Nú má heita Love, Tóní, Ranimosk og Draumur

Kvenkyns eiginnöfnin Love og Harne voru samþykkt. Fram kemur í úrskurðinum að í Þjóðskrá beri einn einstaklingur nafnið Love, sem uppfylli skilyrði vinnulagsreglna mannanafnanefndar varðandi nafnahefð, og er sá fæddur 2022. Þá kemur nafnið fyrir í tveimur manntölum frá 1703 til 1920. Það teljist því hefð fyrir nafninu á grundvelli vinnulagsreglna og það samþykkt.

Karlkyns eiginnafnið Arin er samþykkt og skal nafnið fært á mannanafnaskrá. Þá má einnig heita Draumur. 

Aftur á móti var beiðni um karlkyns eiginnafnið Óðin hafnað þar sem ekki þótti hefð fyrir því að rita nafnið með aðeins einu enni.

Kynhlutlausu nöfnin Tóní og Ranimosk

Beiðni um kynhlutlausa eiginnafnið Tóní var samþykkt og nafnið fært á mannanafnaskrá.

Beiðni um eiginnafnið Ranimosk var einnig samþykkt fært á mannanafnaskrá yfir kynhlutlaus nöfn. Fram kemur að Ranimosk hafi verið samþykkt þar sem það tæki íslenska eignarfallssendingu og uppfylli að öðru leyti 5. grein laga um mannanöfn. Samkvæmt Íslenskri orðsifjabók frá 2019 merkir orðið „skran, samansafn af lítilsverðum hlutum; ryk á eða í skotum, mosarusl.“ 

Ísfjörð má en ekki Guðmundsen

Beiðni um nafnið Guðmundsen var hafnað þar sem það er ekki dregið af íslenskum orðstofnum og að samkvæmt lögum eiga þeir einir rétt til að bera ættarnafn sem millinafn sem bera það eða eiga rétt til þess, eða eiga alsystkini, foreldri, afa eða ömmu sem hafa borið það sem eiginnafn, millinafn eða ættarnafn eða eiga maka sem ber það sem millinafn eða ættarnafn.

Aftur á móti var millinafnið Ísfjörð samþykkt þar sem það er dregið af íslenskum orðstofni, hefur ekki unnið sér hefð sem eiginafn og getur ekki orðið nafnbera til ama. Þá væri nafnið ekki ættarnafn og uppfyllti því skilyrði laga um millinöfn.