Rúllum út rauða dreglinum Pétur Marteinsson skrifar 10. apríl 2026 07:01 „Kerfið er of þungt.“ Þessi setning hefur fylgt mér úr mörgum samtölum sem ég hef átt við borgarbúa, fólk í atvinnulífinu og starfsfólk í framlínunni síðustu vikur. Það hefur verið ótrúlega gefandi að koma nýr inn í stjórnmálin í Reykjavík. Ég hef nýtt tímann í að hlusta. Og þótt flest fólk sé sammála um að Reykjavík sé dásamleg borg, þá er það líka sammála um annað: Flækjustigið er of hátt og afgreiðsla mála tekur of langan tíma. Höfuðborgin okkar á að vera staður þar sem hlutirnir gerast, ekki staður þar sem hugmyndir deyja í biðröð. Ég kem inn í þetta verkefni með reynslu úr sjálfstæðum rekstri. Ég þekki það á eigin skinni hvernig flókið regluverk og svifasein stjórnsýsla getur tafið og jafnvel komið í veg fyrir góð verkefni. Við eigum að rúlla út rauða dreglinum fyrir fólk sem vill láta gott af sér leiða, hvort sem það er að byggja húsnæði eða opna fyrirtæki. Borgin á að vera með í liðinu, ekki hindrun. Samfylkingin hefur þegar sýnt á landsvísu að það er hægt að hrista upp í kerfum sem staðið hafa í stað í áratugi. Við höfum sameinað stofnanir og einfaldað leyfisveitingar með hagsmuni notenda að leiðarljósi. Þessari vinnu verðum við að halda áfram af fullum krafti í Reykjavík. Gott dæmi um þörfina á hugarfarsbreytingu er hvernig þú opnar veitingastað í Stokkhólmi miðað við Reykjavík. Ég þekki þetta ferli ágætlega hérna heima: hátt flækjustig og langt og flókið ferli er lýjandi. Félagi minn í Stokkhólmi, sem opnaði veitingastað í fyrra, lýsti þessu ferli fyrir mér: Þú færð gátlista. Ef þú uppfyllir kröfurnar, þá opnar þú. Þú þarft ekki að bíða eftir „leyfi“ til að hefja rekstur. Borgin mætir svo í úttekt til að staðfesta að allt sé í lagi. Þar er grunnstefið traust. Rekstraraðilinn upplifir að borgin vinni með honum. Svona á þetta að vera hér: skýr rammi, stafræn og hröð afgreiðsla og gagnkvæmt traust. Með því að einfalda kerfin, nýta tækni og gervigreind til að sjálfvirknivæða svör og leyfisveitingar, getum við losað um dýrmætan tíma og fjármagn. Það er hægt að hagræða í yfirbyggingunni án þess að það bitni á gæðum þjónustunnar. Þvert á móti, með því að létta á og stytta biðtíma, búum við til svigrúm til að gera það sem mestu máli skiptir, að hlúa að fólkinu í borginni, menntun barna okkar og velferð allra hópa. Öflugt atvinnulíf er forsenda velferðar og jöfnuðar. Reykjavík á að vera borg þar sem það er einfalt að lifa, starfa og skapa. Einföldum fólki lífið frekar en að flækja það. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Samfylkingin Reykjavík Pétur Marteinsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun Halldór 31.10.26 Halldór Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir Skoðun Viðskiptaráð og Láki jarðálfur Andri Snær Magnason Skoðun Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? Skoðun Ráðherrann sem skiptir litlu máli Arnar Sigurðsson Skoðun Hægrisveiflan ýkta Egill Ö. Hermannsson Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald Skoðun Skoðun Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hægrisveiflan ýkta Egill Ö. Hermannsson skrifar Skoðun Ráðherrann sem skiptir litlu máli Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar Skoðun Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? skrifar Skoðun Hugmyndakassinn Perla Hafþórsdóttir skrifar Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Óðinn heldur fyrir heila augað Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar skrifar Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar Skoðun Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir skrifar Skoðun Það er ekki nóg að hækka róminn Þorgrímur Sigmundsson skrifar Skoðun Má manneskja skipta um trú — og halda lífi? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Tilkoma gervigreindar – kötturinn í Undralandi? Ólafur Aron Sveinsson skrifar Skoðun Veistu hvaða netvíti á að varast? Vilhjálmur Alvar Þórarinsson skrifar Skoðun Borgarnesréttlætið – saga úr umferðinni Guðmundur H Guðjónsson skrifar Skoðun Viðskiptaráð og Láki jarðálfur Andri Snær Magnason skrifar Skoðun Fertugt félag sem ætlar ekki að setjast í helgan stein Guðrún Barbara Tryggvadóttir skrifar Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Um fóbíu og hatur á Íslam Sverrir Agnarsson skrifar Skoðun Gerast enn kraftaverk á Íslandi? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðey – perla í dvala Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Er öryggi barna sökkvandi skip? Alfa Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason skrifar Skoðun Það sem allir vilja hafa – en enginn vill sjá S. Hjörtur Guðjónsson skrifar Skoðun Burt með bölvað ofstækið Hjörtur Magni Jóhannsson skrifar Sjá meira
„Kerfið er of þungt.“ Þessi setning hefur fylgt mér úr mörgum samtölum sem ég hef átt við borgarbúa, fólk í atvinnulífinu og starfsfólk í framlínunni síðustu vikur. Það hefur verið ótrúlega gefandi að koma nýr inn í stjórnmálin í Reykjavík. Ég hef nýtt tímann í að hlusta. Og þótt flest fólk sé sammála um að Reykjavík sé dásamleg borg, þá er það líka sammála um annað: Flækjustigið er of hátt og afgreiðsla mála tekur of langan tíma. Höfuðborgin okkar á að vera staður þar sem hlutirnir gerast, ekki staður þar sem hugmyndir deyja í biðröð. Ég kem inn í þetta verkefni með reynslu úr sjálfstæðum rekstri. Ég þekki það á eigin skinni hvernig flókið regluverk og svifasein stjórnsýsla getur tafið og jafnvel komið í veg fyrir góð verkefni. Við eigum að rúlla út rauða dreglinum fyrir fólk sem vill láta gott af sér leiða, hvort sem það er að byggja húsnæði eða opna fyrirtæki. Borgin á að vera með í liðinu, ekki hindrun. Samfylkingin hefur þegar sýnt á landsvísu að það er hægt að hrista upp í kerfum sem staðið hafa í stað í áratugi. Við höfum sameinað stofnanir og einfaldað leyfisveitingar með hagsmuni notenda að leiðarljósi. Þessari vinnu verðum við að halda áfram af fullum krafti í Reykjavík. Gott dæmi um þörfina á hugarfarsbreytingu er hvernig þú opnar veitingastað í Stokkhólmi miðað við Reykjavík. Ég þekki þetta ferli ágætlega hérna heima: hátt flækjustig og langt og flókið ferli er lýjandi. Félagi minn í Stokkhólmi, sem opnaði veitingastað í fyrra, lýsti þessu ferli fyrir mér: Þú færð gátlista. Ef þú uppfyllir kröfurnar, þá opnar þú. Þú þarft ekki að bíða eftir „leyfi“ til að hefja rekstur. Borgin mætir svo í úttekt til að staðfesta að allt sé í lagi. Þar er grunnstefið traust. Rekstraraðilinn upplifir að borgin vinni með honum. Svona á þetta að vera hér: skýr rammi, stafræn og hröð afgreiðsla og gagnkvæmt traust. Með því að einfalda kerfin, nýta tækni og gervigreind til að sjálfvirknivæða svör og leyfisveitingar, getum við losað um dýrmætan tíma og fjármagn. Það er hægt að hagræða í yfirbyggingunni án þess að það bitni á gæðum þjónustunnar. Þvert á móti, með því að létta á og stytta biðtíma, búum við til svigrúm til að gera það sem mestu máli skiptir, að hlúa að fólkinu í borginni, menntun barna okkar og velferð allra hópa. Öflugt atvinnulíf er forsenda velferðar og jöfnuðar. Reykjavík á að vera borg þar sem það er einfalt að lifa, starfa og skapa. Einföldum fólki lífið frekar en að flækja það. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík.
Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun
Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun
Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar
Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar
Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar
Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar
Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason skrifar
Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun
Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir Skoðun