Traust verður verðmætasta auðlind fyrirtækja á tímum gervigreindar Gísli Rafn Ólafsson skrifar 5. júní 2026 09:00 Á tímum þegar gervigreind getur skrifað texta, búið til myndir, greint gögn og hermt eftir mannlegum samskiptum er auðvelt að halda að tæknin sjálf verði mikilvægasta samkeppnisforskot fyrirtækja. Líklegra er þó að hið gagnstæða verði raunin. Því meira sem tæknin þróast, því verðmætari verða mannleg tengsl og traust. Við erum að fara inn í heim þar sem sífellt erfiðara verður að vita hvað er raunverulegt. Myndir, myndbönd og raddir verða sífellt sannfærandi. Sjálfvirk samskipti verða algengari. Efni verður framleitt á áður óþekktum hraða. Magn upplýsinga mun margfaldast. Í slíku umhverfi verður traust ekki mjúkt hugtak. Það verður harður gjaldmiðill. Fyrirtæki sem njóta trausts munu hafa gríðarlegt forskot. Fyrirtæki sem missa það gætu tapað því mjög hratt. Þetta á sérstaklega við um leiðtoga. Í mörg ár hafa margir stjórnendur getað komist af með almenna stjórnunarhæfileika og vel orðaðar kynningar. En þegar starfsfólk fær aðgang að meiri upplýsingum, meiri greiningargetu og meiri innsýn í ákvarðanir fyrirtækja, verður erfiðara að fela veikleika. Fólk sér hraðar hvort stefna er raunverulega skýr. Það sér hvort samskipti eru heiðarleg. Það sér hvort menning fyrirtækisins endurspeglar raunveruleikann eða bara falleg orð á glærum. Gervigreind er þegar farin að magna þetta upp. Starfsfólk getur nú greint gögn, borið saman upplýsingar og sannreynt fullyrðingar á örfáum mínútum. Viðskiptavinir geta leitað upplýsinga hraðar en áður. Blaðamenn og almenningur hafa öflugri verkfæri til að skoða ósamræmi og mistök. Þetta þýðir að traust verður sífellt erfiðara að byggja en auðveldara að missa. Margir stjórnendur vanmeta þetta. Þeir líta enn á gervigreind fyrst og fremst sem tæki til að auka framleiðni eða lækka kostnað. En stærstu áhrifin gætu orðið á samskipti og væntingar fólks. Þegar starfsfólk sér að fyrirtæki notar gervigreind til að fylgjast með fólki án skýrleika eða gagnsæis minnkar traustið. Þegar viðskiptavinir uppgötva að þjónusta sem þeir töldu mannlega sé í raun sjálfvirk án þess að þeim hafi verið sagt það, minnkar traustið. Þegar fyrirtæki innleiða ný kerfi án þess að ræða siðferðilegar afleiðingar, minnkar traustið. Á móti kemur að fyrirtæki sem nálgast þessa þróun af heiðarleika gætu styrkt tengsl sín verulega. Fólk mun ekki ætlast til fullkomnunar. En það mun ætlast til hreinskilni. Það mun vilja vita hvernig gögn eru notuð. Hvernig ákvarðanir eru teknar. Hvar mennirnir koma inn í ferlið. Hvaða gildi ráða ferðinni. Þetta er sérstaklega mikilvægt fyrir opinbera geirann og sveitarfélög. Traust er grunnurinn að starfsemi hins opinbera. Ef almenningur upplifir að tæknin sé innleidd án gagnsæis eða mannlegrar ábyrgðar skapast hratt tortryggni. En ef stofnanir sýna hvernig gervigreind getur stytt biðtíma, bætt þjónustu og losað starfsfólk undan endurteknum verkefnum, þá getur tæknin styrkt tengslin milli kerfis og samfélags. Leiðtogarnir skipta þar öllu máli. Á næstu árum mun fólk ekki bara meta stjórnendur út frá rekstrarniðurstöðum. Það mun meta þá út frá því hvort þeir skapi öryggi í óvissu. Hvort þeir tali hreinskilnislega um breytingarnar fram undan. Hvort þeir hafi hugrekki til að taka erfiðar ákvarðanir án þess að missa mannlega þáttinn. Þetta verður ný tegund af leiðtogaprófi. Og það er mikilvægt að skilja eitt. Traust byggist ekki á því að hægja á tækninni. Það byggist á því hvernig við notum hana. Fyrirtæki sem reyna að fela notkun gervigreindar munu eiga í vandræðum. Fyrirtæki sem nota hana án skýrra gilda munu eiga í vandræðum. Fyrirtæki sem líta á starfsfólk sem kostnað fremur en samstarfsaðila munu eiga í vandræðum. Á móti munu fyrirtæki sem sameina hraða tækninnar og mannlega dómgreind hafa mikið forskot. Kannski er það stærsta kaldhæðni gervigreindarinnar. Því þróaðri sem tæknin verður, því mikilvægara verður að vera mannlegur. Höfundur er ráðgjafi á sviði gervigreindar og höfundur bókarinnar The AI Fluent Leader. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gísli Rafn Ólafsson Mest lesið Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Á tímum þegar gervigreind getur skrifað texta, búið til myndir, greint gögn og hermt eftir mannlegum samskiptum er auðvelt að halda að tæknin sjálf verði mikilvægasta samkeppnisforskot fyrirtækja. Líklegra er þó að hið gagnstæða verði raunin. Því meira sem tæknin þróast, því verðmætari verða mannleg tengsl og traust. Við erum að fara inn í heim þar sem sífellt erfiðara verður að vita hvað er raunverulegt. Myndir, myndbönd og raddir verða sífellt sannfærandi. Sjálfvirk samskipti verða algengari. Efni verður framleitt á áður óþekktum hraða. Magn upplýsinga mun margfaldast. Í slíku umhverfi verður traust ekki mjúkt hugtak. Það verður harður gjaldmiðill. Fyrirtæki sem njóta trausts munu hafa gríðarlegt forskot. Fyrirtæki sem missa það gætu tapað því mjög hratt. Þetta á sérstaklega við um leiðtoga. Í mörg ár hafa margir stjórnendur getað komist af með almenna stjórnunarhæfileika og vel orðaðar kynningar. En þegar starfsfólk fær aðgang að meiri upplýsingum, meiri greiningargetu og meiri innsýn í ákvarðanir fyrirtækja, verður erfiðara að fela veikleika. Fólk sér hraðar hvort stefna er raunverulega skýr. Það sér hvort samskipti eru heiðarleg. Það sér hvort menning fyrirtækisins endurspeglar raunveruleikann eða bara falleg orð á glærum. Gervigreind er þegar farin að magna þetta upp. Starfsfólk getur nú greint gögn, borið saman upplýsingar og sannreynt fullyrðingar á örfáum mínútum. Viðskiptavinir geta leitað upplýsinga hraðar en áður. Blaðamenn og almenningur hafa öflugri verkfæri til að skoða ósamræmi og mistök. Þetta þýðir að traust verður sífellt erfiðara að byggja en auðveldara að missa. Margir stjórnendur vanmeta þetta. Þeir líta enn á gervigreind fyrst og fremst sem tæki til að auka framleiðni eða lækka kostnað. En stærstu áhrifin gætu orðið á samskipti og væntingar fólks. Þegar starfsfólk sér að fyrirtæki notar gervigreind til að fylgjast með fólki án skýrleika eða gagnsæis minnkar traustið. Þegar viðskiptavinir uppgötva að þjónusta sem þeir töldu mannlega sé í raun sjálfvirk án þess að þeim hafi verið sagt það, minnkar traustið. Þegar fyrirtæki innleiða ný kerfi án þess að ræða siðferðilegar afleiðingar, minnkar traustið. Á móti kemur að fyrirtæki sem nálgast þessa þróun af heiðarleika gætu styrkt tengsl sín verulega. Fólk mun ekki ætlast til fullkomnunar. En það mun ætlast til hreinskilni. Það mun vilja vita hvernig gögn eru notuð. Hvernig ákvarðanir eru teknar. Hvar mennirnir koma inn í ferlið. Hvaða gildi ráða ferðinni. Þetta er sérstaklega mikilvægt fyrir opinbera geirann og sveitarfélög. Traust er grunnurinn að starfsemi hins opinbera. Ef almenningur upplifir að tæknin sé innleidd án gagnsæis eða mannlegrar ábyrgðar skapast hratt tortryggni. En ef stofnanir sýna hvernig gervigreind getur stytt biðtíma, bætt þjónustu og losað starfsfólk undan endurteknum verkefnum, þá getur tæknin styrkt tengslin milli kerfis og samfélags. Leiðtogarnir skipta þar öllu máli. Á næstu árum mun fólk ekki bara meta stjórnendur út frá rekstrarniðurstöðum. Það mun meta þá út frá því hvort þeir skapi öryggi í óvissu. Hvort þeir tali hreinskilnislega um breytingarnar fram undan. Hvort þeir hafi hugrekki til að taka erfiðar ákvarðanir án þess að missa mannlega þáttinn. Þetta verður ný tegund af leiðtogaprófi. Og það er mikilvægt að skilja eitt. Traust byggist ekki á því að hægja á tækninni. Það byggist á því hvernig við notum hana. Fyrirtæki sem reyna að fela notkun gervigreindar munu eiga í vandræðum. Fyrirtæki sem nota hana án skýrra gilda munu eiga í vandræðum. Fyrirtæki sem líta á starfsfólk sem kostnað fremur en samstarfsaðila munu eiga í vandræðum. Á móti munu fyrirtæki sem sameina hraða tækninnar og mannlega dómgreind hafa mikið forskot. Kannski er það stærsta kaldhæðni gervigreindarinnar. Því þróaðri sem tæknin verður, því mikilvægara verður að vera mannlegur. Höfundur er ráðgjafi á sviði gervigreindar og höfundur bókarinnar The AI Fluent Leader.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar