Hlustum á börn – líka þegar þau eru ósammála okkur Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar 2. júlí 2026 15:00 Við hjá Barnaheillum erum í þeirri forréttindastöðu að fá að starfa í þágu barna og vinna þétt með hópi ungmenna innan Ungheilla – ungmennaráðs Barnaheilla. Sem rödd unga fólksins innan Barnaheilla hafa þau áhrif á starf samtakanna og sterkan vilja til að láta til sín taka í mikilvægum málum sem snerta þau í samfélaginu. Oft er talað um að ungt fólk hafi ekki áhuga á að taka þátt í þjóðfélagsumræðunni og hafa áhrif á það hvernig samfélagið þróast. Það er hinsvegar öflugur hópur sem vinnur innan Ungheilla, og er hluti af breiðfylkingu barna og ungmenna sem beitir sér innan ungmennaráða vítt og breitt um samfélagið til að breyta því. Þetta gera þau af hugsjón og af því að þau brenna fyrir því að bæta hag ungs fólks hér og nú. Öflugt málsvarastarf Ungheilla – ungmennaráðs Barnaheilla Þau læra einnig lýðræðisleg vinnubrögð með því að vinna saman í hópi við að móta hugmyndir sínar og koma þeim á framfæri. Á liðnu starfsári hafa Ungheill ítrekað beint ábendingum til áhrifafólks í ráðuneytum og á Alþingi, með umsögnum, mætt á nefndarfundi á Alþingi og farið í viðtöl í fjölmiðlun. Þetta hafa þau gert ein og sér og einnig með fulltrúum annarra ungmennasamtaka. Þetta er mikilvæg reynsla þar sem reynir á samráð og að finna mismunandi skoðunum sameiginlegan farveg. Fulltrúar Ungheilla hafa til að mynda skilað þremur umsögnum um hugmyndir um símabann á ólíkum stigum málsins, mætt á fund allsherjar- og menntamálanefndar Alþingis, á vinnufund mennta- og barnamálaráðuneytis og nú síðast í viðtal í morgunútvarp Rásar 2. Þar vöktu þau athygli á því að ný reglugerð ráðherra geri ráð fyrir algjöru tækjabanni á skólatíma, og lýstu vonbrigðum sínum með að ekki hafi verið tekið tillit til eindreginna óska ungmennanna sem sótti vinnufundinn um meiri sveigjanleika með notkun síma í skólum og aukna fræðslu um tækjafíkn. Þau upplifðu að þó að þau hefðu verið kölluð til ráðgjafar, hefðu þau hefðu ekki fengið raunverulegt sæti við borðið til að móta sameiginlega reglugerð með stjórnvöldum – reglugerð sem tæki tillit til sjónarmiða beggja. Á þau hefði einfaldlega ekki verið hlustað. Það er mikilvægt að börn eigi sinn vettvang í samfélaginu þar sem þau geta sagt okkur frá sínum veruleika og haft áhrif á þróun mála sem snerta þau beint. Við hjá Barnaheillum erum stolt af ungmennunum okkar sem hafa í auknum mæli nýtt sér þær formlegu leiðir sem hægt er að hafa áhrif á stefnu stjórnvalda og verið óhrædd við að vekja athygli á afstöðu sinni. Ráðafólk þarf að hlusta og taka mark á ungmennum Það eru því vonbrigði að mennta- og barnamálaráðherra skuli bregðast við upplifun fulltrúa Ungheilla með því að segja þau of neikvæð og ýja að því að engin nauðsyn sé að hafa við þau samráð, heldur „koma bara áfram með reglugerðir eins og ráðherrar eru vanir að gera án þess að tala við kóng eða prest,“ líkt og haft var eftir ráðherra í viðtali á RÚV. Við viljum minna á að stjórnvöld eru bundin af Barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna, en 12. grein hans segir að börn eigi rétt á því að tjá sig frjálslega um öll málefni sem hafa áhrif á líf þeirra – og að fullorðnir eigi að hlusta og taka mark á þeim. Við vonum að áfram verði haft samráð við ungmenni þessa lands sem vilja hafa áhrif á mál sem þau varða. Það er mikilvægt að draga ekki úr börnum að tjá sig um jafnvel umdeild málefni. Við skulum heldur hrósa þeim fyrir kjark og þor fyrir að láta rödd sína heyrast. Fyrir okkur fullorðna fólkið er mikilvægt að æfa okkur í að hlusta og taka mark á þeim, ekki síst þegar við erum ósammála. Og við getum öll þurft að skipta um skoðun til að taka réttmætt tillit til afstöðu barnanna. Höfundur er framkvæmdastjóri Barnaheilla. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tótla I. Sæmundsdóttir Börn og uppeldi Mest lesið „... ekki alltaf sammála um allt“ ? Álfheiður Ingadóttir Skoðun Innantómt hjóm við hátíðlegt tækifæri? Guja Sandholt Skoðun Hvað gerðist áður en hjúkrunarheimilið varð lausnin? Rannveig Tenchi Ernudóttir Skoðun Skattahækkun á baðlón þarf að meta út frá heildaráhrifum Þórir Garðarsson Skoðun Veggjöld eru viðurstyggð — refsistefna ríkisstjórnar Einar Steingrímsson Skoðun Stórútgerðin fær svigrúm, smábátar fá skuldabagga Kjartan Sveinsson Skoðun Mildum höggið Ingibjörg Isaksen Skoðun Mikið uppnám fyrir lítið innihald Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Halldór 03.10.2026 Halldór Mælistika lífsins Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Af hverju á fötlun mín að þýða minna frelsi á mínu eigin heimili? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Streita og kulnun Dávur í Dali skrifar Skoðun Innantómt hjóm við hátíðlegt tækifæri? Guja Sandholt skrifar Skoðun Mildum höggið Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Skattahækkun á baðlón þarf að meta út frá heildaráhrifum Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Stórútgerðin fær svigrúm, smábátar fá skuldabagga Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Ljótt er ef satt er Bryndís Víglundsdóttir skrifar Skoðun Mælistika lífsins Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun „... ekki alltaf sammála um allt“ ? Álfheiður Ingadóttir skrifar Skoðun Hvað gerðist áður en hjúkrunarheimilið varð lausnin? Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Mikið uppnám fyrir lítið innihald Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Er skynjari á vaktinni í bústaðnum? Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Veggjöld eru viðurstyggð — refsistefna ríkisstjórnar Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Eru hjúkrunarheimili biðsalur eða heimili? Ragnhildur Þórarinsdóttir skrifar Skoðun VSK á baðlón: Vandinn er ekki skatturinn heldur fyrirvarinn Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Tækifærið í Stofnun atvinnuveganna Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Áskorun til dómsmálaráðherra, nú ert þú í dauðafæri Þorbjörg Jón Þorvaldur Heiðarsson skrifar Skoðun Heggur sá er hlífa skyldi Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Sporin í snjónum Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Stórefla þarf kjarnahlutverk ASÍ Arnaldur Grétarsson skrifar Skoðun Fullorðið fatlað fólk á rétt á áframhaldandi ráðgjöf og greiningu Atli Már Haraldsson Zebitz skrifar Skoðun Við í Ölfusi höfum ekki beðið eftir öðrum, við erum leiðandi Grétar Ingi Erlendsson skrifar Skoðun Hvernig get ég fundið ró þegar barnið mitt er í uppnámi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Vill ráðherra veikja lífeyriskerfið? Finnbjörn A Hermannsson skrifar Skoðun Iceland Is Better Off than Switzerland Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nýr meirihluti tók við leikskólakerfi í stórsókn Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir,Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar Skoðun Góð þjónusta kostar, slök þjónusta kostar meira Laufey E. Gissurardóttir skrifar Skoðun Kostnaðurinn við nei Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hver stal kökunni úr krúsinni? Gunnar Valur Sveinsson skrifar Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar Sjá meira
Við hjá Barnaheillum erum í þeirri forréttindastöðu að fá að starfa í þágu barna og vinna þétt með hópi ungmenna innan Ungheilla – ungmennaráðs Barnaheilla. Sem rödd unga fólksins innan Barnaheilla hafa þau áhrif á starf samtakanna og sterkan vilja til að láta til sín taka í mikilvægum málum sem snerta þau í samfélaginu. Oft er talað um að ungt fólk hafi ekki áhuga á að taka þátt í þjóðfélagsumræðunni og hafa áhrif á það hvernig samfélagið þróast. Það er hinsvegar öflugur hópur sem vinnur innan Ungheilla, og er hluti af breiðfylkingu barna og ungmenna sem beitir sér innan ungmennaráða vítt og breitt um samfélagið til að breyta því. Þetta gera þau af hugsjón og af því að þau brenna fyrir því að bæta hag ungs fólks hér og nú. Öflugt málsvarastarf Ungheilla – ungmennaráðs Barnaheilla Þau læra einnig lýðræðisleg vinnubrögð með því að vinna saman í hópi við að móta hugmyndir sínar og koma þeim á framfæri. Á liðnu starfsári hafa Ungheill ítrekað beint ábendingum til áhrifafólks í ráðuneytum og á Alþingi, með umsögnum, mætt á nefndarfundi á Alþingi og farið í viðtöl í fjölmiðlun. Þetta hafa þau gert ein og sér og einnig með fulltrúum annarra ungmennasamtaka. Þetta er mikilvæg reynsla þar sem reynir á samráð og að finna mismunandi skoðunum sameiginlegan farveg. Fulltrúar Ungheilla hafa til að mynda skilað þremur umsögnum um hugmyndir um símabann á ólíkum stigum málsins, mætt á fund allsherjar- og menntamálanefndar Alþingis, á vinnufund mennta- og barnamálaráðuneytis og nú síðast í viðtal í morgunútvarp Rásar 2. Þar vöktu þau athygli á því að ný reglugerð ráðherra geri ráð fyrir algjöru tækjabanni á skólatíma, og lýstu vonbrigðum sínum með að ekki hafi verið tekið tillit til eindreginna óska ungmennanna sem sótti vinnufundinn um meiri sveigjanleika með notkun síma í skólum og aukna fræðslu um tækjafíkn. Þau upplifðu að þó að þau hefðu verið kölluð til ráðgjafar, hefðu þau hefðu ekki fengið raunverulegt sæti við borðið til að móta sameiginlega reglugerð með stjórnvöldum – reglugerð sem tæki tillit til sjónarmiða beggja. Á þau hefði einfaldlega ekki verið hlustað. Það er mikilvægt að börn eigi sinn vettvang í samfélaginu þar sem þau geta sagt okkur frá sínum veruleika og haft áhrif á þróun mála sem snerta þau beint. Við hjá Barnaheillum erum stolt af ungmennunum okkar sem hafa í auknum mæli nýtt sér þær formlegu leiðir sem hægt er að hafa áhrif á stefnu stjórnvalda og verið óhrædd við að vekja athygli á afstöðu sinni. Ráðafólk þarf að hlusta og taka mark á ungmennum Það eru því vonbrigði að mennta- og barnamálaráðherra skuli bregðast við upplifun fulltrúa Ungheilla með því að segja þau of neikvæð og ýja að því að engin nauðsyn sé að hafa við þau samráð, heldur „koma bara áfram með reglugerðir eins og ráðherrar eru vanir að gera án þess að tala við kóng eða prest,“ líkt og haft var eftir ráðherra í viðtali á RÚV. Við viljum minna á að stjórnvöld eru bundin af Barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna, en 12. grein hans segir að börn eigi rétt á því að tjá sig frjálslega um öll málefni sem hafa áhrif á líf þeirra – og að fullorðnir eigi að hlusta og taka mark á þeim. Við vonum að áfram verði haft samráð við ungmenni þessa lands sem vilja hafa áhrif á mál sem þau varða. Það er mikilvægt að draga ekki úr börnum að tjá sig um jafnvel umdeild málefni. Við skulum heldur hrósa þeim fyrir kjark og þor fyrir að láta rödd sína heyrast. Fyrir okkur fullorðna fólkið er mikilvægt að æfa okkur í að hlusta og taka mark á þeim, ekki síst þegar við erum ósammála. Og við getum öll þurft að skipta um skoðun til að taka réttmætt tillit til afstöðu barnanna. Höfundur er framkvæmdastjóri Barnaheilla.
Skoðun Af hverju á fötlun mín að þýða minna frelsi á mínu eigin heimili? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Áskorun til dómsmálaráðherra, nú ert þú í dauðafæri Þorbjörg Jón Þorvaldur Heiðarsson skrifar
Skoðun Fullorðið fatlað fólk á rétt á áframhaldandi ráðgjöf og greiningu Atli Már Haraldsson Zebitz skrifar
Skoðun Nýr meirihluti tók við leikskólakerfi í stórsókn Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir,Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar