Stjórnarskrá Íslands hefur sannað gildi sitt – standa þarf vörð um hana Tryggi Hjaltason skrifar 24. nóvember 2010 11:52 Það að stjórnarskrá Íslands sé gömul og einföld er ekki veikleiki, þvert á móti sýnir það hversu vel hún þolir tímans tönn. Hvenær hafa stór og smá vandamál íslensku þjóðarinnar í gegnum tíðina verið rakin til stjórnarskráarinnar? Mikilvægt er að greina á milli stjórnarskráar og lagabálka. Stjórnarskrá er ætlað að endast í tugi ef ekki hundraði ára og á að vera þannig gerð að um hana skapist sátt og hægt sé að byggja lög landsins og réttindi þegna þess á. Þess vegna er mikilvægt að flækja stjórnarskrána ekki um of og að setja ekki ákvæði þangað sem ættu frekar heima annars staðar. Förum varlega í allar breytingartillögur á stjórnarskrá Íslands, þessu mikilvægasta skjali okkar. Veljum rétt fólk til þess að endurskoða hana, fólk sem mun ganga til leiks af yfirvegun og fagmennsku. Ég tel að eftirfarandi punktar séu mikilvægar og standa beri vörð um. Að: Góðum ákvæðum stjórnarskráarinnar og grundvallargildum sé ekki breytt í flýti eða reiði. Stjórnarskráin sé skýr og auðskilin og gefur ekki rými til mistúlkunar. Hlutverk forseta sé skýrt og ótvírætt. Ríkisstjórn séu sett valdmörk til að tryggja réttindi borgaranna. Stjórn Íslendinga á eigin málum sé tryggð með sjálfstæði og fullveldi þjóðarinnar. Stjórnskipanin verður að tryggja réttaröryggi og stöðugleika við meðferð ríkisvalds og pólitíska kerfið á Íslandi verður að endurspegla vilja þjóðarinnar. Stuðlað sé að sátt um eignarhald á auðlindum þjóðarinnar með sjálfbæra og arðbæra nýtingu að leiðarljósi. Ef þú ert sammála ofangreindum punktum, þá bið ég þig að íhuga það að kjósa mig til stjórnlagaþings 2010. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tryggvi Hjaltason Mest lesið Halldór 04.07.2026 Halldór Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mælanlegt sjálfstæði þjóðar Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Af hverju er netöryggisfræðsla grunninnviður? Margrét Valgerður Helgadóttir skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Hlustum á börn – líka þegar þau eru ósammála okkur Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hópverkefni Íslands Einar Örn Einarsson skrifar Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland að undirbúa nemendur fyrir framtíðina? Íris Þóra Birgisdóttir skrifar Skoðun Laugavegur 1: Húsvernd á villigötum Þórður Magnússon skrifar Skoðun Hræðslubandalag elítunnar í fílabeinsturninum Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi Fjarðarheiðarganga Steinar Björgvinsson skrifar Skoðun Prófessorinn, hagfræðingurinn og fullveldið Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Það að stjórnarskrá Íslands sé gömul og einföld er ekki veikleiki, þvert á móti sýnir það hversu vel hún þolir tímans tönn. Hvenær hafa stór og smá vandamál íslensku þjóðarinnar í gegnum tíðina verið rakin til stjórnarskráarinnar? Mikilvægt er að greina á milli stjórnarskráar og lagabálka. Stjórnarskrá er ætlað að endast í tugi ef ekki hundraði ára og á að vera þannig gerð að um hana skapist sátt og hægt sé að byggja lög landsins og réttindi þegna þess á. Þess vegna er mikilvægt að flækja stjórnarskrána ekki um of og að setja ekki ákvæði þangað sem ættu frekar heima annars staðar. Förum varlega í allar breytingartillögur á stjórnarskrá Íslands, þessu mikilvægasta skjali okkar. Veljum rétt fólk til þess að endurskoða hana, fólk sem mun ganga til leiks af yfirvegun og fagmennsku. Ég tel að eftirfarandi punktar séu mikilvægar og standa beri vörð um. Að: Góðum ákvæðum stjórnarskráarinnar og grundvallargildum sé ekki breytt í flýti eða reiði. Stjórnarskráin sé skýr og auðskilin og gefur ekki rými til mistúlkunar. Hlutverk forseta sé skýrt og ótvírætt. Ríkisstjórn séu sett valdmörk til að tryggja réttindi borgaranna. Stjórn Íslendinga á eigin málum sé tryggð með sjálfstæði og fullveldi þjóðarinnar. Stjórnskipanin verður að tryggja réttaröryggi og stöðugleika við meðferð ríkisvalds og pólitíska kerfið á Íslandi verður að endurspegla vilja þjóðarinnar. Stuðlað sé að sátt um eignarhald á auðlindum þjóðarinnar með sjálfbæra og arðbæra nýtingu að leiðarljósi. Ef þú ert sammála ofangreindum punktum, þá bið ég þig að íhuga það að kjósa mig til stjórnlagaþings 2010.