Hrottaleg árás samstarfsmanna sem sögðust ekki þekkjast

Mennirnir lýstu yfir sakleysi sínu og sögðust ekki þekkjast. Dómurinn taldi skýringar mannanna afar ótrúverðugar. Dómurinn var skilorðsbundinn þar sem á fimmta ár leið frá árásinni og þar til dómur féll á dögunum.

Parið lýsti því að það hefði verið að aka heim til sín í Laugardalnum þegar þau urðu vör við að feðga í bíl nærri heimili sínu. Þeir hefðu verið við þriðja mann og veitt þeim eftirför heim til þeirra. Þegar þangað kom hafi faðirinn brotið aftur rúðu á bílnum og í framhaldinu opnað dyrnar ökumannsmegin og slegið ökumanninn sem sat undir stýri margsinnis í höfuð og víðs vegar um líkamann.

Rúmeninn var sakaður um að hafa opnað dyrnar bílstjóramegin og slegið konuna ítrekað í höfuðið með hnúajárni og sömuleiðis kærasta hennar sem reyndi að verja hana fyrir höggunum. Hlutu þau bæði ýmis eymsli, meðal annars á höfði. Nágrannar urðu vitni að árásinni eftir að hafa flykkst að gluggum á heimilum sínum vegna hávaða sem barst að utan.

Sögðust ekki þekkjast

Faðirinn og Rúmeninn sögðust fyrir dómi ekki þekkjast og neituðu báðir sök en sonurinn, sem var með í för, var ekki ákærður. Neituðu allir að hafa verið á vettvangi.

Kærustuparið bar strax á vettvangi um að faðirinn hefði tekið þátt í árásinni og sonur hans líka en þau þekktust. Þeim var sýnd mynd af Rúmenanum og sagði konan hann hafa verið á meðal árásarmannanna. Fyrir dómi báru þau á sama veg. Ekkert kom fram í málinu sem rengdi framburð þeirra. Þvert á móti studdi ýmislegt sem fram kom í málinu frásögn þeirra.

Árásarmennirnir komu á vettvang á bíl sem skráður var á Rúmenann. Hann gat ekki gefið skýringu á því hvers vegna bíllinn var á vettvangi. Hann hefði ekki tilkynnt að henni hefði verið stolið fyrr en daginn eftir.

Lykilgagn í málinu var myndband sem nágranni tók út um gluggann sem sýndi árásina. Þar sást líka hvernig kærastinn bakkaði bíl sínum á fjóra bíla, blindaður af piparúða, þegar verið var að ráðast á þau. Mikil læti urðu til þess að nokkrir nágrannar fóru út í glugga sína, fylgdust með og báru vitni í málinu.

Ótrúverðugur framburður

Rannsóknarlögreglumaður sagðist hafa skoðað myndbandið sem tekið var á vettvangi ásamt fleiri lögreglumönnum. Þeir hefðu þekkt feðgana á myndbandinu. Eftir að hafa tekið skýrslu af Rúmenanum var lögreglumaðurinn í engum vafa um að hann væri þriðji maðurinn á myndbandinu. Af símagögnum væri ljóst að mennirnir hefðu þekkst og verið í sambandi.

Starfsmaður hjá rútufyrirtækinu Greyline sagðist hafa unnið með báðum hjá fyrirtækinu fyrir mörgum árum. Hann vissi til þess að mennirnir þekktust. Þótti héraðsdómi framburður ákærðu ekki trúverðugir og voru þeir því ekki lagðir til grundvallar í málinu.

Héraðsdómur leit til þess að ekkert hefði komið fram í málinu sem benti til þess að aðrir en ákærðu hefðu tekið þátt í árásinni eins og henni var lýst í ákæru. Þá hefði ekkert komið fram um að kærustuparið hefði haft hag af því að segja svo frá árásinni.

Miskabætur til parsins

Voru mennirnir sakfelldir fyrir sinn þátt í ákærunni að því frátöldu að ekki þótti sannað að Rúmeninn hefði notað hnúajárn við árásina. Ekki var gerður greinarmunur á þætti mannanna í árásinni og tekið fram að árásarvopnið, hamar, væri stórhættulegt verkfæri.

Faðirinn á nokkurn brotaferil að baki og fékk tíu mánaða dóm. Sá rúmenski fékk átta mánaða dóm. Þar sem ákæra í málinu var ekki gefin út fyrr en fjórum árum eftir atvik, og dráttur málsins væri ákærðu ekki að kenna, þótti ástæða til að skilorðsbinda refsinguna.

Þá voru þeir dæmdir til að greiða ökumanninum 400 þúsund krónur í miskabætur en kærustu hans 250 þúsund krónur. Dóminn má lesa hér.