Hættum þessu hálfkáki

Ég hef verið stjórnandi í íslensku atvinnulífi í rúma þrjá áratugi og lengst af þessum tíma hefur verið þráttað um Evrópusambandið - með einstaka hléum inn á milli.

Sumir sjá Evrópusambandið sem lausn allra mála á meðan aðrir finna því flest til foráttu og eru þessir jaðrar oft háværir í umræðunni og einoka hana lengstum. Staðreyndin er að flest erum við sennilega stödd þarna mitt á milli - hljóður meirihluti sem telur að sennilega geti Evrópusambandið lagt margt gott til þó ekki sé það fullkomið frekar en önnur mannanna verk.

En það er talinn kostur hjá góðum stjórnendum að útiloka aldrei fyrirfram neinn valkost - fá allar staðreyndir upp á borð og velja síðan besta kostinn. En þetta hefur íslensku atvinnulífi mistekist undanfarna áratugi. Við höldum bara áfram að vera með vangaveltur í stað þess að taka upplýsta ákvörðun byggða á staðreyndum.

Haustið 2013 vorum við hins vegar á góðri leið þegar fram kom sameiginleg yfirlýsing frá Alþýðusambandi Íslands, Samtökum atvinnulífsins og Viðskiptaráði að æskilegt væri að aðildarviðræður við ESB yrðu kláraðar og að besti fáanlegi samningur um aðild yrði borinn upp í þjóðaratkvæðagreiðslu.

Af þessu varð þó aldrei enda hefur pólitískur ómöguleiki oft komið í veg fyrir að íslenska þjóðin fái að taka upplýsta ákvörðun um eigin hag.

Mér er hins vegar ómögulegt að sjá áhættuna af aðildarviðræðum! Teljum við að það sé okkur til hagsbóta að halda áfram eilífum vangaveltum og þrasi um Evrópusambandið - láta einhverja aðra segja okkur sýknt og heilagt hvað muni eða muni ekki koma fram í samningnum? Ef við fáum lélegan samninga og metum að okkur sé betur borgið utan ESB þá einfaldlega höfnum við samningnum. Norðmenn hafa tvívegis gert akkúrat það - fellt samning við ESB árin 1972 og 1994 en öfugt við okkur gátu Norðmenn tekið upplýsta ákvörðun á meðan við erum enn í skotgröfum með og á móti

Hættum þessu hálfkáki - fáum að sjá staðreyndir - kjósum svo með eða á móti - og höldum áfram.

Höfundur er framkvæmdastjóri.