Heilnæm fæða – íslenskur landbúnaður er grunnur öryggis okkar Ragnar Rögnvaldsson skrifar 1. nóvember 2025 07:30 Það gleymist stundum í umræðunni að íslenskur landbúnaður er ekki bara atvinnugrein. Hann er hluti af sjálfstæði okkar, öryggi og menningu. Hann tryggir okkur hreina, heilnæma og rekjanlega fæðu á tímum þegar mörg lönd glíma við mengun, ofnotkun sýklalyfja og óljósar upprunamerkingar. Á Íslandi búum við yfir náttúrulegum gæðum sem fáar þjóðir geta státað af: vatnið okkar er hreint, jarðvegurinn ósnortinn og loftið tært. Þess vegna eru íslenskar matvörur ekki aðeins bragðgóðar, heldur líka heilnæmar. Kjöt, mjólk og grænmeti sem framleitt er hér heima inniheldur ekki þau aukaefni og varnarefni sem víða erlendis eru í heilsuspillandi magni. Það er hluti af því sem gerir íslenskan landbúnað einstakan – hann framleiðir mat sem styður við góða heilsu, en ýtir ekki undir niðurbrot. Þetta er líka öryggismál. Þjóð sem ræktar ekki eigin mat er háð öðrum. Ef birgðakeðjur rofna eða alþjóðlegar kreppur skella á, þá kemur fljótt í ljós hversu dýrmætt það er að geta staðið á eigin fótum. Íslensk framleiðsla er því ekki aðeins spurning um atvinnu eða hagvöxt – hún er trygging fyrir sjálfstæði og fæðuöryggi þjóðarinnar. En við getum gert enn betur. Tækifærin eru víða: – Aukin grænmetisrækt með nýtingu jarðvarma og endurnýjanlegrar orku. – Úrvinnsla og verðmætasköpun úr íslenskum hráefnum: ostar, olíur, náttúruleg efni í snyrtivörur, próteinframleiðsla og heilsuvörur, svo má lengi telja. – Markaðssetning á íslenskum gæðum sem heimsútflutningsmerki: hreinleiki, uppruni og ábyrg framleiðsla. Við eigum allt sem þarf til að gera íslenskan landbúnað að einni traustustu og sjálfbærustu grein þjóðarinnar. En það krefst þess að stjórnvöld standi með bændum – ekki gegn þeim – og að stefna stjórnvalda tryggi íslenskt fæðuöryggi og jafna samkeppni við innfluttar, ódýrar og oft verri vörur. Að hlúa að landbúnaðinum er að hlúa að sjálfum okkur. Það er ekki spurning um fortíðarþrá heldur framtíðarsýn – því þjóð sem ræktar sinn eigin mat ræktar líka sjálfstæði sitt. Höfundur er formaður kjördæmafelags Miðflokksins í Norðvesturkjördæmi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Miðflokkurinn Matvælaframleiðsla Landbúnaður Mest lesið Gegn regnboganum: Hugmyndafræði, umburðarlyndi og frjálslyndi Hjörvar Sigurðsson Skoðun Lýðræðislegur fasisti í Evrópu Hermann Stefánsson Skoðun Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir Skoðun Sjávarútvegur, fæðuöryggi og þróun heimsmála Þollý Rósmundsdóttir Skoðun Frelsi foreldra eða forsjárhyggja ríkisins? Bergþór Ólason Skoðun Röskun hafstrauma er þjóðaröryggismál Jóna Þórey Pétursdóttir Skoðun Hverskonar borg viljum við? Bolli Héðinsson Skoðun Hvar er næsti háskóli? Sjúkrahús? Alþjóðaflugvöllur? Unnur Pétursdóttir Skoðun Mataræði og hjartaheilsa Ellen Alma Tryggvadóttir Skoðun Rangárþing eystra í atvinnusóknarsvæði höfuðborgarsvæðisins Inger Erla Thomsen Skoðun Skoðun Skoðun Þurfa börn kynfræðslu? Indíana Rós Ægisdóttir,Steinn Jóhannsson skrifar Skoðun Við verðum til í tengslum – og þar byrjar líka heilunin Kristín Magdalena Ágústsdóttir skrifar Skoðun Meðvituð blekking um og upplýsingaóreiða um fullveldið Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Að tala í mótsögn við sjálfan sig eða sitja hjá? Eva Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Fjölbreytt ferðaþjónusta á víðsjárverðum tímum Inga Hlín Pálsdóttir skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa? Finnbjörn A Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Skapandi greinar: lykill að nýsköpun Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Mataræði og hjartaheilsa Ellen Alma Tryggvadóttir skrifar Skoðun Hrein torg, fögur borg Hildur Björnsdóttir skrifar Skoðun Gegn regnboganum: Hugmyndafræði, umburðarlyndi og frjálslyndi Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Fyrsta stefna Reykjavíkurborgar um gönguvæna borg Dóra Björt Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Rangárþing eystra í atvinnusóknarsvæði höfuðborgarsvæðisins Inger Erla Thomsen skrifar Skoðun Hverskonar borg viljum við? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Röskun hafstrauma er þjóðaröryggismál Jóna Þórey Pétursdóttir skrifar Skoðun Öryggi og gæði í leikskólum – ábyrgð okkar Gunnþórunn Valsdóttir skrifar Skoðun Fagmennska og valddreifing í þágu íbúa Hveragerðis Lárus Jónsson skrifar Skoðun Lýðræðislegur fasisti í Evrópu Hermann Stefánsson skrifar Skoðun Hvar er næsti háskóli? Sjúkrahús? Alþjóðaflugvöllur? Unnur Pétursdóttir skrifar Skoðun Frelsi foreldra eða forsjárhyggja ríkisins? Bergþór Ólason skrifar Skoðun Kynferðisofbeldi gegn börnum – við þurfum að gera betur Sigurþóra Bergsdóttir skrifar Skoðun Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Frí tómstund fyrir þitt barn? Sara Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Í skólanum er skemmtilegt að vera - eða hvað? Hanna Dóra Markúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Sjávarútvegur, fæðuöryggi og þróun heimsmála Þollý Rósmundsdóttir skrifar Skoðun Hreinskilni í leikskólamálum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Almannarómur um gervigreind Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Amma mætti á þing kennara Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Það gleymist stundum í umræðunni að íslenskur landbúnaður er ekki bara atvinnugrein. Hann er hluti af sjálfstæði okkar, öryggi og menningu. Hann tryggir okkur hreina, heilnæma og rekjanlega fæðu á tímum þegar mörg lönd glíma við mengun, ofnotkun sýklalyfja og óljósar upprunamerkingar. Á Íslandi búum við yfir náttúrulegum gæðum sem fáar þjóðir geta státað af: vatnið okkar er hreint, jarðvegurinn ósnortinn og loftið tært. Þess vegna eru íslenskar matvörur ekki aðeins bragðgóðar, heldur líka heilnæmar. Kjöt, mjólk og grænmeti sem framleitt er hér heima inniheldur ekki þau aukaefni og varnarefni sem víða erlendis eru í heilsuspillandi magni. Það er hluti af því sem gerir íslenskan landbúnað einstakan – hann framleiðir mat sem styður við góða heilsu, en ýtir ekki undir niðurbrot. Þetta er líka öryggismál. Þjóð sem ræktar ekki eigin mat er háð öðrum. Ef birgðakeðjur rofna eða alþjóðlegar kreppur skella á, þá kemur fljótt í ljós hversu dýrmætt það er að geta staðið á eigin fótum. Íslensk framleiðsla er því ekki aðeins spurning um atvinnu eða hagvöxt – hún er trygging fyrir sjálfstæði og fæðuöryggi þjóðarinnar. En við getum gert enn betur. Tækifærin eru víða: – Aukin grænmetisrækt með nýtingu jarðvarma og endurnýjanlegrar orku. – Úrvinnsla og verðmætasköpun úr íslenskum hráefnum: ostar, olíur, náttúruleg efni í snyrtivörur, próteinframleiðsla og heilsuvörur, svo má lengi telja. – Markaðssetning á íslenskum gæðum sem heimsútflutningsmerki: hreinleiki, uppruni og ábyrg framleiðsla. Við eigum allt sem þarf til að gera íslenskan landbúnað að einni traustustu og sjálfbærustu grein þjóðarinnar. En það krefst þess að stjórnvöld standi með bændum – ekki gegn þeim – og að stefna stjórnvalda tryggi íslenskt fæðuöryggi og jafna samkeppni við innfluttar, ódýrar og oft verri vörur. Að hlúa að landbúnaðinum er að hlúa að sjálfum okkur. Það er ekki spurning um fortíðarþrá heldur framtíðarsýn – því þjóð sem ræktar sinn eigin mat ræktar líka sjálfstæði sitt. Höfundur er formaður kjördæmafelags Miðflokksins í Norðvesturkjördæmi.
Skoðun Við verðum til í tengslum – og þar byrjar líka heilunin Kristín Magdalena Ágústsdóttir skrifar
Skoðun Gegn regnboganum: Hugmyndafræði, umburðarlyndi og frjálslyndi Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar