Skárra en ekkert? Ólafur Þ. Stephensen skrifar 23. september 2011 06:00 Þegar Guðmundur Steingrímsson gekk úr Framsóknarflokknum á dögunum sagðist hann myndu láta reyna á að stofna „frjálslyndan, víðsýnan, Evrópusinnaðan og grænan miðjuflokk". Nú hefur komið í ljós hvernig Guðmundur ætlar að fara að þessu. Hann hefur upplýst að hann eigi í viðræðum við Bezta flokkinn, sem vann mikinn sigur í borgarstjórnarkosningunum í Reykjavík í fyrravor, um að stofna til framboðs á landsvísu. Nýleg skoðanakönnun bendir til að Bezti flokkurinn gæti fengið stuðning frá allt að fimmtungi kjósenda ef hann byði fram til Alþingis. Í greiningu á niðurstöðunum vantar reyndar hversu margir af þeim, sem ekki geta hugsað sér að styðja neinn annan flokk, séu tilkippilegir kjósendur Bezta flokksins. Í könnun Fréttablaðsins og Stöðvar 2 sem gerð var fyrir stuttu treysti helmingur svarenda sér ekki til að nefna stjórnmálaflokk sem þeir styddu. Líklegt má telja að rétt eins og í borgarstjórnarkosningunum sé það fyrst og fremst fólk sem er komið með ógeð á öllum hinum flokkunum sem er til í að styðja framboð sem varð til sem brandari. Það er þess vegna ekki slæm uppástunga að nefna þingframboðið eftir hljómsveit sem Guðmundur Steingrímsson var einu sinni í, Skárra en ekkert. Er þessi fimmtungur kjósenda fólkið sem vill frjálslyndan, víðsýnan, Evrópusinnaðan og grænan miðjuflokk? Það er allsendis óvíst. Málflutningur Bezta flokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar fól ekki í sér neina stefnu í mörgum stórum hagsmunamálum borgarbúa. Flokkurinn var frekar kosinn út á eins konar and-pólitík; að lýsa frati á alla pólitík og lofa að hafa bara skemmtilegt. Svo er önnur saga hvernig það hefur tekizt. Sumt er skemmtilegt hjá Bezta flokknum. Borgarstjórinn heldur oft skemmtilegar ræður. Sumt af því sem borgarstjórnarmeirihlutinn hefur bryddað upp á er líka skemmtilegt, til dæmis skreytingar og uppákomur á torgum miðbæjarins í sumar. Ekki er hægt að útiloka að einhverjum þyki líka fyndið að rækta punt og illgresi á opnum svæðum í borginni og leyfa veggjakrotinu að standa. En í stóru, mikilvægu málunum hefur Bezti flokkurinn ekkert nýtt fram að færa. Í glímunni við fjárhagsvanda borgarinnar hefur verið farin gamalkunnug og heldur óskemmtileg leið skattahækkana annars vegar og hins vegar illa úthugsaðra sameininga menntastofnana, sem hafa engum sparnaði skilað sem máli skiptir en nógum leiðindum og óþægindum. Ímynd gamla fjórflokksins er afleit þessa dagana og batnaði sízt þegar Alþingi breyttist í tilraunaleikhús áhugamanna á haustþinginu. Þá finnst einhverjum sjálfsagt betra að kjósa listamenn sem hafa notið velgengni og fengið góða dóma eins og Guðmund og nýju vini hans í Bezta flokknum. Einhver hluti kjósenda sem telur sig á miðju stjórnmálanna og hefur áhuga á raunverulegri pólitík verður hins vegar áfram munaðarlaus. Gatið á miðjunni blífur og bíður þess að einhver annar en Guðmundur Steingrímsson fylli það. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ólafur Stephensen Mest lesið Tröllin eru að koma Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Eiginleikar góðs leiðtoga Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Hvað á að gera við afa? Stefanía Fanney Björgvinsdóttir Skoðun Ísland vísar veginn í beinni nýtingu jarðhita Nótt Thorberg Skoðun Lágt atvinnuleysi? Lítum á tölurnar Halldór Jörgen Olesen Skoðun Þegar allt virðist vera í lagi í vinnunni Ragnhildur Bjarkadóttir Skoðun „Við erum svo eitruð að við gætum ekki flokkast sem matvara“ Anna María Björnsdóttir Skoðun Verðbólga eða atvinnuleysi, hvort viltu frekar? Elliði Vignisson Skoðun Gjafakvótakerfið sem ráðherra Viðreisnar vill ekki kannast við Jón Kaldal Skoðun
