Áfram, þetta er ekki búið Magnús Halldórsson skrifar 29. janúar 2013 20:00 Viðbrögð við Icesave-dómnum eru kannski stuttlega orðuð svona: Mikill léttir, gott að þurfa ekki að borga meira í erlendum gjaldeyri, það hefði verið óþolandi að borga skuldir einkarekins fyrirtækis sem fór á hausinn, en við erum samt í hrikalegum vandræðum. Vonandi munu allir stjórnarmálaflokkarnir leggja fram trúverðug plön um hvernig mögulegt verður að standa við skuldbindingar í erlendri mynt, á árunum 2015 til 2018. Eftir aðeins tvö ár myndast hér neyðarástand að óbreyttu. Mikilvægt er að muna að ódýrt erlent lánsfé í ótakmörkuðu magni kemur aldrei aftur, nema þegar allir eru búnir að gleyma því hvað gerðist síðast þegar aðstæður voru þannig. Líklega er langt í það. Ég er búinn leita að persónunni sem trúir því að við getum greitt þá nokkur hundruð milljarða (miðað skuldirnar sem eru á gjalddaga í erlendri mynt á þessu árabili, fyrir utan þrotabúin) sem eru á gjalddaga á fyrrnefndu tímabili en finn hana ekki. Enginn segir að þetta ætti að geta gengið upp, en margir segjast vona að ódýrt erlent lánsfé muni bjarga okkur. Óbreytt staða þýðir þrot, um það eru allir sammála sem ég hef talað við. Það er svolítið óhuggulegt að hlusta á svartnættisspár, en við Íslendingar erum brenndir af því að taka ekki mark á þeim. Seðlabankinn er búinn að segja það að Landsbankinn sé ekki greiðslufær í erlendri mynt miðað við óbreytta stöðu. Samkvæmt lögum ætti Fjármálaeftirlitið, sem hefur aðstoðarseðlabankastjórann í stjórn, í það minnsta að vera búið að fá tilkynningar um þetta frá Landsbankanum. Opinberar skuldir á Íslandi eru þær fimmtu hæstu í Evrópu, tæplega 100 prósent af landsframleiðslu, um 1.600 milljarðar. Þriðjungur þeirra er í erlendri mynt, sem gerir stöðuna alvarlega í ljósi þess að við erum ekki að búa til nægilega mikið af gjaldeyristekjum til þess að geta staðið undir greiðslubyrðinni. Ég ætla ekki að hafa þetta lengra, en gamla góða kallið frá áhorfendabekkjunum til þeirra sem eru að taka þátt í kappleikjum, hjálpar kannski stjórnmálamönnunum, og öllum þeim sem eru að reyna leysa úr erfiðri stöðu, eitthvað. „Áfram, þetta er ekki búið." Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Magnús Halldórsson Mest lesið Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Lífæð Vestfjarða hrunin Oddur Jensson Skoðun Kvittanirnar segja meira en pólitískar fyrirsagnir Ragnar Sigurðsson Skoðun Það er kominn tími á löggjöf um dánaraðstoð á Íslandi Ingrid Kuhlman Skoðun Þekkingin hefur aukist en hvað með þjónustuna? Hanna Birna Valdimarsdóttir Skoðun Læsisáætlun án bóka Álfhildur Leifsdóttir,Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Orð eru ekki heldur stefna – opið bréf til bæjarstjóra Ölfuss Nichole Leigh Mosty Skoðun Aðeins annar hluti jöfnunnar er ekki nóg Sveinn Ólafsson Skoðun Hvernig viljum við eldast? Janus Guðlaugsson Skoðun Nú er komið að þér, Kristrún! Svanur Már Snorrason Skoðun
Viðbrögð við Icesave-dómnum eru kannski stuttlega orðuð svona: Mikill léttir, gott að þurfa ekki að borga meira í erlendum gjaldeyri, það hefði verið óþolandi að borga skuldir einkarekins fyrirtækis sem fór á hausinn, en við erum samt í hrikalegum vandræðum. Vonandi munu allir stjórnarmálaflokkarnir leggja fram trúverðug plön um hvernig mögulegt verður að standa við skuldbindingar í erlendri mynt, á árunum 2015 til 2018. Eftir aðeins tvö ár myndast hér neyðarástand að óbreyttu. Mikilvægt er að muna að ódýrt erlent lánsfé í ótakmörkuðu magni kemur aldrei aftur, nema þegar allir eru búnir að gleyma því hvað gerðist síðast þegar aðstæður voru þannig. Líklega er langt í það. Ég er búinn leita að persónunni sem trúir því að við getum greitt þá nokkur hundruð milljarða (miðað skuldirnar sem eru á gjalddaga í erlendri mynt á þessu árabili, fyrir utan þrotabúin) sem eru á gjalddaga á fyrrnefndu tímabili en finn hana ekki. Enginn segir að þetta ætti að geta gengið upp, en margir segjast vona að ódýrt erlent lánsfé muni bjarga okkur. Óbreytt staða þýðir þrot, um það eru allir sammála sem ég hef talað við. Það er svolítið óhuggulegt að hlusta á svartnættisspár, en við Íslendingar erum brenndir af því að taka ekki mark á þeim. Seðlabankinn er búinn að segja það að Landsbankinn sé ekki greiðslufær í erlendri mynt miðað við óbreytta stöðu. Samkvæmt lögum ætti Fjármálaeftirlitið, sem hefur aðstoðarseðlabankastjórann í stjórn, í það minnsta að vera búið að fá tilkynningar um þetta frá Landsbankanum. Opinberar skuldir á Íslandi eru þær fimmtu hæstu í Evrópu, tæplega 100 prósent af landsframleiðslu, um 1.600 milljarðar. Þriðjungur þeirra er í erlendri mynt, sem gerir stöðuna alvarlega í ljósi þess að við erum ekki að búa til nægilega mikið af gjaldeyristekjum til þess að geta staðið undir greiðslubyrðinni. Ég ætla ekki að hafa þetta lengra, en gamla góða kallið frá áhorfendabekkjunum til þeirra sem eru að taka þátt í kappleikjum, hjálpar kannski stjórnmálamönnunum, og öllum þeim sem eru að reyna leysa úr erfiðri stöðu, eitthvað. „Áfram, þetta er ekki búið."