Ábyrgðarmörk og vinnufriður þegar pólitík mætir fagmennsku Andrés Bertelsen skrifar 24. apríl 2026 12:01 Í lýðræðislegu samfélagi á hlutverk kjörinna fulltrúa að vera skýrt. Þeir eru talsmenn íbúanna, móta framtíðarsýn sveitarfélagsins og taka stórar ákvarðanir um forgangsröðun fjármuna. Starfsmenn og stjórnendur sveitarfélaga eru hins vegar þeir sérfræðingar sem sjá um að hrinda þessari sýn í framkvæmd á faglegum grunni. Þegar þessir tveir heimar mætast er nauðsynlegt að gagnkvæm virðing ríki fyrir hlutverkaskiptingunni. Mörk milli stjórnmála og fagstjórnar í sveitarfélögum. Það segir sig sjálft að kjörnir fulltrúar eiga ekki að anda ofan í hálsmál starfsmanna og stjórnenda. Slíkt ástand skapar hvorki traust né skilvirkni. Þvert á móti getur slík hegðun grafið undan starfsöryggi, valdið óþarfa streitu og dregið úr faglegu sjálfstæði þeirra sem eiga að framfylgja lögum og reglum af hlutlægni. Það er lúmskur en hættulegur munur á pólitískri forystu annars vegar og óeðlilegri afskiptasemi af daglegum rekstri hins vegar. Kjörnir fulltrúar eru kosnir til að móta stefnu og taka stórar ákvarðanir í þágu almennings, en ekki til að gerast sjálfskipaðir verkstjórar á gólfinu. Stjórnsýslulög byggja á þeirri grunnstoð að allir íbúar eigi rétt á sömu þjónustu, óháð tengslum eða stöðu. Ef kjörnir fulltrúar nýta aðgang sinn að starfsfólki til að þrýsta á um sérlausnir í einstökum málum er hætta á að jafnræðisreglan sé brotin. Fagleg fjarlægð er því ekki aðeins spurning um kurteisi, heldur beinlínis vörn fyrir réttaröryggi íbúanna. Góð stjórnsýsla byggir á því að hver haldi sig við sitt hlutverk. Kjörnir fulltrúar eiga að halda um stjórnartaumana og horfa fram á veginn, en treysta fagfólkinu fyrir vélarúminu. Aðeins þannig verður til vinnustaður þar sem fólki líður vel og þjónustan við íbúana verður eins góð og kostur er. Það er merki um heilbrigða stjórnsýslu að geta tekið fast á málum. Hagsmunir, forsendur og ferlar eiga að þola dagsins ljós. Kjörinn fulltrúi á að vera liðsmaður sem getur rökrætt málefni af festu en sýnir sanngirni og virðingu þegar niðurstaða liggur fyrir, jafnvel þótt hann sé henni ósammála. Spilin á borðið fyrir Betri sveit Að lokum snýst þetta um kosti þess að stjórnsýsla sé opin, skilvirk og gagnsæ. Betri sveit trúir því að sveitarfélagið eigi að vera glerhús, ekki lokaður kassi. Gagnsæi felst ekki aðeins í því að birta fundargerðir á vefnum heldur í því að íbúar skilji hvers vegna ákvarðanir eru teknar, hverjir koma að þeim og hvaða hagsmunir liggja að baki. Þegar fleiri fá sæti við borðið verða ákvarðanir betri og samfélagið sterkara. Við viljum stjórnsýslu sem svarar af hreinskilni, vinnur eftir skýrum og fyrirsjáanlegum ferlum og lítur á upplýsingagjöf sem sjálfsagðan hlut ekki eitthvað sem íbúar þurfa að berjast fyrir. Setjum gagnsæi í fyrsta sæti – fyrir okkur öll. Höfundur er oddviti Ö–listans í Grímsnes- og Grafningshreppi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
Í lýðræðislegu samfélagi á hlutverk kjörinna fulltrúa að vera skýrt. Þeir eru talsmenn íbúanna, móta framtíðarsýn sveitarfélagsins og taka stórar ákvarðanir um forgangsröðun fjármuna. Starfsmenn og stjórnendur sveitarfélaga eru hins vegar þeir sérfræðingar sem sjá um að hrinda þessari sýn í framkvæmd á faglegum grunni. Þegar þessir tveir heimar mætast er nauðsynlegt að gagnkvæm virðing ríki fyrir hlutverkaskiptingunni. Mörk milli stjórnmála og fagstjórnar í sveitarfélögum. Það segir sig sjálft að kjörnir fulltrúar eiga ekki að anda ofan í hálsmál starfsmanna og stjórnenda. Slíkt ástand skapar hvorki traust né skilvirkni. Þvert á móti getur slík hegðun grafið undan starfsöryggi, valdið óþarfa streitu og dregið úr faglegu sjálfstæði þeirra sem eiga að framfylgja lögum og reglum af hlutlægni. Það er lúmskur en hættulegur munur á pólitískri forystu annars vegar og óeðlilegri afskiptasemi af daglegum rekstri hins vegar. Kjörnir fulltrúar eru kosnir til að móta stefnu og taka stórar ákvarðanir í þágu almennings, en ekki til að gerast sjálfskipaðir verkstjórar á gólfinu. Stjórnsýslulög byggja á þeirri grunnstoð að allir íbúar eigi rétt á sömu þjónustu, óháð tengslum eða stöðu. Ef kjörnir fulltrúar nýta aðgang sinn að starfsfólki til að þrýsta á um sérlausnir í einstökum málum er hætta á að jafnræðisreglan sé brotin. Fagleg fjarlægð er því ekki aðeins spurning um kurteisi, heldur beinlínis vörn fyrir réttaröryggi íbúanna. Góð stjórnsýsla byggir á því að hver haldi sig við sitt hlutverk. Kjörnir fulltrúar eiga að halda um stjórnartaumana og horfa fram á veginn, en treysta fagfólkinu fyrir vélarúminu. Aðeins þannig verður til vinnustaður þar sem fólki líður vel og þjónustan við íbúana verður eins góð og kostur er. Það er merki um heilbrigða stjórnsýslu að geta tekið fast á málum. Hagsmunir, forsendur og ferlar eiga að þola dagsins ljós. Kjörinn fulltrúi á að vera liðsmaður sem getur rökrætt málefni af festu en sýnir sanngirni og virðingu þegar niðurstaða liggur fyrir, jafnvel þótt hann sé henni ósammála. Spilin á borðið fyrir Betri sveit Að lokum snýst þetta um kosti þess að stjórnsýsla sé opin, skilvirk og gagnsæ. Betri sveit trúir því að sveitarfélagið eigi að vera glerhús, ekki lokaður kassi. Gagnsæi felst ekki aðeins í því að birta fundargerðir á vefnum heldur í því að íbúar skilji hvers vegna ákvarðanir eru teknar, hverjir koma að þeim og hvaða hagsmunir liggja að baki. Þegar fleiri fá sæti við borðið verða ákvarðanir betri og samfélagið sterkara. Við viljum stjórnsýslu sem svarar af hreinskilni, vinnur eftir skýrum og fyrirsjáanlegum ferlum og lítur á upplýsingagjöf sem sjálfsagðan hlut ekki eitthvað sem íbúar þurfa að berjast fyrir. Setjum gagnsæi í fyrsta sæti – fyrir okkur öll. Höfundur er oddviti Ö–listans í Grímsnes- og Grafningshreppi.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar