Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar 29. maí 2026 07:45 Kæru fulltrúar Reykjanesbæjar, Það eru sannarlega gleðitíðindi að sjá metnað fyrir því að gefa Gömlu búð á Duusgötu nýtt líf. Húsið er hluti af sögu bæjarins og getur orðið mikilvægur vettvangur fyrir menningu, listir, kaffihúsastarfsemi og mannlíf í hjarta bæjarins. Slík uppbygging á að vera fagnaðarefni fyrir alla bæjarbúa. En ein grundvallarspurning stendur eftir , verður húsið aðgengilegt öllum? Í auglýsingu bæjarins er sérstaklega horft til starfsemi á borð við kaffihús, veitingar og menningarviðburði. Þá vaknar eðlilega sú krafa að frá fyrsta degi verði tryggt að fólk með hreyfihömlun geti nýtt sér húsið á jafnræðisgrundvelli við aðra. Það má ekki vera þannig árið 2026 að fólk í hjólastól þurfi að bíða eftir „sérlausnum“, hringja á bjöllu við bakdyr eða fá undanþágur útskýrðar fyrir sér á meðan aðrir ganga inn um aðalinnganginn. Því er mikilvægt að Reykjanesbær svari skýrt og opinberlega eftirfarandi spurningum áður en ráðist verður í rekstur hússins: Aðalinngangur – hvernig verður hann aðgengilegur? Gamla búð er friðað hús og því fylgja vissulega áskoranir. En friðun getur ekki þýtt að fólk með fötlun sé útilokað frá notkun hússins. Hvernig verður aðalinngangur hússins gerður aðgengilegur fyrir fólk í hjólastól? Verður komið fyrir lyftupalli, rampi eða annarri varanlegri lausn? Mun fólk með hreyfihömlun geta farið sömu leið inn í húsið og aðrir gestir? Aðgengi á ekki að vera aukaatriði eða neyðarlausn. Það á að vera hluti af hönnuninni frá upphafi. Ferðir milli hæða – hvernig á það að virka? Samkvæmt upplýsingum á starfsemi að fara fram á báðum hæðum hússins. Þá hlýtur að liggja fyrir hvernig fólk í hjólastól eða með skerta hreyfigetu kemst á milli hæða. Verður sett upp lyfta eða annar viðurkenndur búnaður? Hefur verið metið hvort slíkar framkvæmdir séu raunhæfar innan friðaðrar byggingar? Ef ekki , á þá einfaldlega að útiloka hluta samfélagsins frá efri hæðinni? Það er ekki ásættanlegt að efri hæð verði aðeins aðgengileg hluta bæjarbúa. Salernisaðstaða – verður hún lögleg og nothæf? Kaffihús og menningarstarfsemi kalla á fullnægjandi salernisaðstöðu. Hvar verður salerni fyrir fólk í hjólastól staðsett? Verður hægt að komast þangað án hindrana? Mun salernisaðstaðan uppfylla nútímakröfur um aðgengi og öryggi? Það er ekki nóg að merkja salerni sem „aðgengilegt“ ef fólk kemst hvorki að því né getur notað það með eðlilegum hætti. Verður aðgengið tilbúið við opnun? Að lokum er mikilvægt að fá skýrt svar við stærstu spurningunni. Verður allt aðgengi hússins fullbúið áður en starfsemi hefst? Eða stendur til að veita undanþágur frá aðgengiskröfum á meðan rekstur fer af stað, eins og bæjarbúar hafa því miður séð dæmi um áður í opinberum byggingum innan Reykjanesbæjar? Aðgengi er ekki lúxus. Það er ekki „sérhagsmunamál“. Það er mannréttindamál og lagaleg skylda. Ef Reykjanesbær ætlar að skapa lifandi samkomustað í Gömlu búð þá verður sá staður að vera fyrir alla , ekki bara þá sem geta gengið upp tröppur. Virðingarfyllst, Arnar Helgi Lárusson Höfundur er einyrki. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Dregur til tíðinda Hannes Pétursson Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks skrifar Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir eldri ökumenn Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason skrifar Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir skrifar Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Minna fólk – aðrar þarfir Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland skrifar Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Sjá meira
Kæru fulltrúar Reykjanesbæjar, Það eru sannarlega gleðitíðindi að sjá metnað fyrir því að gefa Gömlu búð á Duusgötu nýtt líf. Húsið er hluti af sögu bæjarins og getur orðið mikilvægur vettvangur fyrir menningu, listir, kaffihúsastarfsemi og mannlíf í hjarta bæjarins. Slík uppbygging á að vera fagnaðarefni fyrir alla bæjarbúa. En ein grundvallarspurning stendur eftir , verður húsið aðgengilegt öllum? Í auglýsingu bæjarins er sérstaklega horft til starfsemi á borð við kaffihús, veitingar og menningarviðburði. Þá vaknar eðlilega sú krafa að frá fyrsta degi verði tryggt að fólk með hreyfihömlun geti nýtt sér húsið á jafnræðisgrundvelli við aðra. Það má ekki vera þannig árið 2026 að fólk í hjólastól þurfi að bíða eftir „sérlausnum“, hringja á bjöllu við bakdyr eða fá undanþágur útskýrðar fyrir sér á meðan aðrir ganga inn um aðalinnganginn. Því er mikilvægt að Reykjanesbær svari skýrt og opinberlega eftirfarandi spurningum áður en ráðist verður í rekstur hússins: Aðalinngangur – hvernig verður hann aðgengilegur? Gamla búð er friðað hús og því fylgja vissulega áskoranir. En friðun getur ekki þýtt að fólk með fötlun sé útilokað frá notkun hússins. Hvernig verður aðalinngangur hússins gerður aðgengilegur fyrir fólk í hjólastól? Verður komið fyrir lyftupalli, rampi eða annarri varanlegri lausn? Mun fólk með hreyfihömlun geta farið sömu leið inn í húsið og aðrir gestir? Aðgengi á ekki að vera aukaatriði eða neyðarlausn. Það á að vera hluti af hönnuninni frá upphafi. Ferðir milli hæða – hvernig á það að virka? Samkvæmt upplýsingum á starfsemi að fara fram á báðum hæðum hússins. Þá hlýtur að liggja fyrir hvernig fólk í hjólastól eða með skerta hreyfigetu kemst á milli hæða. Verður sett upp lyfta eða annar viðurkenndur búnaður? Hefur verið metið hvort slíkar framkvæmdir séu raunhæfar innan friðaðrar byggingar? Ef ekki , á þá einfaldlega að útiloka hluta samfélagsins frá efri hæðinni? Það er ekki ásættanlegt að efri hæð verði aðeins aðgengileg hluta bæjarbúa. Salernisaðstaða – verður hún lögleg og nothæf? Kaffihús og menningarstarfsemi kalla á fullnægjandi salernisaðstöðu. Hvar verður salerni fyrir fólk í hjólastól staðsett? Verður hægt að komast þangað án hindrana? Mun salernisaðstaðan uppfylla nútímakröfur um aðgengi og öryggi? Það er ekki nóg að merkja salerni sem „aðgengilegt“ ef fólk kemst hvorki að því né getur notað það með eðlilegum hætti. Verður aðgengið tilbúið við opnun? Að lokum er mikilvægt að fá skýrt svar við stærstu spurningunni. Verður allt aðgengi hússins fullbúið áður en starfsemi hefst? Eða stendur til að veita undanþágur frá aðgengiskröfum á meðan rekstur fer af stað, eins og bæjarbúar hafa því miður séð dæmi um áður í opinberum byggingum innan Reykjanesbæjar? Aðgengi er ekki lúxus. Það er ekki „sérhagsmunamál“. Það er mannréttindamál og lagaleg skylda. Ef Reykjanesbær ætlar að skapa lifandi samkomustað í Gömlu búð þá verður sá staður að vera fyrir alla , ekki bara þá sem geta gengið upp tröppur. Virðingarfyllst, Arnar Helgi Lárusson Höfundur er einyrki.
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun