Hús­næði er mann­réttindi – Hús­næði fyrst. Enginn á heima á götunni

Þegar við horfum til framtíðar í okkar ástkæru borg, þurfum við að spyrja okkur: Fyrir hvern er borgin?

Frambjóðendur koma fram með ýmsa kosti og loforð, en raunverulegt gildi borgarsamfélagsins mælist í því hvernig við hlúum að þeim sem standa höllum fæti. Borgin okkar er fjölbreytt. Við viljum fallega byggð, blómleg úthverfi og öflugt skólakerfi fyrir börnin okkar. En borg er ekki bara steinsteypa og skipulag; hún er fólkið sem þar býr.

Mér er mjög hugleikið hvernig við nálgumst velferðarmálin. Það á enginn að þurfa að bíða eftir nauðsynlegri þjónustu. Þar sem hjarta mitt slær harðast eru þó málefni þeirra sem glíma við fíknivanda og húsnæðisleysi.

Álag á heilu fjölskyldurnar

Það vantar almennileg og varanleg búsetuúrræði í okkar borg fyrir fólk í langvarandi fíknivanda og heimilislausa. Það er ekkert eðlilegt við það að foreldrar þurfi að veita fullorðnum einstaklingi athvarf á heimilinu vegna þess að ekkert annað en gatan bíður.

Þetta skapar gríðarlegt álag á alla fjölskylduna; foreldra, systkini og alla sem koma að. Þetta ástand er hreinlega óviðunandi.

Housing First: Virðing í verki

Við vitum hvað þarf að gera. Aðferðafræðin Housing First, eða Húsnæði fyrst, er dýrmæt vegna þess að hún mætir fólki þar sem það er statt. Fólki er tryggt öruggt skjól sem grunnur að öðru með félagslegum stuðningi og viðhaldsmeðferð eftir þörfum hvers og eins.

Reykjavíkurborg er byrjuð að innleiða þetta með stuðningi frá ríkinu en það gerist allt of hægt. Það þarf meiri kraft, meira fjármagn og skýrari pólitískan vilja í þessa uppbyggingu núna.

Kjóstu fólk, ekki bara flokk

Ég hvet alla íbúa, og sérstaklega þá sem þekkja þessa baráttu af eigin raun, til að kynna sér málin vel fyrir kosningar. Ekki kjósa bara flokk af vananum eða af því að fjölskyldan hefur alltaf gert það.

Kynntu þér frambjóðendur og finndu frambjóðanda sem þekkir þessi mál út og inn.

Ég hef fundið þann frambjóðanda en hann hefur starfað í eldlínunni á þessum vettvangi og mitt atkvæði fer að öllum líkindum til hans og ég vona auðvitað að sá frambjóðandi láti verkin tala í þessum málaflokki.

Það er nefnilega mikilvægara að velja fólk sem maður hefur trú á að geti knúið fram breytingar en að fylgja flokksmerkjum í blindni.

Ákall til þeirra sem vilja stjórna

Kæru frambjóðendur, hvernig ætlið þið að tryggja að velferðarkerfið okkar grípi þau sem veikast standa?

Ég skrifa sem sjálfskipaður talsmaður þeirra sem hafa fáar raddir í þessu kerfi; foreldra, barna og fjölskyldna sem hafa mátt bíða áratugum saman eftir sjálfsögðu öryggi. Hugsum um framtíðina og þá foreldra sem eiga eftir að standa í þessum sporum; foreldra sem þurfa endalaust að minna á veikustu aðstandendur sína til að reyna að fá fullnægjandi aðstoð.

Tryggjum að þeir foreldrar og þeirra veikustu aðstandendur fái meiri hjálp í framtíðinni en við höfum fengið. Gerum kröfu um borg sem er skjól fyrir alla þar sem manngæska, skilningur og raunverulegar lausnir ráða för.

Borgin á að vera fyrir okkur öll, ekki síst okkar veikustu bræður og systur.

Höfundur er móðir einstaklings með fíknisjúkdóm.