Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar 21. apríl 2026 13:48 Sonur minn sem er 8 ára skreið upp í til mín einn morguninn fyrir stuttu. Snjórinn er að bráðna fyrir norðan, vorið er að lifna við og fuglasöngur barst til okkar inn um gluggann. „Heyrirðu hvað það er gott veður?“ sagði hann og brosti. „Þetta er besta tilfinningin mín.“ Hann bræddi mig algjörlega, og minnti mig á það, þegar ég fékk að vera barn í mjúkum og hlýjum dal í Þingeyjarsveit. Þar sem ég vaknaði og sofnaði við lækjarnið á hverjum degi. Lækurinn minn hríslast um mig enn í dag og fyllir mig lífi og löngun til þess að vera til. Besta tilfinningin mín. Ég lít á það sem dýrmæt forréttindi, að búa á Íslandi. Að hafa fengið að alast upp í friði, í faðmi fjallanna, í lifandi og síbreytilegri náttúru. Að fá að lifa bjartar nætur við gjöfult haf. Náttúruvernd er ekki vesen Við eigum öll okkar dýrmætu stundir og heimahafnir í íslenskri náttúru. Þar sem rætur okkar liggja og tengja okkur við landið og hvert annað. Þar sem okkur líður vel. Að vera verndari náttúrunnar eru forréttindi, sem ég er þakklát fyrir. Það hefur ekki nein áhrif á mig, þegar mér er sagt að það sé vesen að vera náttúruverndarsinni. Að það sé í eðli manna að nýta og afla - og slíkt skuli aldrei hika við. Að óbeislað fljót sé töpuð orka og að ég sé að skemma fyrir með mínar kröfur um að áhrif framkvæmda á náttúruna og lífríkið sé tekið til greina. Ég er sögð vera á móti framförum og lífsgæðum. Torfkofamatur og andstæðingur framtíðarinnar. Það er reyndar þveröfugt. Ég er í náttúruvernd vegna þess að ég elska framtíðina. Ég skil að hér verður líf eftir minn dag, og ég óska þess að það verði litað sömu dýrðum og mitt. Hvað er náttúruvernd? Náttúruvernd er ekki eitthvað sem við störfum við og klæðum okkur úr og í eftir hentisemi, gróðatækifærum, skammtímahugsjón og sérhagsmunum. Náttúruvernd er tilvera og mennska. Eitthvað sem umvefur okkur og tengir okkur öll saman, þvert á kynslóðir, samfélög og lífsviðurværi. Náttúruvernd er að gefa sér tíma og rými til þess líta í kring um sig og stíga varlega til jarðar. Náttúruvernd er að bera virðingu fyrir jörðinni, lífinu og sjálfum sér. Að velja á hverjum degi að lifa af meðvitund, jafnvægi og nægjusemi. Náttúruvernd er ekki óæskileg. Fyrir. Hamlandi. Til vandræða og vergangs. Við viljum ekki stöðva allt. Við viljum að vandað sé til verka og hlustað á fagfólk á sviði náttúruvísinda þegar á að framkvæma. Náttúruvernd er umhyggja. Skynsemi og hóf. Samhljómur. Hún er bæn til framtíðarinnar og við sem höfum sæst við það að hafa náttúruverndarhjarta, og leyfum því stolt að slá, elskum framtíðina - börnin okkar og landið. - Komdu með í Græna göngu á sumardaginn fyrsta, þar sem við ætlum að ganga saman fyrir íslenska náttúru. Fyrir framtíðina og landið sem við elskum og viljum afhenda komandi kynslóðum í sprúðlandi blóma, lífsins litadýrð og fuglasöng. Höfundur er formaður SUNN, Samtaka um náttúruvernd á Norðurlandi. Græn ganga hefst við Arnarhól kl. 13.30, og gengið verður í Hljómskálagarðinn. Hálendishátíð verður í IÐNÓ um kvöldið með tónlistarveislu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Umhverfismál Mest lesið Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher Skoðun Skoðun Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Sonur minn sem er 8 ára skreið upp í til mín einn morguninn fyrir stuttu. Snjórinn er að bráðna fyrir norðan, vorið er að lifna við og fuglasöngur barst til okkar inn um gluggann. „Heyrirðu hvað það er gott veður?