Hinir miklu alvitringar Baldur Vignir Karlsson skrifar 6. ágúst 2026 21:02 Sjálfskipaðir alvitringar flykkjast nú á ritvöllinn og hlaðvörpin, fylla samfélagsmiðla af hinum eina sanna sannleik sem þau hafa kokkað upp undir höfuðleðrinu. Þau stofna heilu samtökin, búin að sameinast um heilaþvottinn eingöngu til að fá þig til að krossa við af eða á, nei eða já þann 29.ágúst. Kannski er það bara ég, en ég treysti ekki fólki sem er sannfært um að það viti allt betur en aðrir, að þau séu það ofboðslega gáfuð og rammskyggn að þau geti séð fyrir nákvæmlega afleiðingar eftir kosningarnar, hvort heldur við segjum já eða nei, viti nákvæmlega hvernig samingurinn muni líta út ef við segjum já og göngum til samninga, eða viti nákvæmlega hvað gerist ef við segjum nei, og að við hin, meirihlutinn, sem augljóslega þarf að mata af heilafrumum alvitringanna væru best borgið undir ægivaldi gáfnafars þeirra. Virðing fyrir lýðræðinu stendur samhliða virðingu fyrir skoðunum annarra. Ég er löngu búinn að ákveða hvað ég ætla að kjósa. Sú ákvörðun kemur innan frá. Góð rök hafa komið beggja vegna borðsins en það sem ég á erfitt með er þegar fólk hreinlega lýgur, samanber sú lygi að það kjósa Já við að ganga til samninga þýði Já við Evrópusambandinu, eða að við missum fullveldi ef svo færi að við gengum í Evrópusambandið. Það er hreinlega ekki rétt. Öll ríki innan Evrópusambandsins eru fullvalda. Þetta er lágtíðni, pirrandi hávaði frá fólki sem eru sömu einstaklingarnir og finna að öllu þegar kemur að hvar Ísland er statt á hverjum tíma, burt séð frá hvaða flokkur eða fólk er við völd, eða hvað er gert. Ef fólk er hrætt við ímyndaðar breytingar sem kæmu mögulega með inngöngu í Evrópusambandið ætti það kannski að hætta að tuða yfir öllu sem er verið að reyna gera hér og nú, og kannski leggja fram hjálparhönd. Gera gagn, og kannski spyrja sig afhverju það er raunverulega hrætt við að gera samning? Leitt að segja þér það kæri alvitringur, en þú veist ekki allt betur. Höfundur er verkefnastjóri á Heilbrigðisvísindasviði HÍ og meðstofnandi Revolníu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason Skoðun Skoðun Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Sjá meira
Sjálfskipaðir alvitringar flykkjast nú á ritvöllinn og hlaðvörpin, fylla samfélagsmiðla af hinum eina sanna sannleik sem þau hafa kokkað upp undir höfuðleðrinu. Þau stofna heilu samtökin, búin að sameinast um heilaþvottinn eingöngu til að fá þig til að krossa við af eða á, nei eða já þann 29.ágúst. Kannski er það bara ég, en ég treysti ekki fólki sem er sannfært um að það viti allt betur en aðrir, að þau séu það ofboðslega gáfuð og rammskyggn að þau geti séð fyrir nákvæmlega afleiðingar eftir kosningarnar, hvort heldur við segjum já eða nei, viti nákvæmlega hvernig samingurinn muni líta út ef við segjum já og göngum til samninga, eða viti nákvæmlega hvað gerist ef við segjum nei, og að við hin, meirihlutinn, sem augljóslega þarf að mata af heilafrumum alvitringanna væru best borgið undir ægivaldi gáfnafars þeirra. Virðing fyrir lýðræðinu stendur samhliða virðingu fyrir skoðunum annarra. Ég er löngu búinn að ákveða hvað ég ætla að kjósa. Sú ákvörðun kemur innan frá. Góð rök hafa komið beggja vegna borðsins en það sem ég á erfitt með er þegar fólk hreinlega lýgur, samanber sú lygi að það kjósa Já við að ganga til samninga þýði Já við Evrópusambandinu, eða að við missum fullveldi ef svo færi að við gengum í Evrópusambandið. Það er hreinlega ekki rétt. Öll ríki innan Evrópusambandsins eru fullvalda. Þetta er lágtíðni, pirrandi hávaði frá fólki sem eru sömu einstaklingarnir og finna að öllu þegar kemur að hvar Ísland er statt á hverjum tíma, burt séð frá hvaða flokkur eða fólk er við völd, eða hvað er gert. Ef fólk er hrætt við ímyndaðar breytingar sem kæmu mögulega með inngöngu í Evrópusambandið ætti það kannski að hætta að tuða yfir öllu sem er verið að reyna gera hér og nú, og kannski leggja fram hjálparhönd. Gera gagn, og kannski spyrja sig afhverju það er raunverulega hrætt við að gera samning? Leitt að segja þér það kæri alvitringur, en þú veist ekki allt betur. Höfundur er verkefnastjóri á Heilbrigðisvísindasviði HÍ og meðstofnandi Revolníu.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun