Segir gert lítið úr lands­liðinu og af­reks­mönnum

Nýverið valdi landsliðsþjálfari í a-landslið í Júdó og urðu fyrir valinu tveir ungir menn, sem hvorugur er ofarlega á punktalista Júdósambands Íslands. Listinn segir til um afrek hvers keppanda, hversu margar glímur hann hefur unnið á tímabilinu og svo framvegis. 

Júdódeild UMFS sendi Júdósambandinu  í byrjun septembermánaðar fyrirspurn vegna valsins en iðulega hafa bestu Júdókappar landsins hverju sinni verið valdir í liðið - það er að segja, þeir sem eru efst á punktalistanum. Svör Júdósambands Íslands voru á þá vegu að keppendurnir tveir sem urðu fyrir valinu séu ungir og efnilegir, sýni mikinn áhuga og æfi mikið og verið sé að undirbúa þá fyrir Ólympíuleikana 2028. 

Ekki nóg með að vera í a-landsliði heldur fá tvímenningarnir styrk til að sækja alþjóðleg stórmót. Til þess að eiga möguleika á að komast á Ólympíuleikana sem fara fram á næsta ári þurfa afreksmenn í Júdó að fara á alþjóðleg mót, til að vinna sér inn stigin sem þarf. 

Þar að auki hafa Evrópulönd möguleika á að komast á svokallaðan Wildcard lista á Ólympíuleikana, sem eykur líkur á að komast á leikana töluvert. Aðrir Júdóglímukappar geta sótt stórmótin en þurfa hins vegar að kosta ferðirnar sjálfir, sem getur reynst dýrt, sérstaklega þegar mót fara fram í fjarlægum löndum. Þar má nefna mót helgarinnar sem fór fram í Aserbaídsjan.

Borgað milljónir í æfinga- og keppnisferðir

„Þetta kom manni bara svolítið á óvart. Það hefur tíðkast að senda þá sem eru efstir á punktalista og eru kannski með mestu afrekssöguna. Aldur hefur ekki skipt máli í fullorðinsflokknum,“ segir Egill Blöndal, Júdókappi. 

„Það er gert lítið úr landsliðinu og afreksmönnum með því að velja ekki þá bestu.“

Egill segir ábyrgðina liggja hjá landsliðsþjálfaranum, sem velur í liðið, og framkvæmdastjóra Júdósambandsins, sem hefur umráð yfir styrkveitingum. 

„Ég sé ekki fram á að vinna aftur með þessum landsliðsþjálfara eða framkvæmdastjóra. Maður þarf að treysta landsliðsþjálfaranum og virða hann og ég geri það ekki lengur eftir þetta.“

Egill er einn mesti afreksíþróttamaður Íslands í greininni. Hann er margfaldur Íslandsmeistari, varð Norðurlandameistari í fullorðinsflokki á þessu ári og vann til verðlauna á Smáþjóðaleikunum sömuleiðis. 

„Ég er nýorðinn 27 ára, þetta er ekki búið hjá mér. Þormóður, sem var margfaldur Ólympíufari, hann var kominn yfir þrítugt þegar hann fór síðast á leikana. Nú er mér sagt, eftir að ég er búinn að ferðast um allan heim, hef búið í Japan og París og borgað margar milljónir í keppnis- og æfingaferðir, að það eigi að hætta að styrkja mig. Þegar ég var á aldri þessara stráka sem voru valdir í liðið þá var ég að keppa mikið erlendis en borgaði oft sjálfur, þrátt fyrir að vera bestur á landinu á þeim aldri,“ segir Egill. 

Enginn séns á Ólympíuleikunum án fjárstuðnings

Hann segist enga möguleika hafa á að komast á þau stórmót sem a-landsliðið fer á, án þess að fá við það fjárstuðning. 

„Það er ekki fræðilegur. Þetta er svo mikið og á afskekktum stöðum. Þetta eru mörg hundruð þúsund og þetta er eiginlega ekki hægt af einhverju viti. Við vorum tveir að reyna þetta fyrir síðustu Ólympíuleika, ég og Sveinbjörn Iura, og þetta er mjög mikið hark,“ segir Egill.

„Það hefur aldrei verið þannig í minni keppnissögu að sambandið ætli ekki að styrkja mig neitt. Þeir hafa alltaf viljað koma aðeins til móts við mann þó það hafi ekki verið mikið í gegnum tíðina. Núna vilja þeir ekkert með mig hafa, sem er mjög skrítið því ég er hæstur á landinu á punktastöðunni, varð Norðurlandameistari í fullorðinsflokki á þessu ári og var einn af tveimur Íslendingum sem vann medalíu á Smáþjóðaleikunum á árinu. Samt sleit ég krossband og var í aðgerð síðasta nóvember. Og ég er samt ofar en allir hinir og margir fyrir ofan þessa tvo sem voru valdir í a-landsliðið.“

Heldurðu, ef þú kæmist á þessi stórmót, að þú ættir möguleika á að komast á Ólympíuleikana?

„Þetta er alltaf svolítið longshot en ég ætti allavega meiri séns en hinir, eða ég tel það. En þá þyrfti ég líka að sækja hart í þessi mót. Ég var ofar á heimslista en nokkrir sem fóru á Ólympíuleikana á þessu Wildcard-i árið 2016. Ég var númer 93 eða 87 í heiminum og ef ég myndi ná því aftur og jafnvel aðeins ofar þá væri ég mjög líklegur að komast,“ segir Egill. 

„Manni er bara hent til hliðar“

Hann segir mjög leiðinlegt að fylgjast með Júdósambandinu hundsa þá kandídata sem ættu möguleika á að komast á næstu Ólympíuleika og þess í stað stökkva strax í næstu kynslóð. 

„Maður er bara vonsvikinn því það er Júdósambandið sem á að vera að styrkja mann og standa við bakið á manni. Þetta er mjög leiðinlegt því ég er nýkominn úr krossbandsslitum, byrjaði samt eiginlega allt of fljótt að keppa bara til að reyna að koma mér hátt á punktalista og vinna Íslandsmótið,“ segir Egill.

„Ég hefði eiginlega ekki átt að byrja að keppa fyrr en í september. Þannig að maður er búinn að fórna miklu fyrir þetta og þetta endar svona. Manni er bara hent til hliðar. Svo er bara sagt við mann að maður sé of gamall en núna er ég á besta aldri.“

Þrátt fyrir þetta slær hann ekki út af borðinu að reyna fyrir sér fyrir Ólympíuleikana 2028. Þá verður Egill 32 ára gamall.

„Það fer bara eftir því hvernig líkaminn heldur sér. Ég hef alltaf æft jafn mikið og það var ekki á planinu að hætta.“

Hann segir landsliðsþjálfarann hafa sagt sér, þegar hann spurði út í valið, að nú sé komið að yngri iðkendum að fá að prófa að fara á stórmótin af því að hann og aðrir séu búnir að prófa það. 

„Ég var þá líka bara bestur á landinu, það var enginn annar í boði. Ég var alltaf bara bestur og þegar þú ert bestur ferðu á sterkustu mótin í a-landsliði.“

Fréttastofa hefur óskað eftir viðbrögðum frá Júdósambandinu en ekki borist svör.