Segir dóminn geta ýtt við hesta­manna­fé­lögum og komið í veg fyrir slys

Slysið varð á skeið­æfingu þann 8. apríl 2016. Þá áttu knaparnir að leggja hestum sínum á skeið inn um dyr á öðrum gafli reið­hallarinnar, fara eftir keppnis­brautinni endi­langri og síðan út úr húsinu um dyr hinum megin í höllinni.

Þar var hins vegar ekki af­markað svæði til að hægja á hestinum og stökk hann upp þegar Guð­rún reið honum út úr höllinni, beygði snögg­lega upp með húsinu og stoppaði skyndi­lega svo hún datt af baki og þrí­ökkla­brotnaði.

For­maður hesta­manna­fé­lagsins með per­sónu­leg leiðindi

Hún taldi fyrst að at­vikið hefði verið ó­happ en áttaði sig síðan á því að niður­hægingar­braut fyrir hestinn hefði átt að vera af­mörkuð.

Mat dómsins var að við­brögð hests Guð­rúnar, sem kom á mikilli ferð út úr húsinu á opið, ó­af­markað svæði hafi verið við­brögð sem hefði mátt búast við. Þau hefðu lík­lega ekki orðið eins ef af­mörkuð braut hefði verið sett upp til að hægja ferð hestsins.

Guðrún segir mikinn létti að dómurinn hafi fallið henni í vil en Vá­tryggingar­fé­lagið og hesta­manna­fé­lagið Léttir vildu ekki bera á­byrgð á slysinu. „Hesta­manna­fé­lagið sjálft var bara með per­sónu­leg leiðindi við mig þegar ég á­vítti það fyrir þetta á sínum tíma,“ segir Guð­rún.

„Ég fékk mjög leiðin­leg um­mæli frá for­manni hesta­manna­fé­lagsins á sínum tíma í per­sónu­legum skila­boðum – að ég væri að eyði­leggja feril og annað – sem mér fannst mjög leiðin­legt.“

Svipað en mun alvarlegra slys í fyrra

Hún segist fegin að ekki fór verr hjá sér og vonar að dómurinn verði til þess að hesta­manna­fé­lögin sjái til þess að hlutir sem þessir verði í lagi í fram­tíðinni. Það komi þá í veg fyrir fleiri slys.

„Auð­vitað hafa oft komið svona slys en það hefur bara aldrei neinn spáð í að það gæti þurft að hafa á­kveðnar reglur um skipu­legar æfingar hjá hesta­manna­fé­lögum. Þetta er bara alveg eins og allar aðrar skipu­legar æfingar hjá í­þrótta­fé­lögum,“ segir hún.

Hún rifjar þá upp hræði­legt slys Eddu Rúnar Ragnars­dóttur, vin­konu sinnar, í fyrra þegar hún var að æfa fyrir skeið­mót í Meistara­deildinni í hesta­í­þróttum. Hún er í hjóla­stól eftir slysið. „Þetta er bara ná­kvæm­lega það sama sem gerðist. Þar voru þau að æfa og það var eins – það var ekki nein frá­rein,“ segir Guð­rún.

Hún er enn nokkuð meidd eftir slysið og hefur ekki getað sinnt öðrum áhugamálum sínum eins og fjallgöngum og hlaupum eftir að hún þríökklabrotnaði.