Þegar Guðmundur Steingrímsson gekk úr Framsóknarflokknum á dögunum sagðist hann myndu láta reyna á að stofna „frjálslyndan, víðsýnan, Evrópusinnaðan og grænan miðjuflokk". Nú hefur komið í ljós hvernig Guðmundur ætlar að fara að þessu. Hann hefur upplýst að hann eigi í viðræðum við Bezta flokkinn, sem vann mikinn sigur í borgarstjórnarkosningunum í Reykjavík í fyrravor, um að stofna til framboðs á landsvísu. Nýleg skoðanakönnun bendir til að Bezti flokkurinn gæti fengið stuðning frá allt að fimmtungi kjósenda ef hann byði fram til Alþingis. Í greiningu á niðurstöðunum vantar reyndar hversu margir af þeim, sem ekki geta hugsað sér að styðja neinn annan flokk, séu tilkippilegir kjósendur Bezta flokksins. Í könnun Fréttablaðsins og Stöðvar 2 sem gerð var fyrir stuttu treysti helmingur svarenda sér ekki til að nefna stjórnmálaflokk sem þeir styddu. Líklegt má telja að rétt eins og í borgarstjórnarkosningunum sé það fyrst og fremst fólk sem er komið með ógeð á öllum hinum flokkunum sem er til í að styðja framboð sem varð til sem brandari. Það er þess vegna ekki slæm uppástunga að nefna þingframboðið eftir hljómsveit sem Guðmundur Steingrímsson var einu sinni í, Skárra en ekkert. Er þessi fimmtungur kjósenda fólkið sem vill frjálslyndan, víðsýnan, Evrópusinnaðan og grænan miðjuflokk? Það er allsendis óvíst. Málflutningur Bezta flokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar fól ekki í sér neina stefnu í mörgum stórum hagsmunamálum borgarbúa. Flokkurinn var frekar kosinn út á eins konar and-pólitík; að lýsa frati á alla pólitík og lofa að hafa bara skemmtilegt. Svo er önnur saga hvernig það hefur tekizt. Sumt er skemmtilegt hjá Bezta flokknum. Borgarstjórinn heldur oft skemmtilegar ræður. Sumt af því sem borgarstjórnarmeirihlutinn hefur bryddað upp á er líka skemmtilegt, til dæmis skreytingar og uppákomur á torgum miðbæjarins í sumar. Ekki er hægt að útiloka að einhverjum þyki líka fyndið að rækta punt og illgresi á opnum svæðum í borginni og leyfa veggjakrotinu að standa. En í stóru, mikilvægu málunum hefur Bezti flokkurinn ekkert nýtt fram að færa. Í glímunni við fjárhagsvanda borgarinnar hefur verið farin gamalkunnug og heldur óskemmtileg leið skattahækkana annars vegar og hins vegar illa úthugsaðra sameininga menntastofnana, sem hafa engum sparnaði skilað sem máli skiptir en nógum leiðindum og óþægindum. Ímynd gamla fjórflokksins er afleit þessa dagana og batnaði sízt þegar Alþingi breyttist í tilraunaleikhús áhugamanna á haustþinginu. Þá finnst einhverjum sjálfsagt betra að kjósa listamenn sem hafa notið velgengni og fengið góða dóma eins og Guðmund og nýju vini hans í Bezta flokknum. Einhver hluti kjósenda sem telur sig á miðju stjórnmálanna og hefur áhuga á raunverulegri pólitík verður hins vegar áfram munaðarlaus. Gatið á miðjunni blífur og bíður þess að einhver annar en Guðmundur Steingrímsson fylli það.