Heilnæm fæða – íslenskur landbúnaður er grunnur öryggis okkar Ragnar Rögnvaldsson skrifar 1. nóvember 2025 07:30 Það gleymist stundum í umræðunni að íslenskur landbúnaður er ekki bara atvinnugrein. Hann er hluti af sjálfstæði okkar, öryggi og menningu. Hann tryggir okkur hreina, heilnæma og rekjanlega fæðu á tímum þegar mörg lönd glíma við mengun, ofnotkun sýklalyfja og óljósar upprunamerkingar. Á Íslandi búum við yfir náttúrulegum gæðum sem fáar þjóðir geta státað af: vatnið okkar er hreint, jarðvegurinn ósnortinn og loftið tært. Þess vegna eru íslenskar matvörur ekki aðeins bragðgóðar, heldur líka heilnæmar. Kjöt, mjólk og grænmeti sem framleitt er hér heima inniheldur ekki þau aukaefni og varnarefni sem víða erlendis eru í heilsuspillandi magni. Það er hluti af því sem gerir íslenskan landbúnað einstakan – hann framleiðir mat sem styður við góða heilsu, en ýtir ekki undir niðurbrot. Þetta er líka öryggismál. Þjóð sem ræktar ekki eigin mat er háð öðrum. Ef birgðakeðjur rofna eða alþjóðlegar kreppur skella á, þá kemur fljótt í ljós hversu dýrmætt það er að geta staðið á eigin fótum. Íslensk framleiðsla er því ekki aðeins spurning um atvinnu eða hagvöxt – hún er trygging fyrir sjálfstæði og fæðuöryggi þjóðarinnar. En við getum gert enn betur. Tækifærin eru víða: – Aukin grænmetisrækt með nýtingu jarðvarma og endurnýjanlegrar orku. – Úrvinnsla og verðmætasköpun úr íslenskum hráefnum: ostar, olíur, náttúruleg efni í snyrtivörur, próteinframleiðsla og heilsuvörur, svo má lengi telja. – Markaðssetning á íslenskum gæðum sem heimsútflutningsmerki: hreinleiki, uppruni og ábyrg framleiðsla. Við eigum allt sem þarf til að gera íslenskan landbúnað að einni traustustu og sjálfbærustu grein þjóðarinnar. En það krefst þess að stjórnvöld standi með bændum – ekki gegn þeim – og að stefna stjórnvalda tryggi íslenskt fæðuöryggi og jafna samkeppni við innfluttar, ódýrar og oft verri vörur. Að hlúa að landbúnaðinum er að hlúa að sjálfum okkur. Það er ekki spurning um fortíðarþrá heldur framtíðarsýn – því þjóð sem ræktar sinn eigin mat ræktar líka sjálfstæði sitt. Höfundur er formaður kjördæmafelags Miðflokksins í Norðvesturkjördæmi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Miðflokkurinn Matvælaframleiðsla Landbúnaður Mest lesið Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson Skoðun Skoðun Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Hvar liggja mörk sjálfræðis? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ferðaþjónustan gerir Ísland skemmtilegra Ragnhildur Ágústsdóttir skrifar Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Sjá meira
Það gleymist stundum í umræðunni að íslenskur landbúnaður er ekki bara atvinnugrein. Hann er hluti af sjálfstæði okkar, öryggi og menningu. Hann tryggir okkur hreina, heilnæma og rekjanlega fæðu á tímum þegar mörg lönd glíma við mengun, ofnotkun sýklalyfja og óljósar upprunamerkingar. Á Íslandi búum við yfir náttúrulegum gæðum sem fáar þjóðir geta státað af: vatnið okkar er hreint, jarðvegurinn ósnortinn og loftið tært. Þess vegna eru íslenskar matvörur ekki aðeins bragðgóðar, heldur líka heilnæmar. Kjöt, mjólk og grænmeti sem framleitt er hér heima inniheldur ekki þau aukaefni og varnarefni sem víða erlendis eru í heilsuspillandi magni. Það er hluti af því sem gerir íslenskan landbúnað einstakan – hann framleiðir mat sem styður við góða heilsu, en ýtir ekki undir niðurbrot. Þetta er líka öryggismál. Þjóð sem ræktar ekki eigin mat er háð öðrum. Ef birgðakeðjur rofna eða alþjóðlegar kreppur skella á, þá kemur fljótt í ljós hversu dýrmætt það er að geta staðið á eigin fótum. Íslensk framleiðsla er því ekki aðeins spurning um atvinnu eða hagvöxt – hún er trygging fyrir sjálfstæði og fæðuöryggi þjóðarinnar. En við getum gert enn betur. Tækifærin eru víða: – Aukin grænmetisrækt með nýtingu jarðvarma og endurnýjanlegrar orku. – Úrvinnsla og verðmætasköpun úr íslenskum hráefnum: ostar, olíur, náttúruleg efni í snyrtivörur, próteinframleiðsla og heilsuvörur, svo má lengi telja. – Markaðssetning á íslenskum gæðum sem heimsútflutningsmerki: hreinleiki, uppruni og ábyrg framleiðsla. Við eigum allt sem þarf til að gera íslenskan landbúnað að einni traustustu og sjálfbærustu grein þjóðarinnar. En það krefst þess að stjórnvöld standi með bændum – ekki gegn þeim – og að stefna stjórnvalda tryggi íslenskt fæðuöryggi og jafna samkeppni við innfluttar, ódýrar og oft verri vörur. Að hlúa að landbúnaðinum er að hlúa að sjálfum okkur. Það er ekki spurning um fortíðarþrá heldur framtíðarsýn – því þjóð sem ræktar sinn eigin mat ræktar líka sjálfstæði sitt. Höfundur er formaður kjördæmafelags Miðflokksins í Norðvesturkjördæmi.
Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun
Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar
Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun