Bókasöfn gegn einmanaleika Unnar Geir Unnarsson skrifar 23. mars 2026 10:45 Einmanaleiki og félagsleg einangrun eru ekki lengur jaðarvandamál heldur ein af stóru lýðheilsuáskorunum samtímans. Rannsóknir sýna að langvarandi einmanaleiki getur haft alvarleg áhrif á bæði andlega og líkamlega heilsu, meðal annars í formi aukinnar streitu, hækkaðs blóðþrýstings og aukinnar hættu á þunglyndi. Í þessari umræðu er þó oft horft fram hjá einu aðgengilegasta og áhrifaríkasta úrræði samfélagsins, almenningsbókasöfnum. Almenningsbókasöfn hafa lengi verið mikilvægar stofnanir í íslensku samfélagi og gegna lykilhlutverki í að efla menntun, menningu og lýðheilsu. Á undanförnum árum hefur hlutverk þeirra í baráttunni gegn einmanaleika og félagslegri einangrun fengið aukna athygli, ekki síst vegna þess að bókasöfn bjóða upp á opin, örugg og hlutlaus rými þar sem fólk getur dvalið án þess að þurfa að kaupa sér aðgang. Fyrir mörg eru bókasöfn einu staðirnir þar sem hægt er að vera innan um annað fólk án kröfu um þátttöku og það skiptir máli. Bókasöfn eru ekki bókageymslur heldur lifandi samfélagsmiðjur sem tengja saman fólk af ólíkum uppruna og á mismunandi æviskeiðum. Fyrir eldri borgara, sem oft standa frammi fyrir minnkandi tengslaneti og aukinni einangrun, geta bókasöfn boðið upp á leshringi, spjallhópa og fræðsluviðburði sem skapa vettvang fyrir samskipti og samveru. Fyrir börn og ungt fólk eru sögustundir, námskeið og fjölbreytt fræðslustarfsemi mikilvægir þættir í félagslegum þroska og auka tækifæri til tengslamyndunar. Fyrir fólk á vinnualdri geta bókasöfn verið rými til náms, vinnu og samfélagslegrar þátttöku utan hefðbundins vinnuumhverfis. Andleg heilsa er órjúfanlega tengd félagslegri velferð. Bókasöfn eru rými þar sem gestir upplifa öryggi, ró og tilfinningu fyrir því að tilheyra. Þar er að finna bækur og annað efni sem fjallar um geðheilbrigði og vellíðan, auk þess sem mörg bókasöfn bjóða upp á viðburði sem styðja við andlega heilsu, svo sem listsköpun, hugleiðslu og samveru í notalegu umhverfi. Í lýðheilsusamhengi gegna almenningsbókasöfn einnig lykilhlutverki með því að tryggja aðgang að áreiðanlegum upplýsingum, fríu interneti og stafrænum innviðum. Stafræn einangrun er raunverulegt vandamál og fyrir mörg er bókasafnið lykillinn að því að nýta rafræna þjónustu, halda tengslum við samfélagið og taka virkan þátt í samtímanum. Með námskeiðum í stafræni hæfni, fræðslu um heilsueflingu og stuðningi við ævilanga menntun vinna bókasöfn markvisst að því að draga úr félagslegri útilokun. Almenningsbókasöfn eru lausnin, ekki munaður í góðæri heldur grunninnviðir samfélags sem vill standa vörð um velferð, þátttöku og mannlega reisn. Ef stjórnvöld og sveitarfélög taka lýðheilsu og samfélagslega samheldni alvarlega þurfa þau að líta á bókasöfn sem virka samstarfsaðila í baráttunni gegn einmanaleika, en ekki útgjaldalið sem sífellt má skera niður þegar þrengir að. Höfundur er deildarstjóri á Borgarbókasafni Reykjavíkur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bókasöfn Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir Skoðun Skoðun Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Sjá meira
Einmanaleiki og félagsleg einangrun eru ekki lengur jaðarvandamál heldur ein af stóru lýðheilsuáskorunum samtímans. Rannsóknir sýna að langvarandi einmanaleiki getur haft alvarleg áhrif á bæði andlega og líkamlega heilsu, meðal annars í formi aukinnar streitu, hækkaðs blóðþrýstings og aukinnar hættu á þunglyndi. Í þessari umræðu er þó oft horft fram hjá einu aðgengilegasta og áhrifaríkasta úrræði samfélagsins, almenningsbókasöfnum. Almenningsbókasöfn hafa lengi verið mikilvægar stofnanir í íslensku samfélagi og gegna lykilhlutverki í að efla menntun, menningu og lýðheilsu. Á undanförnum árum hefur hlutverk þeirra í baráttunni gegn einmanaleika og félagslegri einangrun fengið aukna athygli, ekki síst vegna þess að bókasöfn bjóða upp á opin, örugg og hlutlaus rými þar sem fólk getur dvalið án þess að þurfa að kaupa sér aðgang. Fyrir mörg eru bókasöfn einu staðirnir þar sem hægt er að vera innan um annað fólk án kröfu um þátttöku og það skiptir máli. Bókasöfn eru ekki bókageymslur heldur lifandi samfélagsmiðjur sem tengja saman fólk af ólíkum uppruna og á mismunandi æviskeiðum. Fyrir eldri borgara, sem oft standa frammi fyrir minnkandi tengslaneti og aukinni einangrun, geta bókasöfn boðið upp á leshringi, spjallhópa og fræðsluviðburði sem skapa vettvang fyrir samskipti og samveru. Fyrir börn og ungt fólk eru sögustundir, námskeið og fjölbreytt fræðslustarfsemi mikilvægir þættir í félagslegum þroska og auka tækifæri til tengslamyndunar. Fyrir fólk á vinnualdri geta bókasöfn verið rými til náms, vinnu og samfélagslegrar þátttöku utan hefðbundins vinnuumhverfis. Andleg heilsa er órjúfanlega tengd félagslegri velferð. Bókasöfn eru rými þar sem gestir upplifa öryggi, ró og tilfinningu fyrir því að tilheyra. Þar er að finna bækur og annað efni sem fjallar um geðheilbrigði og vellíðan, auk þess sem mörg bókasöfn bjóða upp á viðburði sem styðja við andlega heilsu, svo sem listsköpun, hugleiðslu og samveru í notalegu umhverfi. Í lýðheilsusamhengi gegna almenningsbókasöfn einnig lykilhlutverki með því að tryggja aðgang að áreiðanlegum upplýsingum, fríu interneti og stafrænum innviðum. Stafræn einangrun er raunverulegt vandamál og fyrir mörg er bókasafnið lykillinn að því að nýta rafræna þjónustu, halda tengslum við samfélagið og taka virkan þátt í samtímanum. Með námskeiðum í stafræni hæfni, fræðslu um heilsueflingu og stuðningi við ævilanga menntun vinna bókasöfn markvisst að því að draga úr félagslegri útilokun. Almenningsbókasöfn eru lausnin, ekki munaður í góðæri heldur grunninnviðir samfélags sem vill standa vörð um velferð, þátttöku og mannlega reisn. Ef stjórnvöld og sveitarfélög taka lýðheilsu og samfélagslega samheldni alvarlega þurfa þau að líta á bókasöfn sem virka samstarfsaðila í baráttunni gegn einmanaleika, en ekki útgjaldalið sem sífellt má skera niður þegar þrengir að. Höfundur er deildarstjóri á Borgarbókasafni Reykjavíkur.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar