Ó­gleyman­legt galdrabrúðkaup á tásunum

Kristín Þórsdóttir ber marga hatta. Hún starfar sem kynlífs- og sambandsmarkþjálfi, er hún fyrirlesari og hefur unnið mikið fyrir Ljósið, starfar í Sorgarmiðstöð sem hópastjóri og heldur erindið Fyrstu skref í sorg. Hún starfar sömuleiðis sem cranio meðferðaraðili og shamanískur heilari ásamt því að halda ýmsa viðburði og námskeið. 

Kristinn Lárusson er húsasmíðameistari, byggingariðnfræðingur, rekstrariðnfræðingur og starfar sem verkefnisstjóri hjá Klettás.

Hjúin eru búin að vera saman í tæp sjö ár en Kristinn fór svo á skeljarnar fyrir rúmu ári í fallegri fjöru á Mýrunum. Blaðamaður ræddi við Kristínu um stóra daginn.

Hvað voruð þið búin að vera lengi að skipuleggja stóra daginn?

Við byrjuðum síðasta haust að ákveða stað og stund og svo höfum við verið að skipuleggja þetta smám saman. Draumurinn var alltaf að halda lítið sætt sveitabrúðkaup. 

Uppáhalds staðurinn okkar er á Mýrunum og því kom ekki annað til greina en að gifta okkur í krúttlegustu kirkju landsins, Álftaneskirkju á Mýrum.

Hvernig var brúðkaupsdagurinn?

Við eigum varla til nógu stórt orð til þess að lýsa honum. Töfrandi er ef til vill rétta orðið. Við tókum félagsheimilið Lyngbrekku á leigu yfir alla helgina. Ótrúlega fallegur salur og algjörlega í okkar anda. Það gátu allir sem vildu tjaldað þar fyrir utan og margir komu kvöldinu áður og hjálpuðu okkur við undirbúninginn sem að var ómetanlegt.

Það hafði rignt ansi hressilega alla nóttina á undan og um morguninn og svo fyrir einhverja töfra stytti upp og veðrið var dásamlegt.

Ég hefði betur sleppt því að gráta úr mér augun um morguninn yfir því að við gætum ekki haldið athöfn úti. Ég held að margar brúðir kannist við það að maður þarf aðeins að losa um tárin svona rétt fyrir.

Það var ómetanlegt að hafa allt okkar nánasta fólk til að aðstoða okkur í kringum allt ferlið. Ragnhildur Bergþórsdóttir vinkona mín sá um að greiða mér og Rún Knútsdóttir svilkona mín farðaði mig með góðri hjálp dóttur sinnar hennar Þórhildar.

Við erum svo lánsöm að eiga stóran barnahóp, en við eigum sex börn, þrjár tengdadætur og eitt barnabarn sem er væntanlegt núna í júlí. Þau tóku öll mikinn þátt í deginum með okkur. Stóru strákarnir okkar voru svaramenn og hin börnin okkar voru brúðarsveinar og brúðarmey.

Við erum svo heppin að eiga stórkostlega vini sem sungu og spiluðu í athöfninni okkar í kirkjunni. Lára Rúnars og Aldís Fjóla Borgfjörð Ásgeirsdóttir sungu og Arnar Gíslason og Halldór Sveinsson spiluðu undir.

Séra Vigfús Bjarni Albertsson gaf okkur saman. Ég er búin að þekkja Vigfús í bráðum ellefu ár og hann hefur fylgt mér í gegnum ýmislegt í lífinu þannig að það koma aldrei neitt annað til greina en að hann myndi gefa okkur saman. Athöfnin varð ótrúlega persónuleg og falleg.

Við Kiddi vorum búin að ákveða að skrifa heiti til hvort annars sem að gerði stundina miklu persónulegri. Eftir kirkjuna röltum við öll að stórkostlegum stað þar sem að besta vinkona mín, Lára Rúnars, hélt utan um galdraathöfn. 

Þar vorum við á tásunum úti í náttúrunni eins og okkur hafði dreymt um og gefin saman fyrir landi og vættum.

Svo falleg stund og gaman að sjá hvað fólkið okkar var opið fyrir þessu og tóku þátt. Það var eins og tíminn stæði í stað.

Svo fórum við í dásamlega myndatöku og það sést svo vel á myndunum hvað við vorum í skýjunum með þetta allt. Íris Ösp Sveinbjörnsdóttir vinkona okkar og eigandi Moonfire tók myndirnar, við vorum svo slök í kringum hana að við gleymdum að það væri verið að taka myndir af okkur sem að er galdurinn á bak við svona myndatöku.

Þegar að við mættum svo aftur í Lyngbrekku tók allur hópurinn okkar fagnandi á móti okkur og við tók borðhald, endalaust fallegar ræður frá börnum okkar og fjölskyldu. Ég held ég hafi sjaldan séð fullan sal tárast eins mikið.

Við vorum búin að biðja Daníel Kára, son okkar um að spila undir fyrsta dansinum á gítar. Hann gerði það svo ótrúlega vel með góðri hjálp hjónanna og vina okkar Láru og Arnars. Stórkostleg stund. Svo var partý fram á nótt og ég held að ég sé ekki að fara með fleipur en ég hef sjaldan séð bræður mína dansa eins mikið. 

Ormurinn var tekinn og allt saman.

Voruð þið með einhverja viðburði dagana í kringum brúðkaupið?

Nei, ekki þannig. Margir voru þó mættir kvöldinu áður og tjölduðu og Boggi, fósturbróðir Kidda, sá um að veiða Skötusel sem var grillaður kvöldið eftir að það var búið að græja allan salinn og gera hann fallegan. Þetta var yndisleg útilegustemmning.

Voruð þið sammála í skipulaginu?

Já, við vorum með svipaða sýn á það hvernig við vildum hafa hlutina þó svo að ég hafi séð mest fyrir mér allt varðandi skreytingarnar. Kiddi sá mest um að plana matinn enda erum við heldur betur með hæg heimatök en Maggi bróðir hans Kidda kom sterkur inn. Hann sá um forréttinn og bauð upp á villibráð sem að hann hafði veitt sjálfur.

Konan hans Lovísa og mamma mín voru búnar að baka gúmmelaði. Besta ákvörðun sem ég tók var að panta brúðarkökuna, það minnkaði allt stress. Ég talaði við Evu sem á Sætar Syndir og hún gerði alveg stórkostlega franska súkkulaðiköku með þristakremi sem sló heldur betur í gegn.

Hvað fannst ykkur mikilvægast í skipulaginu?

Kiddi sagði við mig þegar ég varð of stressuð og var farin að ofhugsa að það eina sem að hann vildi væri að við myndum njóta undirbúningsins sem að við náðum að gera nokkuð vel.

Svo vorum við svo lánsöm með fólkið okkar og allir voru boðnir og búnir til að aðstoða. Það gagnaðist mér svo mest að skrifa niður dagana viku fyrir brúðkaup og lista niður hvað þyrfti að gerast á hverjum degi. Þá hafði maður betri yfirsýn.

Hvaðan sóttuð þið innblástur?

Pinterest hjálpaði helling. Svo vorum við svo heppin að fá lánað skraut úr brúðkaupinu hennar Kötlu vinkonu sem á Systur og makar og frá Svövu vinkonu sem er með Listræn ráðgjöf. Það heldur betur setti svip sinn á lokaútkomuna.

Hvað stendur upp úr?

Allur dagurinn var stórkostlegur en það sem stendur upp úr er tilfinningin sem að allir fundu fyrir þennan dag, þessi mikla ást og töfrar sem voru í loftinu og sjá gleðina í öllu fólkinu okkar.

Sáu einhverjir um veislustjórn og voru skemmtiatriði?

Já við vorum svo heppin að Hulda frænka okkar allra var til í að taka þetta að sér og gerði það svona listilega vel. Við ætluðum fyrst ekki að hafa neinn þar sem að við vorum ekki það mörg en við sjáum svo sannarlega ekki eftir því. Ég veit ekki hvað við hefðum gert án Huldu.

Var eitthvað sem kom ykkur á óvart?

Kiddi kom mér reyndar á óvart og var búinn að tala við vini okkar sem að voru að spila í athöfninni og bætti við einu yndislegu lagi, Söngur kríunnar. Það sem kom mér hvað mest á óvart var hversu innilega við náðum að slaka á og njóta. 

Maður gleymdi sér í tímaleysi og kærleika. Allar ræðurnar komu okkur sömuleiðis vel á óvart, við vorum algjörlega orðlaus.

Hvað voru margir gestir?

Við ákváðum í upphafi að hafa lítið brúðkaup með okkar allra nánasta fólki og vinum. Ég viðurkenni að það var mjög erfitt að vera ekki að bjóða í risa veislu en lokaniðurstaða var 42. Við sjáum svo sannarlega ekki eftir því þar sem að það myndaðist svo náin og góð stemning.

Hvernig gekk að velja brúðkaupsfötin og hvaðan sóttirðu innblásturinn fyrir það?

Það kom ekki annað til greina fyrir Kidda en að fara í Kölska og láta sauma á hann föt. Hann á ein jakkaföt þaðan og þau eru ótrúlega vönduð og flott. Hann vildi hafa þetta smá casual þannig að hann var ekki í jakka heldur mjög töff vesti sem hentaði vel fyrir sveitabrúðkaup.

Ég hafði í nokkur ár verið að fylgja BloombyEyrún á Instagram og alltaf dreymt um að eignast kjól eftir Eyrúnu. Ég mætti svo í mátun og varð heilluð, hún er svo yndisleg manneskja og mér leið eins og við hefðum þekkst alla tíð þrátt fyrir að ég hafði verið að hitta hana í fyrsta sinn.

Þegar ég mætti í annað sinn komu helling af konum í mínu lífi með mér og þær voru allar sammála um að hver kjóllinn væri fallegri á eftir öðrum. Ég mátaði nokkra en allt í einu segir Eyrún: Viltu ekki bara að ég hanni einhvern einstakan kjól á þig? Ég varð alveg orðlaus. Hún teiknaði upp skissu og þarna var draumakjóllinn minn á blaði, nákvæmlega eins og mig langaði í.

Draumurinn var að vera í gamaldags blúndu en það endaði með því að Eyrún kom með tvo ótrúlega fallega gamla dúka og þá vissum við báðar strax að þetta yrði fullkomið. Mér hefur aldrei liðið eins vel eins og í þessum kjól. Allt ferlið var svo dásamlegt og maður fann alla góðu fallegu orkuna sem að Eyrún setti í þennan einstaka kjól.

Til að fullkomna allt saman bað ég Bjarma sem á Hæ blóm að gera aðeins öðruvísi brúðarvönd og hálfan brúðarkrans. Vildi hafa hafarna fjaðrir sem vinkona mín gaf mér fyrir fáum árum með í vendinum og utan um hann voru fallegir borðar sem að langömmur mínar höfðu saumað og næla sem að amma Kidda hafði átt. Þetta varð að stórkostlegum töfravendi sem að fullkomnaði allt saman.

Það var svo ótrúlegt gefandi að hafa fólk með sér í þessu, Eyrúnu og Bjarma, sem vissu einhvern veginn nákvæmlega hvernig ég vildi hafa hlutina. Það er svo dýrmætt.

Ertu með eitthvað gullið ráð fyrir verðandi hjón sem eru að skipuleggja brúðkaup?

Ég mæli með að hafa mjög færan ljósmyndara, eins og við vorum með, til þess að fanga öll augnablikin og daginn.

Ætli það sé ekki líka fyrst og fremst þetta sem við gerðum, að njóta undirbúningsins og ekki gleyma afhverju þið eruð að þessu. Sömuleiðis að leyfa fólkinu manns að taka þátt í öllu saman. Það gerir allt miklu persónulegra og fallegra.

Einnig vorum við með borð þar sem að fólk gat sest við, skrifað skemmtilega minningu, bréf eða heilræði til okkar og setja í minningarbox. Það var ótrúlega notalegt að sitja svo saman kvöldið eftir að við vorum komin heim og lesa allar þessar fallegu kveðjur. Það er dýrmætt að eiga góðar minningar.

Hvernig er tilfinningin að lenda eftir svona veislu?

Við vitum það ekki alveg, erum ekki almennilega lent. Við erum ennþá svífandi um á einhverju bleiku skýi. Svo erum við ótrúlega spennt að skella okkur í brúðkaupsferð út í buskann og njóta íslenskrar náttúru. Ætli við lendum nokkuð fyrr en eftir það.