Endursamningar lykillinn að stórbættum fjárhag Tinna Traustadóttir skrifar 6. mars 2026 08:02 Ísland er eyja og orkukerfið okkar tengist ekki öðrum orkukerfum. Staðreyndin er samt sú að við seljum rafmagnið okkar á alþjóðlegum markaði. Viðskiptavinir okkar eru stór og öflug alþjóðleg fyrirtæki með starfsemi um allan heim. Sum þessara fyrirtækja hafa mun sterkari efnahagsreikning en Landsvirkjun – eitt þeirra skilaði hagnaði sem nemur rúmlega 3 þúsund milljörðum íslenskra króna á dögunum. Rætur þess félags, Rio Tinto, liggja í raforkuframleiðslu og álframleiðslu í Kanada. Móðurfélag Norðuráls er stærsti álframleiðandinn í Bandaríkjunum. Alcoa og Elkem eru meðal stærstu framleiðenda málma í Noregi og með starfsemi víða um heim. Þá hafa gagnaver, sem öll eiga íslenskar rætur, byggt upp mikla starfsemi í nágrannalöndunum á síðastliðnum misserum. Öll eiga þessi fyrirtæki það sammerkt að hafa valið Ísland og Landsvirkjun eftir ítarlega skoðun. Valið stóð á milli okkar og landa á borð við Noreg og Kanada. Þau völdu okkur og við völdum þau. Saga Landsvirkjunar og viðskiptavina hennar er samofin saga atvinnuþróunar, verðmætasköpunar og bættra lífskjara. Við höfum vaxið saman og styrkt samkeppnishæfni hvert annars. Lítil Landsvirkjun í stórum heimi Landsvirkjun er lítið fyrirtæki í alþjóðlegum samanburði. Systurfélög okkar á Norðurlöndunum framleiða og selja margfalt meira rafmagn. Þá er eðlismunur á starfsemi orkufyrirtækis sem er með beinar tengingar við aðra raforkumarkaði og fyrirtækis sem starfar í lokuðu kerfi sem byggir eingöngu á endurnýjanlegum orkukostum. Þessi sérstaða okkar, ásamt stærðinni, gerir samningsstöðu Landsvirkjunar gagnvart alþjóðlegum viðskiptavinum snúna. Viðskiptavinir okkar kaupa einnig raforku erlendis og að sumu leyti hafa orkufyrirtæki á samkeppnismörkuðum náð að standa sig betur en fyrirtæki hérlendis því þau hafa haft orku að bjóða nýjum viðskiptavinum. Nýleg dæmi um gagnaver sýna að þau hafa leitað til Finnlands, Noregs, Svíþjóðar og Danmerkur vegna þess að hér á landi hefur ekki verið tiltæk orka fyrir frekari vöxt. Við höfum þannig orðið af vaxtartækifærum vegna skorts á raforku. Landsvirkjun er ekki aðeins smá miðað við aðra raforkuframleiðendur heldur einnig miðað við notendurna sjálfa. Rio Tinto notar til dæmis rúmlega fjórum sinnum meiri raforku en Landsvirkjun framleiðir. Þessi fyrirtæki eru harðir viðsemjendur sem eru vanir að semja um orkukaup hvar sem er í veröldinni. Þau eru eftirsóknarverðir viðskiptavinir sem eiga þess kost að færa starfsemi sína á milli landa þegar samningar renna út. Fjárhagslegur styrkur þeirra er einnig gríðarlegur og jafnast á við fjárhagslegan styrk heilu ríkjanna. Mesta endursamningaskeiðið Allt frá stofnun Landsvirkjunar var sýn manna sú að raforkuverðið yrði fremur lágt í upphafi en myndi hækka þegar fram liðu stundir. Jóhannes Nordal, sem var stjórnarformaður fyrirtækisins fyrstu þrjá áratugina, ítrekaði þetta reglulega. Fram til ársins 2005 voru aðstæður erfiðar, orkuverð á heimsvísu lágt og samningsstaða Landsvirkjunar erfið í lokuðu kerfi. Fyrirtækið var mjög skuldsett, hafði aldrei greitt skatta og lítinn arð. Endursamningar við Rio Tinto Alcan í Straumsvík árið 2010 mörkuðu kaflaskil. Síðan þá hefur okkur tekist vel upp við samningaborðið. Endursamningar á allra síðustu árum hafa verið lykillinn að stórbættum fjárhag Landsvirkjunar, niðurgreiðslu skulda og aukinni arðsemi. Arðgreiðslur til eiganda Landsvirkjunar – íslensku þjóðarinnar – nema samtals um 110 milljörðum króna fyrir síðustu fimm ár og um 70 milljarðar hafa verið greiddir í skatta á sama tímabili. Fram undan er mikilvægasta endursamningaskeið í 60 ára sögu fyrirtækisins. Stærsti hlutinn snýr að Alcoa, sem notar þriðjung allrar raforku sem Landsvirkjun framleiðir. Samningurinn er til 40 ára og nú er komið að verðendurskoðun um miðbik samningstímans. Auk þess renna fleiri samningar út á næstu árum og viðræður um framhaldið standa yfir. Í endursamningum felast bæði tækifæri og áskoranir. Hart er tekist á, enda eru þetta stærstu viðskiptasamningar sem gerðir eru hér á landi. Niðurstaðan litast af stöðunni á alþjóðlegum orku- og afurðamörkuðum. Okkur hefur þó alltaf tekist að ná saman að lokum. Viðskiptavinir okkar eru í harðri alþjóðlegri samkeppni og rekstrarskilyrði þeirra hafa áhrif á greiðslugetuna. Á komandi árum viljum við raungera enn meiri verðmæti og fá hærra verð fyrir orkuna, en jafnframt halda áfram að vaxa með viðskiptavinum okkar. Sá tími sem Jóhannes Nordal sá fyrir sér er runninn upp: Tími til að uppskera ríkulega fyrir þær miklu fjárfestingar í orkuvinnslu sem lítil þjóð hefur byggt upp jafnt og þétt undanfarna áratugi. Höfundur er framkvæmdastjóri Sölu og þjónustu hjá Landsvirkjun. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tinna Traustadóttir Orkumál Landsvirkjun Mest lesið Vextir á villigötum Agnar Tómas Möller Skoðun Heimurinn bíður ekki eftir Íslandi Birgir Orri Ásgrímsson Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson Skoðun Rangfærslurnar standa enn og ekkert að þeim vikið Konráð S. Guðjónsson Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson Skoðun Sigmar Guðmundsson, Bandaríkin og öryggi Íslands Hjörvar Sigurðsson Skoðun Hver lygi skapar skuld við sannleikann Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Herskylduhrakspár Haraldar skekkja raunhæfa sýn á varnarmál Svanur Sigurbjörnsson Skoðun Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Skoðun Skoðun Heimurinn bíður ekki eftir Íslandi Birgir Orri Ásgrímsson skrifar Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Vextir á villigötum Agnar Tómas Möller skrifar Skoðun Rangfærslurnar standa enn og ekkert að þeim vikið Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Hver lygi skapar skuld við sannleikann Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Herskylduhrakspár Haraldar skekkja raunhæfa sýn á varnarmál Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Sigmar Guðmundsson, Bandaríkin og öryggi Íslands Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Sex ástæður fyrir JÁ-i í ágúst Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Dagur Jónsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Sjá meira
Ísland er eyja og orkukerfið okkar tengist ekki öðrum orkukerfum. Staðreyndin er samt sú að við seljum rafmagnið okkar á alþjóðlegum markaði. Viðskiptavinir okkar eru stór og öflug alþjóðleg fyrirtæki með starfsemi um allan heim. Sum þessara fyrirtækja hafa mun sterkari efnahagsreikning en Landsvirkjun – eitt þeirra skilaði hagnaði sem nemur rúmlega 3 þúsund milljörðum íslenskra króna á dögunum. Rætur þess félags, Rio Tinto, liggja í raforkuframleiðslu og álframleiðslu í Kanada. Móðurfélag Norðuráls er stærsti álframleiðandinn í Bandaríkjunum. Alcoa og Elkem eru meðal stærstu framleiðenda málma í Noregi og með starfsemi víða um heim. Þá hafa gagnaver, sem öll eiga íslenskar rætur, byggt upp mikla starfsemi í nágrannalöndunum á síðastliðnum misserum. Öll eiga þessi fyrirtæki það sammerkt að hafa valið Ísland og Landsvirkjun eftir ítarlega skoðun. Valið stóð á milli okkar og landa á borð við Noreg og Kanada. Þau völdu okkur og við völdum þau. Saga Landsvirkjunar og viðskiptavina hennar er samofin saga atvinnuþróunar, verðmætasköpunar og bættra lífskjara. Við höfum vaxið saman og styrkt samkeppnishæfni hvert annars. Lítil Landsvirkjun í stórum heimi Landsvirkjun er lítið fyrirtæki í alþjóðlegum samanburði. Systurfélög okkar á Norðurlöndunum framleiða og selja margfalt meira rafmagn. Þá er eðlismunur á starfsemi orkufyrirtækis sem er með beinar tengingar við aðra raforkumarkaði og fyrirtækis sem starfar í lokuðu kerfi sem byggir eingöngu á endurnýjanlegum orkukostum. Þessi sérstaða okkar, ásamt stærðinni, gerir samningsstöðu Landsvirkjunar gagnvart alþjóðlegum viðskiptavinum snúna. Viðskiptavinir okkar kaupa einnig raforku erlendis og að sumu leyti hafa orkufyrirtæki á samkeppnismörkuðum náð að standa sig betur en fyrirtæki hérlendis því þau hafa haft orku að bjóða nýjum viðskiptavinum. Nýleg dæmi um gagnaver sýna að þau hafa leitað til Finnlands, Noregs, Svíþjóðar og Danmerkur vegna þess að hér á landi hefur ekki verið tiltæk orka fyrir frekari vöxt. Við höfum þannig orðið af vaxtartækifærum vegna skorts á raforku. Landsvirkjun er ekki aðeins smá miðað við aðra raforkuframleiðendur heldur einnig miðað við notendurna sjálfa. Rio Tinto notar til dæmis rúmlega fjórum sinnum meiri raforku en Landsvirkjun framleiðir. Þessi fyrirtæki eru harðir viðsemjendur sem eru vanir að semja um orkukaup hvar sem er í veröldinni. Þau eru eftirsóknarverðir viðskiptavinir sem eiga þess kost að færa starfsemi sína á milli landa þegar samningar renna út. Fjárhagslegur styrkur þeirra er einnig gríðarlegur og jafnast á við fjárhagslegan styrk heilu ríkjanna. Mesta endursamningaskeiðið Allt frá stofnun Landsvirkjunar var sýn manna sú að raforkuverðið yrði fremur lágt í upphafi en myndi hækka þegar fram liðu stundir. Jóhannes Nordal, sem var stjórnarformaður fyrirtækisins fyrstu þrjá áratugina, ítrekaði þetta reglulega. Fram til ársins 2005 voru aðstæður erfiðar, orkuverð á heimsvísu lágt og samningsstaða Landsvirkjunar erfið í lokuðu kerfi. Fyrirtækið var mjög skuldsett, hafði aldrei greitt skatta og lítinn arð. Endursamningar við Rio Tinto Alcan í Straumsvík árið 2010 mörkuðu kaflaskil. Síðan þá hefur okkur tekist vel upp við samningaborðið. Endursamningar á allra síðustu árum hafa verið lykillinn að stórbættum fjárhag Landsvirkjunar, niðurgreiðslu skulda og aukinni arðsemi. Arðgreiðslur til eiganda Landsvirkjunar – íslensku þjóðarinnar – nema samtals um 110 milljörðum króna fyrir síðustu fimm ár og um 70 milljarðar hafa verið greiddir í skatta á sama tímabili. Fram undan er mikilvægasta endursamningaskeið í 60 ára sögu fyrirtækisins. Stærsti hlutinn snýr að Alcoa, sem notar þriðjung allrar raforku sem Landsvirkjun framleiðir. Samningurinn er til 40 ára og nú er komið að verðendurskoðun um miðbik samningstímans. Auk þess renna fleiri samningar út á næstu árum og viðræður um framhaldið standa yfir. Í endursamningum felast bæði tækifæri og áskoranir. Hart er tekist á, enda eru þetta stærstu viðskiptasamningar sem gerðir eru hér á landi. Niðurstaðan litast af stöðunni á alþjóðlegum orku- og afurðamörkuðum. Okkur hefur þó alltaf tekist að ná saman að lokum. Viðskiptavinir okkar eru í harðri alþjóðlegri samkeppni og rekstrarskilyrði þeirra hafa áhrif á greiðslugetuna. Á komandi árum viljum við raungera enn meiri verðmæti og fá hærra verð fyrir orkuna, en jafnframt halda áfram að vaxa með viðskiptavinum okkar. Sá tími sem Jóhannes Nordal sá fyrir sér er runninn upp: Tími til að uppskera ríkulega fyrir þær miklu fjárfestingar í orkuvinnslu sem lítil þjóð hefur byggt upp jafnt og þétt undanfarna áratugi. Höfundur er framkvæmdastjóri Sölu og þjónustu hjá Landsvirkjun.
Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason Skoðun
Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson skrifar
Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason skrifar
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason Skoðun