Skýrsla Henrys: Strákarnir okkar eru orðnir stórir

Það var mögnuð upplifun að vera í Boxen í kvöld. Fimmtán þúsund öskrandi Danir eftir íslensku blóði. Strákarnir voru svo sannarlega í gini ljónsins.

Voru þeir hræddir? Heldur betur ekki. Það sást út um allt Boxen að okkar menn voru meira en tilbúnir í slaginn. Í fyrsta skipti á mótinu byrjaði liðið almennilega og leiddi framan af. Það var þó vitað mál að ekki yrði labbað yfir Dani.

Það fór að skilja í sundur með liðunum um miðjan síðari hálfleik og Danir kláruðu þetta fagmannlega þó svo okkar menn hefðu aldrei gefist upp. Það var því miður við ofurefli að etja að þessu sinni.

Það verður að hrósa íslenska liðinu í hástert engu að síður. Okkur vantaði því miður meiri markvörslu til að hanga inn í leiknum alla leið. Danir fá sjaldan svona litla markvörslu og við hefðum þurft að nýta okkur það. Það vantaði alltaf herslumuninn í lokin. Danska liðið þarf heldur ekki aðstoð frá dómurum. Það er einfaldlega of gott til þess.

Okkar menn skildu bókstaflega allt eftir á gólfinu. Hugrakkir og baráttuglaðir áttu þeir í fullu tré við eitt besta landslið allra tíma.

Það er búið að bíða lengi eftir því að þetta lið springi almennilega út. Það er samt ekki langt síðan við vorum víðsfjarri liði eins og Danmörku. Strákarnir sýndu og sönnuðu í kvöld að þeir eru svo sannarlega komnir í hóp stóru strákanna. Þeir eiga heima á stóra sviðinu.

Þeir eru búnir að brjóta andlega múra á þessu móti og liðið virðist vera á hárréttri leið undir stjórn Snorra og Arnórs. Gæði, seigla, barátta og alvöru andi. Þetta er frábært lið sem skilaði frábærri frammistöðu á stærsta sviðinu í kvöld.

Nú þarf að halda fókus og mæta eins beittir í bronsleikinn gegn bensínlitlu liði Dags Sigurðssonar. Bronsið verður næsta skref í átt að gullinu í komandi framtíð.