Ísland og jarðhitinn á heimsvísu Alexander Richter skrifar 12. maí 2026 16:41 Þegar alþjóðlega jarðhitaráðstefnan, World Geothermal Congress, verður haldin í Calgary í Kanada í júní næstkomandi verður þátttaka frá Íslandi óvenju mikil. Um eitt hundrað fulltrúar frá öllum hornum íslenska jarðhitageirans taka þátt í ráðstefnunni undir merkjum Grænvangs (Green by Iceland). Ráðstefnan er sú stærsta á sínu sviði og fer fram á þriggja ára fresti. Það er auðvelt fyrir okkur að líta á jarðhitann sem sjálfsagðan hluta af daglegu lífi. Heitt vatn í húsum, sundlaugar víða um land og raforka sem margir horfa til með aðdáun. Á alþjóðavettvangi er staðan þó önnur. Þar er jarðhiti enn sérhæfð auðlind sem mörg lönd eru rétt að byrja að nýta. Þróunin síðustu tvo áratugi er athyglisverð. Ég kom inn í jarðhitageirann fyrir um tuttugu árum, í gegnum bankastarfsemi á Íslandi, á tíma þegar alþjóðlegt starf íslenskra fyrirtækja var þegar hafið en tók verulega við sér um það leyti. Síðan þá hafa Íslendingar komið að verkefnum víða um heim, meðal annars í Kína, Austur-Afríku og á Karabíska svæðinu. Að baki þessari sterku stöðu Íslands býr ekki aðeins aðgangur að jarðhita heldur líka áratugalangt frumkvöðlastarf og nýsköpun á sviðinu. Íslensk fyrirtæki og sérfræðingar hafa þróað lausnir í borunum, verkfræði, rekstri og fjármögnun sem eru eftirsóttar víða um heim. Þessi þekking er orðin að útflutningsvöru sem byggir á reynslu, samvinnu og fagmennsku. Hér má einnig nefna frumkvöðlaverkefni á borð við IDDP og KMT, þar sem unnið hefur verið að nýtingu ofurheits jarðhita og þrýst á mörk þess sem talið var mögulegt. Eftirspurn eftir jarðhitaþekkingu fer vaxandi, samhliða orkuskiptum og aukinni áherslu á stöðuga endurnýjanlega orku. Sú staða sem Ísland hefur byggt upp er þó ekki sjálfgefin. Hún krefst áframhaldandi þátttöku á alþjóðavettvangi og vilja til að sækja tækifæri utan landssteinanna, jafnvel þegar hægir á uppbyggingu hér heima. Það er því afar ánægjulegt að sjá Ísland mæta svo sterkt til leiks í Calgary í sumar. Sameiginlegt átak undir merkjum Grænvangs sýnir vel hvað er hægt að gera þegar ólíkir aðilar vinna saman. Um leið er það áminning um það hlutverk sem Ísland gegnir áfram á alþjóðavettvangi. Ég hlakka til að taka þátt í þessum hópi í Calgary og hitta þar bæði íslenska og erlenda samstarfsfélaga og fagna því starfi sem hefur verið byggt upp hér á landi í jarðhita, bæði heima og erlendis. Höfundur er stofnandi ThinkGeoEnergy.com, fyrrverandi forseti Alþjóða jarðhitasambandsins (IGA) og situr í stjórn Rafals ehf. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jarðhiti Mest lesið Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir Skoðun Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir Skoðun Flokkur fólksins tekur í handbremsuna Eyjólfur Ármannsson Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Menning er ekki bisnessplan Birgir Þórarinsson Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir Skoðun Getur Gufunesið talist skapandi hverfi ef Listhúsið lokar? Narfi Þorsteinsson Skoðun Bakslag fyrir barnafjölskyldur í Hafnarfirði Valdimar Víðisson Skoðun Hvenær eru kjósendur blekktir? Gunnar Ármannsson Skoðun Réttindi eiga að vera raunveruleg Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Sýnum viljann í verki Aðalbjörg Stefanía Helgadóttir skrifar Skoðun Bókun 35 – þegar molnar undan stjórnkerfinu Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Pínu sársauki á unga fólkið? Helgi Bárðarson skrifar Skoðun Austurland margborgar sig Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þorum við að tala um sorgina? Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Verklokafælni stjórnvalda Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við getum gert betur Hulda Brá Magnadóttir skrifar Skoðun Hverjum er frelsið ætlað? Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun Bakslag fyrir barnafjölskyldur í Hafnarfirði Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir skrifar Skoðun Skattfé er einnota Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Forvarnadagurinn er í dag María Heimisdóttir skrifar Skoðun Af hverju má ég ekki eiga Chihuahua af því að ég bý í húsnæði fyrir fatlað fólk? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Réttindi eiga að vera raunveruleg Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Flokkur fólksins tekur í handbremsuna Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Áramótaheit ríkisstjórnarinnar Helgi Brynjarsson skrifar Skoðun Menning er ekki bisnessplan Birgir Þórarinsson skrifar Skoðun Þegar allt verður þjónusta Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir skrifar Skoðun Hvenær eru kjósendur blekktir? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Almannatryggingar í 90 ár Alma D. Möller skrifar Skoðun Frá styrkjum til stefnumótunar Hrönn Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Boltinn er hjá ykkur Matthías Bjarnason skrifar Skoðun Golfið lækning við hálfónýtum maga og þörmum? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Þegar fyrirsögnin finnur orsökina á undan rannsókninni Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Fleiri leiðir til Evrópusamstarfs Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Tiplað inn í framtíð ferðaþjónustunnar Inga Hlín Pálsdóttir skrifar Skoðun Ró á vinnumarkaði krefst skýrra leikreglna Halldóra Sigr. Sveinsdóttir skrifar Sjá meira
Þegar alþjóðlega jarðhitaráðstefnan, World Geothermal Congress, verður haldin í Calgary í Kanada í júní næstkomandi verður þátttaka frá Íslandi óvenju mikil. Um eitt hundrað fulltrúar frá öllum hornum íslenska jarðhitageirans taka þátt í ráðstefnunni undir merkjum Grænvangs (Green by Iceland). Ráðstefnan er sú stærsta á sínu sviði og fer fram á þriggja ára fresti. Það er auðvelt fyrir okkur að líta á jarðhitann sem sjálfsagðan hluta af daglegu lífi. Heitt vatn í húsum, sundlaugar víða um land og raforka sem margir horfa til með aðdáun. Á alþjóðavettvangi er staðan þó önnur. Þar er jarðhiti enn sérhæfð auðlind sem mörg lönd eru rétt að byrja að nýta. Þróunin síðustu tvo áratugi er athyglisverð. Ég kom inn í jarðhitageirann fyrir um tuttugu árum, í gegnum bankastarfsemi á Íslandi, á tíma þegar alþjóðlegt starf íslenskra fyrirtækja var þegar hafið en tók verulega við sér um það leyti. Síðan þá hafa Íslendingar komið að verkefnum víða um heim, meðal annars í Kína, Austur-Afríku og á Karabíska svæðinu. Að baki þessari sterku stöðu Íslands býr ekki aðeins aðgangur að jarðhita heldur líka áratugalangt frumkvöðlastarf og nýsköpun á sviðinu. Íslensk fyrirtæki og sérfræðingar hafa þróað lausnir í borunum, verkfræði, rekstri og fjármögnun sem eru eftirsóttar víða um heim. Þessi þekking er orðin að útflutningsvöru sem byggir á reynslu, samvinnu og fagmennsku. Hér má einnig nefna frumkvöðlaverkefni á borð við IDDP og KMT, þar sem unnið hefur verið að nýtingu ofurheits jarðhita og þrýst á mörk þess sem talið var mögulegt. Eftirspurn eftir jarðhitaþekkingu fer vaxandi, samhliða orkuskiptum og aukinni áherslu á stöðuga endurnýjanlega orku. Sú staða sem Ísland hefur byggt upp er þó ekki sjálfgefin. Hún krefst áframhaldandi þátttöku á alþjóðavettvangi og vilja til að sækja tækifæri utan landssteinanna, jafnvel þegar hægir á uppbyggingu hér heima. Það er því afar ánægjulegt að sjá Ísland mæta svo sterkt til leiks í Calgary í sumar. Sameiginlegt átak undir merkjum Grænvangs sýnir vel hvað er hægt að gera þegar ólíkir aðilar vinna saman. Um leið er það áminning um það hlutverk sem Ísland gegnir áfram á alþjóðavettvangi. Ég hlakka til að taka þátt í þessum hópi í Calgary og hitta þar bæði íslenska og erlenda samstarfsfélaga og fagna því starfi sem hefur verið byggt upp hér á landi í jarðhita, bæði heima og erlendis. Höfundur er stofnandi ThinkGeoEnergy.com, fyrrverandi forseti Alþjóða jarðhitasambandsins (IGA) og situr í stjórn Rafals ehf.
Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju má ég ekki eiga Chihuahua af því að ég bý í húsnæði fyrir fatlað fólk? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar