Skora á Rúv að endur­skoða þessa „misráðnu á­kvörðun“

„Ekki enn. Mannskapurinn er að jafna sig eftir júró,“ segir Bragi Valdimar í samtali við Vísi spurður um hvort einhver viðbrögð hafi komið vegna erindis þeirra.

Félag tónskálda og textahöfunda og Tónskáldafélag Íslands sendu í gær, eftir að Vísir hafði vakið athygli á því að nýtt fréttastef RUV væri ættað frá Hollandi, erindi þar sem fram koma veruleg vonbrigði með að leitað hafi verið út fyrir hóp íslenskra tónhöfunda þegar nýtt einkennisstef frétta var samið fyrir Ríkisútvarpið.

Áratuga hefð brotin

„Þar með er brotin áratuga hefð, þar sem íslensku tónskáldi er falið að semja stef fyrir ríkisútvarp og sjónvarp. Stef sem lifir með þjóðinni og gefur einum fréttatímanum vægi og aukna vigt,“ segir í bréfinu.

Eins og Vísir vakti athygli á fyrir tveimur dögum er Ríkisútvarpið á gráu svæði með að leita út fyrir landsteina með annað eins og þetta en í lögum um stofnunina kveður skýrt á um að henni beri að styðja við íslenska menningu.

Í erindinu segir að þó erlent fyrirtæki sérhæfi sig í hljóðmynd útvarps- og sjónvarpsstöðva þá geti það ekki verið eru ekki rök fyrir því að sniðganga íslenska höfunda. Fjölmargir framúrskarandi tónlistarmenn á Íslandi sérhæfa sig einmitt í þessu og hafa starfað við góðan orðstír út um allan heim.

Hefur skyldum að gegna gagnvart íslenskum listamönnum

„Ríkisútvarp hefur skyldum að gegna gagnvart íslenskum listamönnum, á í nánu samstarfi við þá á ótal sviðum — og á að sjá sóma sinn í að leita til þeirra þegar samin eru verk fyrir stofnunina.“

Að endingu er skorað á Ríkisútvarpið að „endurskoða þessa misráðnu ákvörðun sem allra fyrst.“

Og undir bréf þetta rita þeir Bragi Valdimar formaður FTT og Páll Ragnar Pálsson formaður TÍ.

Í Facebook-hópnum hljóðnördar án landamæra er málið skeggrætt og þar upplýsir hinn reynslumikli tónlistar- og útvarpsmaður Magnús Einarsson að fyrir um tuttugu árum hafi svipað mál komið upp, að stofnunin hafi ætlað að leita einmitt til Hollands vegna stefjagerðar en þá hafi þáverandi útvarpsstjóri, Magnús Örn Antonsson, sett niður fótinn og kveðið skýrt á um að slíkt yrði gert innanlands.