“ sagði hann og brosti. „Þetta er besta tilfinningin mín.“ Hann bræddi mig algjörlega, og minnti mig á það, þegar ég fékk að vera barn í mjúkum og hlýjum dal í Þingeyjarsveit. Þar sem ég vaknaði og sofnaði við lækjarnið á hverjum degi. Lækurinn minn hríslast um mig enn í dag og fyllir mig lífi og löngun til þess að vera til. Besta tilfinningin mín. Ég lít á það sem dýrmæt forréttindi, að búa á Íslandi. Að hafa fengið að alast upp í friði, í faðmi fjallanna, í lifandi og síbreytilegri náttúru. Að fá að lifa bjartar nætur við gjöfult haf. Náttúruvernd er ekki vesen Við eigum öll okkar dýrmætu stundir og heimahafnir í íslenskri náttúru. Þar sem rætur okkar liggja og tengja okkur við landið og hvert annað. Þar sem okkur líður vel. Að vera verndari náttúrunnar eru forréttindi, sem ég er þakklát fyrir. Það hefur ekki nein áhrif á mig, þegar mér er sagt að það sé vesen að vera náttúruverndarsinni. Að það sé í eðli manna að nýta og afla - og slíkt skuli aldrei hika við. Að óbeislað fljót sé töpuð orka og að ég sé að skemma fyrir með mínar kröfur um að áhrif framkvæmda á náttúruna og lífríkið sé tekið til greina. Ég er sögð vera á móti framförum og lífsgæðum. Torfkofamatur og andstæðingur framtíðarinnar. Það er reyndar þveröfugt. Ég er í náttúruvernd vegna þess að ég elska framtíðina. Ég skil að hér verður líf eftir minn dag, og ég óska þess að það verði litað sömu dýrðum og mitt. Hvað er náttúruvernd? Náttúruvernd er ekki eitthvað sem við störfum við og klæðum okkur úr og í eftir hentisemi, gróðatækifærum, skammtímahugsjón og sérhagsmunum. Náttúruvernd er tilvera og mennska. Eitthvað sem umvefur okkur og tengir okkur öll saman, þvert á kynslóðir, samfélög og lífsviðurværi. Náttúruvernd er að gefa sér tíma og rými til þess líta í kring um sig og stíga varlega til jarðar. Náttúruvernd er að bera virðingu fyrir jörðinni, lífinu og sjálfum sér. Að velja á hverjum degi að lifa af meðvitund, jafnvægi og nægjusemi. Náttúruvernd er ekki óæskileg. Fyrir. Hamlandi. Til vandræða og vergangs. Við viljum ekki stöðva allt. Við viljum að vandað sé til verka og hlustað á fagfólk á sviði náttúruvísinda þegar á að framkvæma. Náttúruvernd er umhyggja. Skynsemi og hóf. Samhljómur. Hún er bæn til framtíðarinnar og við sem höfum sæst við það að hafa náttúruverndarhjarta, og leyfum því stolt að slá, elskum framtíðina - börnin okkar og landið. - Komdu með í Græna göngu á sumardaginn fyrsta, þar sem við ætlum að ganga saman fyrir íslenska náttúru. Fyrir framtíðina og landið sem við elskum og viljum afhenda komandi kynslóðum í sprúðlandi blóma, lífsins litadýrð og fuglasöng. Höfundur er formaður SUNN, Samtaka um náttúruvernd á Norðurlandi. Græn ganga hefst við Arnarhól kl. 13.30, og gengið verður í Hljómskálagarðinn. Hálendishátíð verður í IÐNÓ um kvöldið með tónlistarveislu.
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar