Markaðsmisnotkunarmálið: „Kaupþing var með flottustu bönkum í heiminum”

„Markmiðið var að græða pening,” sagði Pétur Kristinn Guðmarsson, einn ákærðu í markaðsmisnotkunarmáli Kaupþings fyrir dómi í morgun. Hann var verðbréfasali hjá eigin viðskiptum bankans á því tímabili sem ákæran tekur til.

Pétur er ákærður, ásamt Birni Sæ Björnssyni, sem einnig starfaði við eigin viðskipti Kaupþings, fyrir að hafa í upphafi hvers viðskiptadags lagt fram stór tilboð í hlutabréf í Kaupþingi með litlu innbyrðis verðbili í tilboðabækur kauphallanna.

Þeir hafi með háttsemi sinni haft óeðlileg áhrif á verð í hlutabréfum bankans og því gerst sekir um markaðsmisnotkun. Stunduðu þeir hana að undirlagi yfirmanna sinna, þeirra Hreiðars Más Sigurðssonar, Sigurðar Einarssonar, Ingólfs Helgasonar og Einars Pálma Sigmundssonar.

Bónusar starfsmanna tengdir því að græða sem mest

Saksóknari, Björn Þorvaldsson, eyddi dágóðum tíma í morgun í að fara yfir hvaða hlutverk Pétur hafði hjá eigin viðskiptum, hvaða tilgang sú deild hafði og hvaða markmið.

„Tilgangurinn var að skapa seljanleika, vera viðskiptavaki og stöðutaka,” sagði Pétur. Þegar lá fyrir að markmiðið deildarinnar hafi verið að græða pening spurði saksóknari hvort að bónusar starfsmanna hafi ekki verið tengdir því að græða pening?

„Jú, mikið rétt,” svaraði Pétur.

Lítil sem engin samskipti við Hreiðar Má

Þá var Pétur spurður út í hvaða yfirmenn sína hann hafði samskipti við. Hann nefndi ítrekað Ingólf Helgason, forstjóra Kaupþings á Íslandi, og Einar Pálma Sigmundsson, forstöðumann eigin viðskipta.

„Hann [Ingólfur] hafði samband við okkur og gaf okkur fyrirmæli.”

Aðspurður hvort að algengt hafi verið að Ingólfur hafi haft beint samband við hann sagðist Pétur telja að svo hafi verið. Hann sagðist hins vegar haft lítil sem engin samskipti við Hreiðar Má Sigurðsson, forstjóra Kaupþings-samstæðunnar.

Hreiðar og Sigurður Einarsson, stjórnarformaður bankans, hafi þó fengið upplýsingapósta, væntanlega um félög sem þeir vildu fylgjast með, að sögn Péturs, sem tók þó einnig fram að hann hafi ekki alveg vitað hvers vegna þeir hafi fengið póstana.

Saksóknari spurði hann þá hvort að einhver breyting hafi orðið á samskiptum hans við sína yfirmenn á ákærutímabilinu.

„Ég man ekki eftir því að samskiptin hafi eitthvað breyst en þau virðast hafa gert það miðað við gögnin sem þið hafið tekið saman.”

Hann var þá spurður hvort hann muni eftir því að samskiptin hafi færst meira yfir í farsíma:

„Nei, ég man það ekki en væntanlega hafa þau gert það út frá ykkar gögnum.”

Hlutabréfaverð í Kaupþingi ekkert óeðlilegt

Pétur lagði á það mikla áherslu að það hafi ekki verið neitt óeðlilegt við það að starfsmenn eigin viðskipta hafi sett fram mikil kauptilboð í hlutabréf bankans. Þeir hafi einnig selt mikið. Að sama skapi hafi verðið á hlutabréfunum aldrei verið misvísandi eða óeðlilegt.

Saksóknari spurði þá Pétur ítrekað hvort markmiðið hafi ekki verið að styðja við gengi hlutabréfanna.

Svaraði hann því til að markmiðið hafi verið að fjárfesta í bankanum, enda hafi Kaupþing verið „einn besti banki í heiminum”, og vísaði Pétur þar í greiningar matsfyrirtækja á þessum tíma.

„Ég er enn sannfærður um það að Kaupþing var með flottustu bönkum í heiminum. [...] Það er mín trú að ef hann hefði ekki fallið á þann máta sem var þá væri ég enn að vinna fyrir Kaupþing,” sagði Pétur.