Greiða ekki fyrir aðgerð heima sem þeir samþykktu að greiða fyrir á Spáni

„Ég er búin að vera að ganga á milli lækna frá því ég var þrettán ára gömul,“ segir konan. Fyrstu árin hafi þekkingarleysi á sjúkdómnum komið í veg fyrir að hún fengi þjónustu og hún verið send nokkrum sinnum í kviðarholsaðgerðir án þess að þær skiluðu neinu.

Konan, sem vill ekki koma fram undir nafni, segist vera dæmigerð „endó-kona“; brennd af skilningsleysi lækna. Hún er þess fullkomlega meðvituð að sjúkdómurinn sé erfiður viðfangs og sjáist meðal annars illa á myndum ef fólk hefur ekki þeim mun meiri reynslu.

En hún segir líka: „Ég er ekki móðursjúk, við erum ekki móðursjúkar.“

Konan segir að steininn hafi tekið úr þegar hún var afar verkjuð en fékk þau svör að hún ætti ekki heima á kvennadeild Landspítalans þar sem kvenlíffærin hefðu verið fjarlægð úr henni og hún væri ekki ólétt. Var henni bent á að leita á bráðamóttökuna.

Nýr en kostnaðarsamur valkostur

Á Landspítalanum er bið eftir aðgerð vegna endómetríósu nú í kringum sjö mánuðir. Þá bíða 48 konur þess að komast í fyrsta viðtal hjá endómetríósuteymi spítalans. Eins og sakir standa tekur biðin um það bil fimm mánuði, að því er fram kemur í svörum Landspítalans við fyrirspurn Vísis.

Vísir óskaði einnig eftir upplýsingum um það hversu margar konur væru nú í „umsjá“ teymisins en þær liggja ekki fyrir. Samkvæmt svörum spítalans sinna þeir sem koma að teyminu einnig öðrum sjúklingum og því erfitt að ná utan um heildarfjöldann.

Kolbrúnu Stígsdóttur, formaður stjórnar Samtaka um endómetríósu, sagði í samtali við Vísi á dögunum að margir biðu eftir þjónustu og að nokkrar konur hefðu brugðið á það ráð að leita erlendis, bæði vegna þess hve biðin væri löng en einnig vegna skorts á þekkingu hérlendis. 

Konur geta nú þegar sótt sér aðstoð utan opinbera heilbrigðiskerfisins en frá og með næsta febrúar mun Jón Ívar Einarsson, fæðinga- og kvensjúkdómalæknir, sinna sjúklingum hjá Klíníkinni þrjár vikur í mánuði.

Jón Ívar er prófessor við læknadeild Harvard-háskóla í Bandaríkjunum og stofnandi sérhæfðrar deildar á Brigham and Women's-sjúkrahúsinu í Boston. Þar er fókusinn á kviðsjáraðgerðum kvenna, sem er eitt af sérsviðum Jóns Ívars.

Komu Jóns hefur verið fagnað af konum með „endó“, sem harma þó að aðgerðirnar verða ekki niðurgreiddar af Sjúkratryggingum Íslands.

„Auðvitað er betra fyrir alla ef ég fer í þetta heima“

„Við förum bara af stað og svo vonumst við bara til að menn sjái að við erum að gera góða hluti og að það verði samið við okkur fyrir rest,“ segir Sigurður Ingibergur Björnsson, framkvæmdastjóri Klíníkurinnar.

Hann segir fyrirtækið hafa verið að sinna mörgum nauðsynlegum aðgerðum, til dæmis offitu- og liðaskiptaaðgerðum, og aðsóknin hafi verið mikil þrátt fyrir að Sjúkratryggingar hafi ekki niðurgreitt aðgerðirnar.

Konan sem um er rætt hér að ofan á nú bókaða aðgerð hjá Jóni Ívari en Sjúkratryggingar munu ekki taka þátt í að greiða fyrir hana, þrátt fyrir að hafa samþykkt að greiða fyrir sömu aðgerð erlendis.

„Auðvitað er betra fyrir alla ef ég fer í þetta heima,“ segir konan.

Endómetríósa var áður kölluð „legslímuflakk“ og átti það nafn nokkuð vel við að því leyti að sjúkdómurinn fer víða um líkamann. Þannig hafa bæði legið og eggjastokkarnir verið fjarlægðir úr viðmælenda Vísis en hún er enn þjökuð af verkjum.

Aðgerðin hér heima mun kosta hana 600 þúsund krónur en ef konur sjá sér ekki fært að bíða eftir þjónustu Landspítalans og leita til Klíníkurinnar í staðinn þurfa þær að greiða 1,2 milljónir fyrir legnám og 1,2 milljónir fyrir aðgerð við legslímuflakki.

Ef báðar aðgerðir eru gerðar í einu er verðmiðinn 1,4 milljónir.