Ákvarðanir fyrir framtíðarkynslóðir Sandra Sigurðardóttir skrifar 31. janúar 2026 07:02 Börnin sem leiðarljós Þegar stórar ákvarðanir eru teknar um framtíð Íslands vel ég að horfa ekki aðeins á tölur, slagorð eða skammtímapólitík. Ég horfi á börnin mín. Ég á þrjú börn, þrjú stjúpbörn og tvö barnabörn – alls átta ung líf sem munu erfa þær ákvarðanir sem við tökum í dag. Fyrir þeirra hönd vil ég vanda mig. Um hvað snýst þjóðaratkvæðagreiðslan? Þjóðaratkvæðagreiðslan um aðildarviðræður við Evrópusambandið snýst ekki um að ganga í ESB á morgun. Hún snýst um að skoða málið af yfirvegun, meta kosti og galla og taka upplýsta ákvörðun um framtíð Íslands. Þetta er ákvörðun sem ég mun taka, ef ég fæ kost á því, með það í huga hvað er börnum mínum og barnabörnum fyrir bestu. Framsýni í sögu Íslands Saga Íslands sýnir að framsýni skiptir máli. Harðar deilur einkenndu samfélagið þegar ákvörðun var tekin um inngöngu Íslands í NATÓ árið 1949. Sú ákvörðun var tekin í þágu öryggis framtíðarkynslóða og í dag eru flest sammála um að þar hafi verið stigið skynsamlegt skref. Hart var einnig deilt um EES-samninginn á sínum tíma, en að lokum var hann samþykktur á Alþingi. Þegar sú ákvörðun var tekin var horft til atvinnu, menntunar og tækifæra fyrir ungt fólk. Þessar ákvarðanir voru ekki teknar af ótta eða annarlegum hvötum, heldur með ábyrgð og framtíðarsýn að leiðarljósi. Óvissa og væntingar ungu kynslóðarinnar Í dag stendur unga kynslóðin frammi fyrir óvissu. Hún vill stöðugleika, raunhæf tækifæri til náms og starfa og sterkt efnahagsumhverfi. Hún vill hafa raunveruleg áhrif á ákvarðanir sem snerta líf hennar og framtíð. Aðildarviðræður við Evrópusambandið geta varpað ljósi á hvort – og með hvaða hætti – slíkt samstarf geti styrkt stöðu Íslands til lengri tíma. Við skuldum börnum okkar og barnabörnum að ræða þetta mál af skynsemi og yfirvegun. Ekki með hræðsluáróðri, heldur á grundvelli staðreynda. Ekki með fyrirfram gefnum niðurstöðum, heldur með opnum huga og heiðarlegu samtali. ● Þess vegna segi ég já við aðildarviðræður viðEvrópusambandið. Já við samtali. Já við framtíðarsýn. Já – vegna barnanna minna og barnabarnanna sem eiga framtíðina. Höfundur er þingmaður Viðreisnar í Suðurkjördæmi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sandra Sigurðardóttir Þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald ESB-viðræðna Mest lesið Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson Skoðun Skoðun Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Sjá meira
Börnin sem leiðarljós Þegar stórar ákvarðanir eru teknar um framtíð Íslands vel ég að horfa ekki aðeins á tölur, slagorð eða skammtímapólitík. Ég horfi á börnin mín. Ég á þrjú börn, þrjú stjúpbörn og tvö barnabörn – alls átta ung líf sem munu erfa þær ákvarðanir sem við tökum í dag. Fyrir þeirra hönd vil ég vanda mig. Um hvað snýst þjóðaratkvæðagreiðslan? Þjóðaratkvæðagreiðslan um aðildarviðræður við Evrópusambandið snýst ekki um að ganga í ESB á morgun. Hún snýst um að skoða málið af yfirvegun, meta kosti og galla og taka upplýsta ákvörðun um framtíð Íslands. Þetta er ákvörðun sem ég mun taka, ef ég fæ kost á því, með það í huga hvað er börnum mínum og barnabörnum fyrir bestu. Framsýni í sögu Íslands Saga Íslands sýnir að framsýni skiptir máli. Harðar deilur einkenndu samfélagið þegar ákvörðun var tekin um inngöngu Íslands í NATÓ árið 1949. Sú ákvörðun var tekin í þágu öryggis framtíðarkynslóða og í dag eru flest sammála um að þar hafi verið stigið skynsamlegt skref. Hart var einnig deilt um EES-samninginn á sínum tíma, en að lokum var hann samþykktur á Alþingi. Þegar sú ákvörðun var tekin var horft til atvinnu, menntunar og tækifæra fyrir ungt fólk. Þessar ákvarðanir voru ekki teknar af ótta eða annarlegum hvötum, heldur með ábyrgð og framtíðarsýn að leiðarljósi. Óvissa og væntingar ungu kynslóðarinnar Í dag stendur unga kynslóðin frammi fyrir óvissu. Hún vill stöðugleika, raunhæf tækifæri til náms og starfa og sterkt efnahagsumhverfi. Hún vill hafa raunveruleg áhrif á ákvarðanir sem snerta líf hennar og framtíð. Aðildarviðræður við Evrópusambandið geta varpað ljósi á hvort – og með hvaða hætti – slíkt samstarf geti styrkt stöðu Íslands til lengri tíma. Við skuldum börnum okkar og barnabörnum að ræða þetta mál af skynsemi og yfirvegun. Ekki með hræðsluáróðri, heldur á grundvelli staðreynda. Ekki með fyrirfram gefnum niðurstöðum, heldur með opnum huga og heiðarlegu samtali. ● Þess vegna segi ég já við aðildarviðræður viðEvrópusambandið. Já við samtali. Já við framtíðarsýn. Já – vegna barnanna minna og barnabarnanna sem eiga framtíðina. Höfundur er þingmaður Viðreisnar í Suðurkjördæmi.
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar