Fagmennska sem skiptir máli Bryndís Einarsdóttir skrifar 28. maí 2026 10:30 Án okkar myndi stór hluti meðferðarþjónustu hverfa Sem sjálfstætt starfandi sálfræðingur í tæp tuttugu ár hef ég séð hvernig við erum ómissandi hluti af íslensku heilbrigðis- og velferðarkerfi. Við vinnum ekki í skjóli stórra stofnana, en við berum engu að síður mikla ábyrgð — bæði gagnvart skjólstæðingum okkar og samfélaginu í heild. Þessi ábyrgð er oft ósýnileg, en hún er kjarni starfsins. Í hverri viku sinna mörg okkar um 25 skjólstæðingum, auk handleiðslu, endurmenntunar og undirbúnings sem fer að mestu fram utan hefðbundins vinnutíma. Við vinnum með einstaklingum, fjölskyldum, fyrirtækjum og stofnunum. Við tökum á móti tilvísunum frá heilsugæslum, félagsþjónustu og barnavernd sveitarfélaga sem og endurhæfingarstöðvum. Við sinnum oft flóknum og sérhæfðum vanda sem opinbera kerfið hefur hvorki mannafla né svigrúm til að taka að sér. Við erum líka reglulega kölluð til af fjölmiðlum og opinberum aðilum þegar þörf er á faglegu mati eða ráðgjöf. Samt sem áður er starfið okkar stundum misskilið. Það er auðvelt að gera lítið úr því sem gerist inni í meðferðarherberginu, að halda að við séum einfaldlega að „spjalla við fólk“. En á bak við hvert viðtal liggur víðtæk þekking á hegðun, tilfinningum, taugalíffræði, áföllum, þroska, samskiptum og meðferðaraðferðum. Við vinnum með fólki í viðkvæmum aðstæðum og þurfum að taka erfiðar faglegar ákvarðanir á hverjum degi. Það krefst handleiðslu, endurmenntunar og faglegs aga. Sjálfstætt starfandi sálfræðingar eru ekki valkostur við opinbera þjónustu — við erum nauðsynleg viðbót. Við styðjum kerfið, léttum á biðlistum, bjóðum upp á sérhæfða þjónustu og tryggjum að fólk fái hjálp þegar það þarf á henni að halda. Í litlu samfélagi eins og okkar skiptir máli að þjónustan sé fjölbreytt, aðgengileg og fagleg. Ef við viljum tryggja að fólk fái góða og örugga sálfræðiþjónustu, þurfum við að viðurkenna það hlutverk sem sjálfstætt starfandi sálfræðingar gegna — og styðja við þá fagmennsku sem við höfum byggt upp af alúð og ábyrgð, áratugum saman. Höfundur er einn af stofnendum Félags sjálfstætt starfandi sálfræðinga, sat lengi í stjórn félagsins og þar af í fjögur ár sem varaformaður félagsins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson Skoðun Skoðun Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Sjá meira
Án okkar myndi stór hluti meðferðarþjónustu hverfa Sem sjálfstætt starfandi sálfræðingur í tæp tuttugu ár hef ég séð hvernig við erum ómissandi hluti af íslensku heilbrigðis- og velferðarkerfi. Við vinnum ekki í skjóli stórra stofnana, en við berum engu að síður mikla ábyrgð — bæði gagnvart skjólstæðingum okkar og samfélaginu í heild. Þessi ábyrgð er oft ósýnileg, en hún er kjarni starfsins. Í hverri viku sinna mörg okkar um 25 skjólstæðingum, auk handleiðslu, endurmenntunar og undirbúnings sem fer að mestu fram utan hefðbundins vinnutíma. Við vinnum með einstaklingum, fjölskyldum, fyrirtækjum og stofnunum. Við tökum á móti tilvísunum frá heilsugæslum, félagsþjónustu og barnavernd sveitarfélaga sem og endurhæfingarstöðvum. Við sinnum oft flóknum og sérhæfðum vanda sem opinbera kerfið hefur hvorki mannafla né svigrúm til að taka að sér. Við erum líka reglulega kölluð til af fjölmiðlum og opinberum aðilum þegar þörf er á faglegu mati eða ráðgjöf. Samt sem áður er starfið okkar stundum misskilið. Það er auðvelt að gera lítið úr því sem gerist inni í meðferðarherberginu, að halda að við séum einfaldlega að „spjalla við fólk“. En á bak við hvert viðtal liggur víðtæk þekking á hegðun, tilfinningum, taugalíffræði, áföllum, þroska, samskiptum og meðferðaraðferðum. Við vinnum með fólki í viðkvæmum aðstæðum og þurfum að taka erfiðar faglegar ákvarðanir á hverjum degi. Það krefst handleiðslu, endurmenntunar og faglegs aga. Sjálfstætt starfandi sálfræðingar eru ekki valkostur við opinbera þjónustu — við erum nauðsynleg viðbót. Við styðjum kerfið, léttum á biðlistum, bjóðum upp á sérhæfða þjónustu og tryggjum að fólk fái hjálp þegar það þarf á henni að halda. Í litlu samfélagi eins og okkar skiptir máli að þjónustan sé fjölbreytt, aðgengileg og fagleg. Ef við viljum tryggja að fólk fái góða og örugga sálfræðiþjónustu, þurfum við að viðurkenna það hlutverk sem sjálfstætt starfandi sálfræðingar gegna — og styðja við þá fagmennsku sem við höfum byggt upp af alúð og ábyrgð, áratugum saman. Höfundur er einn af stofnendum Félags sjálfstætt starfandi sálfræðinga, sat lengi í stjórn félagsins og þar af í fjögur ár sem varaformaður félagsins.
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar