Bókasafnið mitt - Heimili að heiman Lísa Z. Valdimarsdóttir skrifar 27. mars 2026 12:45 Bókasafnið mitt er fullt alla daga. Fleiri og fleiri sækja almenningsbókasöfn landsins og sýna gestatölur að þörfin fyrir almenningsbókasöfn hefur aldrei verið jafn mikil. Bókasafnið mitt skiptir máli fyrir íbúa. Samfélagið í heild þarf almenningsbókasöfn. Þau skila margföldum ágóða til samfélagsins og sveitarfélagsins alls sem ekki mælist í krónutölum, heldur m.a. í auðugu mannlífi, bættri lýðheilsu og upplýstu samfélagi. Bókasafnið mitt er samfélagsþjónusta og eina rými bæjarins sem fólk getur komið inn á án þess að þurfa að finna sig knúið til að taka upp veskið. Að við bæjarbúar höfum rými þar sem þetta er mögulegt og við getum boðið íbúum um allt land „sitt“ rými til notkunar án endurgjalds er mikilvægt. Bókasafnið mitt er menningarmiðstöð og félagsmiðstöð íbúa, það er hlutlaus staður þar sem fólk getur nálgast bæði upplýsingar og afþreyingu og er rými sem fólk sækir í til að hitta vini eða koma með fjölskylduna. Þessi þróun er orðin mjög áberandi á Norðurlöndunum og er Ísland enginn eftirbátur þar. Á almenningsbókasöfnunum leggjum við mikla áhersla á að gestum líði vel á safninu og að það sé þriðji áfangastaður fólks – Heimili að heiman. Bókasafnið mitt er samfélagslegt vin hvers sveitarfélags, það stuðlar að lýðheilsu, eykur lífsgæði og er stuðningur og félagslegt net einstæðinga, fólks sem er utangarðs og fólks sem þarfnast félagslegra tengsla. Fólks sem mögulega fer hvergi annað yfir daginn. Við viljum hlúa að fólkinu okkar og lögð er áhersla á persónulega þjónustu til allra. Bókasafnið mitt skipar stóran sess í inngildingu nýrra íbúa og aðlögun þeirra að íslensku samfélagi. Það eru sjálfsögð mannréttindi að hafa aðgang að „sínu“ almenningsbókasafni. Öll eru velkomin á almenningsbókasöfnin burtséð frá kyni, þjóðerni, stétt eða stöðu og höfum við söfnin lagt áherslu á þennan þátt í allri okkar starfsemi í mörg ár. Bókasafnið mitt á stóran þátt í lestri barna og ungmenna og stuðlar að læsi í allri grunnstarfsemi sinni. Almenningsbókasöfnin bregðast ekki skyldum sínum varðandi læsi og lestur, sérstaklega er þetta mikilvægt í umræðunni um læsi barna og ungmenna. Söfnin reyna eftir bestu getu og fjármagni að bjóða fjölbreytt úrval bóka sem höfðað gætu til sem flestra, en því miður miðast úrvalið við það sem gefið er út. Til þess að auka úrvalið þarf að setja meira fjármagn í skrif á barna- og ungmennabókum. Við megum ekki gleyma því að almenningsbókasöfn eru til þess að þjóna og hlúa að samfélaginu, þau auka lífsgæði og eru sjálfsögð mannréttindi. Bókasafnið mitt er fyrir íbúa og ég veit að starfsfólkið á bókasafninu mínu er þakklátt í lok í dags - það veit að það skiptir máli fyrir þá gesti sem koma á safnið. Takk starfsfólk almenningsbókasafna, án ykkar færi enginn á bókasafnið sitt. Velkomin öll á almenningsbókasöfn landsins – átt þú þitt bókasafn sem þú heimsækir? Höfundur er forstöðumaður Bókasafns Kópavogs. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bókasöfn Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Sjá meira
Bókasafnið mitt er fullt alla daga. Fleiri og fleiri sækja almenningsbókasöfn landsins og sýna gestatölur að þörfin fyrir almenningsbókasöfn hefur aldrei verið jafn mikil. Bókasafnið mitt skiptir máli fyrir íbúa. Samfélagið í heild þarf almenningsbókasöfn. Þau skila margföldum ágóða til samfélagsins og sveitarfélagsins alls sem ekki mælist í krónutölum, heldur m.a. í auðugu mannlífi, bættri lýðheilsu og upplýstu samfélagi. Bókasafnið mitt er samfélagsþjónusta og eina rými bæjarins sem fólk getur komið inn á án þess að þurfa að finna sig knúið til að taka upp veskið. Að við bæjarbúar höfum rými þar sem þetta er mögulegt og við getum boðið íbúum um allt land „sitt“ rými til notkunar án endurgjalds er mikilvægt. Bókasafnið mitt er menningarmiðstöð og félagsmiðstöð íbúa, það er hlutlaus staður þar sem fólk getur nálgast bæði upplýsingar og afþreyingu og er rými sem fólk sækir í til að hitta vini eða koma með fjölskylduna. Þessi þróun er orðin mjög áberandi á Norðurlöndunum og er Ísland enginn eftirbátur þar. Á almenningsbókasöfnunum leggjum við mikla áhersla á að gestum líði vel á safninu og að það sé þriðji áfangastaður fólks – Heimili að heiman. Bókasafnið mitt er samfélagslegt vin hvers sveitarfélags, það stuðlar að lýðheilsu, eykur lífsgæði og er stuðningur og félagslegt net einstæðinga, fólks sem er utangarðs og fólks sem þarfnast félagslegra tengsla. Fólks sem mögulega fer hvergi annað yfir daginn. Við viljum hlúa að fólkinu okkar og lögð er áhersla á persónulega þjónustu til allra. Bókasafnið mitt skipar stóran sess í inngildingu nýrra íbúa og aðlögun þeirra að íslensku samfélagi. Það eru sjálfsögð mannréttindi að hafa aðgang að „sínu“ almenningsbókasafni. Öll eru velkomin á almenningsbókasöfnin burtséð frá kyni, þjóðerni, stétt eða stöðu og höfum við söfnin lagt áherslu á þennan þátt í allri okkar starfsemi í mörg ár. Bókasafnið mitt á stóran þátt í lestri barna og ungmenna og stuðlar að læsi í allri grunnstarfsemi sinni. Almenningsbókasöfnin bregðast ekki skyldum sínum varðandi læsi og lestur, sérstaklega er þetta mikilvægt í umræðunni um læsi barna og ungmenna. Söfnin reyna eftir bestu getu og fjármagni að bjóða fjölbreytt úrval bóka sem höfðað gætu til sem flestra, en því miður miðast úrvalið við það sem gefið er út. Til þess að auka úrvalið þarf að setja meira fjármagn í skrif á barna- og ungmennabókum. Við megum ekki gleyma því að almenningsbókasöfn eru til þess að þjóna og hlúa að samfélaginu, þau auka lífsgæði og eru sjálfsögð mannréttindi. Bókasafnið mitt er fyrir íbúa og ég veit að starfsfólkið á bókasafninu mínu er þakklátt í lok í dags - það veit að það skiptir máli fyrir þá gesti sem koma á safnið. Takk starfsfólk almenningsbókasafna, án ykkar færi enginn á bókasafnið sitt. Velkomin öll á almenningsbókasöfn landsins – átt þú þitt bókasafn sem þú heimsækir? Höfundur er forstöðumaður Bókasafns Kópavogs.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar