Tala þvert á það sem ESB sjálft segir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar 9. apríl 2026 06:32 Hvers vegna tala hérlendir Evrópusambandssinnar þvert á það sem Evrópusambandið segir sjálft að felist í umsóknarferlinu að því? Eins og til dæmis Þorvaldur Ingi Jónsson, stjórnarmaður í öldungaráði Viðreisnar, í grein á Vísi í vikunni þar sem hann hélt því fram að ekki þyrfti að koma til aðlögunar að sambandinu samhliða viðræðunum sem eru hluti ferlisins. Raunar er ekki nóg að það gangi þvert á það sem Evrópusambandið segir heldur einnig utanríkisráðuneytið. Fram kemur þannig skýrt í gögnum Evrópusambandsins að viðræðurnar gangi fyrst og fremst út á aðlögun umsóknarríkis samhliða þeim. Til að mynda víða á vefsíðu þess: „Upptaka og innleiðing regluverksins er grundvöllur viðræðnanna. […] Hversu hratt viðræðurnar ganga fyrir sig fer eftir því hversu fljótt hvert ríki kemur á umbótum og aðlagast regluverki sambandsins. […] Markmið viðræðnanna er að umsóknarríkið taki upp regluverkið eins og það leggur sig.“ Fullyrðing Þorvaldar um að annað eigi við um Ísland vegna EES-samningsins og að aðlögun yrði aðeins eftir samþykkt samnings stenzt ekki skoðun. Þannig segir að sama skapi í gögnum Evrópusambandsins vegna umsóknarinnar sem nú á að endurvekja: “Rétt innleiðing Íslands á regluverkinu og framkvæmd þess, þ.m.t. árangursrík og skilvirk beiting af hálfu viðeigandi stofnana á sviði stjórnsýslu og dómsmála, mun ákvarða hversu hratt viðræðurnar ganga fyrir sig.“ Hins vegar er ekki nóg með að þetta komi fram í gögnum Evrópusambandsins heldur á það einnig við um greinargerðina með þingsályktunartillögu Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur, sjálfs flokksformanns Þorvaldar, um fyrirhugað þjóðaratkvæði. „Á það er gjarnan bent að aðildarviðræður við ESB snúist um að ný aðildarríki lagi sig að reglum sambandsins. Má þetta til sanns vegar færa, enda væri Ísland að ganga í ríkjabandalag með fyrirliggjandi reglum.“ Við þetta má bæta að fram kemur í gögnum Evrópusambandsins vegna umsóknar Íslands að mikið vantaði upp á aðlögun landsins að sambandinu. Ekki sízt þegar kæmi að umfangi hins opinbera (bákninu) hér á landi. „Heilt á litið er stjórnsýslan lítil. […] Ísland mun þurfa að byggja upp getu stjórnsýslunnar til þess að taka upp, þýða og innleiða löggjöf Evrópusambandsins og koma á laggirnar öllum þeim nauðsynlegu innviðum sem vera innan sambandsins krefst.“ Með öðrum orðum er já í þjóðaratkvæðinu ekki ávísun á einfaldar viðræður, eins og Þorvaldur og aðrir harðir talsmenn inngöngu í Evrópusmabandið halda fram þvert á orð sambandsins sjálfs, heldur það að farið verði í áralangt umsóknarferli sem snýst um aðlögun að öllu regluverki og stjórnsýslu þess áður en þjóðin fengi samning til að kjósa um. Tja, nema þeir telji að Evrópusambandið sé að ljúga sem varla eru þá meðmæli með inngöngu í það ofan á annað. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald ESB-viðræðna Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Sjá meira
Hvers vegna tala hérlendir Evrópusambandssinnar þvert á það sem Evrópusambandið segir sjálft að felist í umsóknarferlinu að því? Eins og til dæmis Þorvaldur Ingi Jónsson, stjórnarmaður í öldungaráði Viðreisnar, í grein á Vísi í vikunni þar sem hann hélt því fram að ekki þyrfti að koma til aðlögunar að sambandinu samhliða viðræðunum sem eru hluti ferlisins. Raunar er ekki nóg að það gangi þvert á það sem Evrópusambandið segir heldur einnig utanríkisráðuneytið. Fram kemur þannig skýrt í gögnum Evrópusambandsins að viðræðurnar gangi fyrst og fremst út á aðlögun umsóknarríkis samhliða þeim. Til að mynda víða á vefsíðu þess: „Upptaka og innleiðing regluverksins er grundvöllur viðræðnanna. […] Hversu hratt viðræðurnar ganga fyrir sig fer eftir því hversu fljótt hvert ríki kemur á umbótum og aðlagast regluverki sambandsins. […] Markmið viðræðnanna er að umsóknarríkið taki upp regluverkið eins og það leggur sig.“ Fullyrðing Þorvaldar um að annað eigi við um Ísland vegna EES-samningsins og að aðlögun yrði aðeins eftir samþykkt samnings stenzt ekki skoðun. Þannig segir að sama skapi í gögnum Evrópusambandsins vegna umsóknarinnar sem nú á að endurvekja: “Rétt innleiðing Íslands á regluverkinu og framkvæmd þess, þ.m.t. árangursrík og skilvirk beiting af hálfu viðeigandi stofnana á sviði stjórnsýslu og dómsmála, mun ákvarða hversu hratt viðræðurnar ganga fyrir sig.“ Hins vegar er ekki nóg með að þetta komi fram í gögnum Evrópusambandsins heldur á það einnig við um greinargerðina með þingsályktunartillögu Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur, sjálfs flokksformanns Þorvaldar, um fyrirhugað þjóðaratkvæði. „Á það er gjarnan bent að aðildarviðræður við ESB snúist um að ný aðildarríki lagi sig að reglum sambandsins. Má þetta til sanns vegar færa, enda væri Ísland að ganga í ríkjabandalag með fyrirliggjandi reglum.“ Við þetta má bæta að fram kemur í gögnum Evrópusambandsins vegna umsóknar Íslands að mikið vantaði upp á aðlögun landsins að sambandinu. Ekki sízt þegar kæmi að umfangi hins opinbera (bákninu) hér á landi. „Heilt á litið er stjórnsýslan lítil. […] Ísland mun þurfa að byggja upp getu stjórnsýslunnar til þess að taka upp, þýða og innleiða löggjöf Evrópusambandsins og koma á laggirnar öllum þeim nauðsynlegu innviðum sem vera innan sambandsins krefst.“ Með öðrum orðum er já í þjóðaratkvæðinu ekki ávísun á einfaldar viðræður, eins og Þorvaldur og aðrir harðir talsmenn inngöngu í Evrópusmabandið halda fram þvert á orð sambandsins sjálfs, heldur það að farið verði í áralangt umsóknarferli sem snýst um aðlögun að öllu regluverki og stjórnsýslu þess áður en þjóðin fengi samning til að kjósa um. Tja, nema þeir telji að Evrópusambandið sé að ljúga sem varla eru þá meðmæli með inngöngu í það ofan á annað. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is.
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar