Biðin bitnar á börnunum

Í Reykjavík fer fram öflugt og fjölbreytt íþróttastarf. Slíkt starf styrkir nærsamfélög og hverfabrag og er ómetanlegt fyrir vellíðan og forvarnir barna. En í of mörgum hverfum er aðstaðan ekki í samræmi við það mikilvæga starf sem unnið er. Eftir samtöl okkar við fólk og stjórnendur íþróttafélaga víða um borgina er ljóst að gera má miklu betur. Við í Viðreisn viljum jafna aðgengi barna að góðri íþróttaaðstöðu, sama hvar þau búa. Sem foreldrar í Laugardal upplifum við það á eigin skinni hvaða áhrif skortur á íþróttaaðstöðu hefur á okkar börn — og staðan í hverfinu okkar er skýrt dæmi um hvar bæta þarf grunnþjónustu.

Undanfarin ár hefur börnum í Laugardal fjölgað mikið, án þess að uppbygging hafi fylgt eftir. Innviðir íþróttafélaganna Ármanns og Þróttar eru engan veginn ásættanlegir miðað við fjölda barna í hverfinu. Þrátt fyrir mikinn metnað kennara, þjálfara og annars starfsfólks eru aðstæður oft krefjandi og jafnvel heilsuspillandi.

Borgin verður að tryggja húsnæði

Í hverfinu eru fjórir grunnskólar. Af þeim eru aðeins tveir með íþróttahús — og þau eru mygluð, of lítil og standast ekki nútímakröfur. Hinir tveir skólarnir hafa enga innanhúsaðstöðu. Þetta þýðir að börn þurfa að stunda skólaíþróttir við óviðunandi aðstæður, á forsendum annarra eða ganga langar leiðir í aðra sali, sem skerðir kennslutíma. Kennsla og æfingar ráðast því ekki af þörfum barna heldur því hvenær rými losnar. Þetta er óásættanlegt.

Íþróttastarf í hverfinu er mjög öflugt með frábæru starfsfólki, en fer fram við þröngan kost. Körfuboltadeild Ármanns er stærsta körfuboltadeild Reykjavíkur, en hefur ekkert eigið húsnæði og þarf stöðugt að berjast fyrir æfingatímum. Æfingar falla ítrekað niður. Svipuð staða er hjá Þrótti, þar sem loforð um fjölnota íþróttahús hefur enn ekki verið efnt, rúmum tveimur áratugum síðar. Laugardalur er ekki afgangsstærð heldur eitt stærsta og barnmesta hverfi borgarinnar. Þjónustan á að endurspegla það. Börnin eiga ekki að bíða lengur.

Flóknari hversdagur fyrir fjölskyldur

Aðgerðaleysi borgarinnar bitnar á börnunum. Æfingar falla niður, foreldrar keyra á milli hverfa og daglegt líf verður flóknara en það þarf að vera. Alltaf er verið að bíða — eftir uppbyggingu, eftir svörum, eftir að staðið sé við gefin loforð og eftir stórum verkefnum eins og Þjóðarhöllinni sem eiga að leysa vandann. Á meðan heldur biðin áfram, og hún bitnar á börnunum.

Þetta er ekki einsdæmi. Í okkar huga er ljóst að seinagangur og óvissa gera starf íþróttafélaganna erfiðara en þurfa þykir. Við getum gert þetta betur. Þetta snýst ekki um fleiri skýrslur eða spretthópa, heldur einfaldlega um forgangsröðun. Taka þarf ákvörðun og hefja framkvæmdir - og borgin þarf að veita svör og standa við gefin loforð

Þetta snýst um grunnþjónustu

Við þurfum að byggja upp góða íþróttaaðstöðu þar sem börnin eru — aðstöðu sem þjónar bæði skólum og íþróttastarfi. Þetta er ekki lúxus, heldur grunnþjónusta og virðing fyrir börnum og fjölskyldum. Við vitum að þetta er hægt því dæmin eru til staðar - og Viðreisn mun ganga í verkin.

Höfundar eru íbúar og foreldrar í Laugardal og skipa 3. og 4. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.