Tvö ár frá falli WOW Air: „Við gleymdum okkur í vel­gengninni“

Í dag eru tvö ár liðin frá falli WOW Air sem hafði gífurleg áhrif á atvinnu- og efnahagslíf á Íslandi. Blikur voru á lofti í þónokkurn tíma áður en félagið féll og varð til að mynda rúmlega 4 milljarða króna tap á rekstri flugfélagsins á fyrstu níu mánuðum ársins 2018.

Skúli segir í færslunni að að sumu leyti sé ævintýrið þegar orðinn fjarlægur draumur en samt líði vart sá dagur að hann hugsi ekki um „þann frábæra hóp sem gerði WOW að veruleika.“

Hann segir að margt hafi verið skrifað um fall félagsins og að vanda „vantar ekki „sérfræðinga“ með misgáfaða eftirárspeki, en í grunninn er þetta einfalt. WOW hætti að vera lággjaldafélag og þar með afvegaleiddumst við, fyrst hægt og svo snögglega.“

Segir fargjöld félagsins ekki hafa verið ósjálfbær

Skúli segir að þau hafi gleymt sér í velgengninni og hafi misst sjónar af uppruna þeirra sem hreinræktað lággjaldafélag.

„Þess í stað fórum við að eltast við „legacy“ félög og máta okkur við Icelandair og eltast við markaðshlutdeild í stað arðsemi og kostnaðarhalds. Við innleiddum breiðþotur og stærri „premium“ sæti og bættum við alls kyns þjónustu með tilheyrandi kostnaði sem við reyndum að réttlæta með þeim rökum að tekjurnar myndu hækka enn meir, það reyndust dýrkeypt mistök.“

Hann segir að því hafi verið haldið fram að fargjöld félagsins hafi verið ósjálfbær og viðskiptamódelið hefði aldrei gengið til lengdar.

„Því fer fjarri, það eru aðeins tvö flugfélög í hinum vestræna heimi að mér vitandi sem ekki hafa þegið neinn ríkisstyrk á tímum Covid. Það eru Wizzair og Ryanair, hvort tveggja hreinræktuð lággjaldafélög sem eiga það sameiginlegt að bjóða upp á lægstu fargjöldin á öllum sínum flugleiðum og oftast tugum prósentum lægri en keppinautar sínir.“

„Ég mun aldrei gleyma stemningunni“

Skúli segir að félagið hafi ekki farið á hausinn vegna of lágra fargjalda heldur vegna of hás kostnaðar.

„Eftir frábæra byrjun þar sem við skiluðum methagnaði 2015 og 2016 eða um 6 milljörðum á tveimur árum sem lággjaldafélag, þá er sorglegt að sjá hvernig reksturinn fór úrskeiðis í kjölfar þess að við hættum að fylgja okkar stefnu og uppruna,“ skrifar Skúli.

Hann segir að stjórnendur hafi gert hvað þeir gátu til þess að laga reksturinn en það hafi ekki dugað til.

„Ég mun aldrei gleyma stemningunni sem ríkti hjá okkur og þeim anda og vilja sem gerði okkur kleift að vinna kraftaverk dag eftir dag undir óheyrilega erfiðum kringumstæðum,“ skrifar Skúli.

„Allt fram að morgni síðasta dags vorum við að vinna í því að tryggja framtíð félagsins og vorum sannfærðum um að það myndi takast en því miður fór sem fór. Eftir því sem tíminn líður sé ég betur hversu einstakt þetta ævintýri var og hversu mikið ég sakna fólksins okkar, stemningunni, kraftinum og þeirri miklu uppbyggingu sem átti sér stað hjá WOW.“