Góðan daginn-dagurinn

Félagsfærni barna fer dvínandi, líkt og hjá fullorðnu fólki þökk sé tæknirisunum. Birtingarmyndin er aukinn kvíði, depurð, einmanaleiki, óttinn við að taka frumkvæði og eiga samskipti. T.d. kýs margt fólk ferkar að senda texta- eða hljóðskilaboð í stað beinna samtala þar sem svör má íhuga, í stað þess að þurfa að bregðast við í rauntíma.

Alltof margir fara í gegnum daginn án þess að tekið sé eftir þeim eða að eiga í innilegum samskiptum við aðra. Það er niðurbrjótandi.

Það er hins vegar hvetjandi að fá kveðju, hvort sem hún kemur frá kunnugum eða ókunnugum. Slík kveðja þvingar okkur jafnframt sjálf til að kasta kveðju á náungann. Jákvæð samskipti eru okkur mannfólki lífsnauðsynleg.

Það væri því ekki úr vegi að gera 21. mars að „Góðan daginn“ degi þar sem menn bjóða hvor öðrum góðan daginn. Þann dag er jafnframt alþjóðlegur dagur vináttu og samkenndar.

Að fá einfalt tilefni til að ávarpa aðra með kveðju getur hjálpað mörgum og jafnvel orðið upphaf að frekari samskiptum.

Þetta kostar ekkert en getur hjálpað okkur sem þjóð að leggja aukna rækt við jákvæð samskipti, allra vegna.

Auðvitað ættu allir dagar að vera „Góðan daginn“ dagar. En einhvers staðar verðum við að byrja og vera góðar fyrirmyndir fyrir börnin okkar.

„Segðu góðan daginn — það kostar ekkert en getur hleypt sól inn í þinn dag og annarra.“

Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins