Fræjum fram­tíðar sáð í gamlar bóka­safns­bækur

Tveggja vikna Framtíðar­festi­valinu lýkur í Borgar­bóka­safninu í Grófinni á laugar­daginn þar sem fólk hefur haft rými safnsins til þess að ímynda sér og æfa sig fyrir þá framtíð sem það helst vill sjá verða að veru­leika. „Sem flest okkar sjá vonandi fyrir sér sem framtíð meiri um­hyggju,“ segja þær Fanny og Mar­tyna, verk­efna­stjórar hjá Borgar­bóka­safninu.

„Fólk hefur meðal annars getað kannað sam­band sitt við náttúruna, tæknina og komandi kynslóðir með verk­legum og skapandi smiðjum. Þar hefur meðal annars verið hægt að sá fræjum og gróður­setja, sauma, dansa, skrifa og leika með leir svo fátt eitt sé nefnt.“

Hringrás bókalífsins

„Jarðhæð Borgar­bóka­safnsins í Grófinni hefur verið um­breytt í smiðju þar sem fólk kemur saman til að búa til jurta­potta úr gömlum og af­lóga bóka­safns­bókum, sá fræjum úr fræ­safninu okkar í pottana og hefja þannig ræktun á eigin mat­jurtum,“ segir Mar­tyna.

„Þá hefur líka verið í boði að taka með sér heim fagur­lega hannað sáningar­daga­tal með góðum ráðum frá garðyrkju­fræðingum Reykja­víkur­borgar. Þetta er fyrsta sáningar­daga­talið sem við vitum um sem er sér­stak­lega miðað við ís­lenskar aðstæður.“

Öll vel­komin

Mar­tyna og Fanny segja starf þeirra hjá bóka­safninu ganga út á að skapa þar „inn­gildandi sam­félags­rými“ og dag­skrá hátíðarinnar var sett saman í þeim anda. „Þegar við tölum um inn­gildandi sam­félags­rými er átt við al­mennings­rými þar sem öll eru vel­komin og öll til­heyra,“ segir Fanny.

Hún bendir á að bókasöfnum sé oft lýst sem „þriðja rými“ sem er hvorki heimili né vinnustaður. „Slíkir staðir eru nauð­syn­legir til að byggja upp sam­félög og mark­mið okkar í starfi er að byggja brýr milli fólks sem annars hefði ekki hist. Stór hluti af þessu felst í að huga að því hverjum líður vel í rýminu, hverjum finnst þeir til­heyra þar og hverja vantar.

„Þegar við höldum viðburði þar sem allir geta tekið þátt, óháð tungumáli, færni eða bak­grunni, erum við að hjálpa til við að skapa sterkari tengsl milli fólks. Það snýst líka um að láta þau fá á til­finninguna að bóka­safnið sé þeirra rými.“

Framtíðar­von í brjósti

Fanny bendir á að þrátt fyrir að framtíðin sé í brenni­depli hátíðarinnar þá eigi sýn okkar á framtíðina vita­skuld rætur í nútíðinni og gjörðum okkar hér og nú. „Frekar en að þetta fjalli um ein­hverja fjar­læga framtíð sem við höfum enga stjórn á.

„Við viljum að fólk upp­lifi hið gagnstæða við það vana­lega og finni frekar fyrir von í brjósti en valda­leysi þegar hugsað er um framtíðina.“

Síminn svæfður

Leik- og lífs­gleðin heldur fullum dampi út seinni viku hátíðarinnar þar sem fjöl­skyldur geta tekist saman á við stórar spurningar með sér­hönnuðum goggi sem þær geta lagað að helstu hugðar­efnum sínum. Þá verður hægt að leggja símann sinn í sér­stakan svefn­poka úr efni sem lokar fyrir allt sím­sam­band.

Á laugar­daginn leiðir Þórey Mjall­hvít, skapari sögunnar um Orm­hildi sem sýnd er á RÚV, skapandi fjöl­skyldusmiðju, Ímynduð framtíð, þar sem börn og full­orðnir velta saman fyrir sér hvernig Ís­land muni líta út í framtíðinni.

Einnig verður reynt að „framtíða“ minningar og smakka á framtíðinni þegar lista­konan og kokkurinn Pola Sutryk býður gestum upp á ímyndaðar máltíðir þar sem gefst tækifæri til að smakka og ímynda sér leiðir til að neyta matar sem byggir á gagn­kvæmni og jafn­vægi fyrir allt og alla.

Síðast en alls ekki síst verður gestum boðið að deila minningum sem þau langar að taka með sér inn í framtíðina og velta fyrir sér „tímanum, skuggum, hinu óþekkta og minningum sem fylgja okkur þvert á tímalínur.“

Viðburðinum lýkur með inn­siglun tíma­hylkis sem varðveitt verður á bóka­safninu næstu tíu árin og verður opnað aftur 14. mars 2036.

Dag­skrá Framtíðar­festi­valsins og allar frekari upp­lýsingar eru á vef Borgar­bóka­safnsins.