,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar 11. ágúst 2026 17:33 Það er magnað að fylgjast með málflutningi stjórnarandstöðunnar og „Nei sinna“ þessa dagana. Það er augljóst hvað þau eru orðin örvæntingarfull enda er málflutningur þeirra fullur af rökvillum og rangfærslum og á ekkert í heilbrigða skynsemi „Já sinna“. Gott dæmi er Sigmundur Davíð í þætti Silfrisins í gær. Gjammandi stöðugt með frammíköll. En hvað á ég við með rökvillum og rangfærslum? Stærsta rökvillan er auðvitað að neita upplýsingum og þykjast vita fyrir fram hvernig lokasamningur mun líta út. Það er einfaldlega ekki hægt sama hversu vel þau þykjast vera að sér í hvernig Evrópusambandið starfar. Þau halda að þau séu spámenn sem geti séð framtíðina. Auðvitað er hægt að gera sér í hugarlund ákveðnar sviðsmyndir útfrá öðrum samningum við önnur lönd en aldrei áður hefur verið samið við eyju sem er á mótum Evrópu og Ameríku og reiðir sig svo mikið á sjávarútveginn eins og við gerum. Það er einfaldlega staðreynd að við getum ekki spáð fyrir lokasamningi með fullri vissu. Að halda öðru fram eru einfaldlega rangfærslur. Innihald gjammsins hans Sigmundar í Silfrinu var í stórum dráttum það að segja að með því að sækja um aðild og fara í samningsviðræður værum við svo gott sem gengin inn. Að við þurfum svo mikið að aðlaga okkur og breyta lögum og reglum meðan á samningsferlinu stendur. Það er eins og hann viti ekki að við erum með um 80% löggjafar okkar nú þegar í samræmi við ESB í gegnum EES samninginn. Fyrir utan það erum við mikið til með sömu gildi um lýðræði og mannréttindi þó svo að ég efist stundum um hvar Miðflokkurinn stendur þar. En þessi málflutningur er ein stór rökvilla. Að halda fram að með því að fara í samningsviðræður séum við svo gott sem gengin inn er eins og að segja að með því að smakka fyrsta bjórinn sértu hvort sem er að fara enda sem sprautufíkill á götunni. Ég kalla þetta snjóboltarökvillu. Þetta eru svo miklar ýkjur og sem byggja á ótta að þú þorir ekki í snjóboltaleik við barnið þitt því þú ert svo hræddur um að það endi með snjóflóði í fjallinu. Það þarf ekki að horfa lengra en til Noregs til að sjá að það er vel hægt að hafna inngöngu þrátt fyrir aðildaviðræður. Sömuleiðis heldur Lilja Alfreðsdóttir fram að með því að segja já í lok ágúst séum við þar með búin að afsala okkur auðlindum hafsins. Þetta er sams konar rökvilla og horft er framhjá þeirri staðreynd að þjóðin getur neitað lokasamningi í annarri þjóðaratkvæðagreiðslu síðar ef það verður staðreyndin. Núverandi stjórnvöld hafa alla vega sagt það að þau samþykki ekki slíkt og ég veit að þjóðin mun ekki gera það. En þau eru örugglega bara að hlusta á fyrrverandi forseta Ólaf Ragnar sem hefur einmitt haldið fram rangfærslu um að það verði ekki seinni atkvæðagreiðsla. Óttinn veldur ranghugmyndum. Sams konar málflutning viðhafði Páll Vilhjálmsson bloggari og fyrrverandi kollegi minn á facebook síðu í gær. Þegar ég benti honum á rökvillurnar og spurði hann einfaldlega hvernig hann gæti neitað upplýsingum sem fyrrum kennari og blaðamaður, svaraði hann: Taktu lyfin þín! Þetta er auðvitað hámark rökþrots að henda í eins persónurökvillu (ad hominem). Sjálf hef ég verið mjög opin með það á facebook að ég tek geðlyf til að glíma við mínar áskoranir í lífinu og fyrir það er ég mjög þakklát. Ég velti fyrir mér hvort ekki sé kominn tími fyrir Pál að hitta lækni og skoða slíkt hið sama. Höfundur er heimspekikennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Skoðun Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Sjá meira
Það er magnað að fylgjast með málflutningi stjórnarandstöðunnar og „Nei sinna“ þessa dagana. Það er augljóst hvað þau eru orðin örvæntingarfull enda er málflutningur þeirra fullur af rökvillum og rangfærslum og á ekkert í heilbrigða skynsemi „Já sinna“. Gott dæmi er Sigmundur Davíð í þætti Silfrisins í gær. Gjammandi stöðugt með frammíköll. En hvað á ég við með rökvillum og rangfærslum? Stærsta rökvillan er auðvitað að neita upplýsingum og þykjast vita fyrir fram hvernig lokasamningur mun líta út. Það er einfaldlega ekki hægt sama hversu vel þau þykjast vera að sér í hvernig Evrópusambandið starfar. Þau halda að þau séu spámenn sem geti séð framtíðina. Auðvitað er hægt að gera sér í hugarlund ákveðnar sviðsmyndir útfrá öðrum samningum við önnur lönd en aldrei áður hefur verið samið við eyju sem er á mótum Evrópu og Ameríku og reiðir sig svo mikið á sjávarútveginn eins og við gerum. Það er einfaldlega staðreynd að við getum ekki spáð fyrir lokasamningi með fullri vissu. Að halda öðru fram eru einfaldlega rangfærslur. Innihald gjammsins hans Sigmundar í Silfrinu var í stórum dráttum það að segja að með því að sækja um aðild og fara í samningsviðræður værum við svo gott sem gengin inn. Að við þurfum svo mikið að aðlaga okkur og breyta lögum og reglum meðan á samningsferlinu stendur. Það er eins og hann viti ekki að við erum með um 80% löggjafar okkar nú þegar í samræmi við ESB í gegnum EES samninginn. Fyrir utan það erum við mikið til með sömu gildi um lýðræði og mannréttindi þó svo að ég efist stundum um hvar Miðflokkurinn stendur þar. En þessi málflutningur er ein stór rökvilla. Að halda fram að með því að fara í samningsviðræður séum við svo gott sem gengin inn er eins og að segja að með því að smakka fyrsta bjórinn sértu hvort sem er að fara enda sem sprautufíkill á götunni. Ég kalla þetta snjóboltarökvillu. Þetta eru svo miklar ýkjur og sem byggja á ótta að þú þorir ekki í snjóboltaleik við barnið þitt því þú ert svo hræddur um að það endi með snjóflóði í fjallinu. Það þarf ekki að horfa lengra en til Noregs til að sjá að það er vel hægt að hafna inngöngu þrátt fyrir aðildaviðræður. Sömuleiðis heldur Lilja Alfreðsdóttir fram að með því að segja já í lok ágúst séum við þar með búin að afsala okkur auðlindum hafsins. Þetta er sams konar rökvilla og horft er framhjá þeirri staðreynd að þjóðin getur neitað lokasamningi í annarri þjóðaratkvæðagreiðslu síðar ef það verður staðreyndin. Núverandi stjórnvöld hafa alla vega sagt það að þau samþykki ekki slíkt og ég veit að þjóðin mun ekki gera það. En þau eru örugglega bara að hlusta á fyrrverandi forseta Ólaf Ragnar sem hefur einmitt haldið fram rangfærslu um að það verði ekki seinni atkvæðagreiðsla. Óttinn veldur ranghugmyndum. Sams konar málflutning viðhafði Páll Vilhjálmsson bloggari og fyrrverandi kollegi minn á facebook síðu í gær. Þegar ég benti honum á rökvillurnar og spurði hann einfaldlega hvernig hann gæti neitað upplýsingum sem fyrrum kennari og blaðamaður, svaraði hann: Taktu lyfin þín! Þetta er auðvitað hámark rökþrots að henda í eins persónurökvillu (ad hominem). Sjálf hef ég verið mjög opin með það á facebook að ég tek geðlyf til að glíma við mínar áskoranir í lífinu og fyrir það er ég mjög þakklát. Ég velti fyrir mér hvort ekki sé kominn tími fyrir Pál að hitta lækni og skoða slíkt hið sama. Höfundur er heimspekikennari.
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar