,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar 11. ágúst 2026 17:33 Það er magnað að fylgjast með málflutningi stjórnarandstöðunnar og „Nei sinna“ þessa dagana. Það er augljóst hvað þau eru orðin örvæntingarfull enda er málflutningur þeirra fullur af rökvillum og rangfærslum og á ekkert í heilbrigða skynsemi „Já sinna“. Gott dæmi er Sigmundur Davíð í þætti Silfrisins í gær. Gjammandi stöðugt með frammíköll. En hvað á ég við með rökvillum og rangfærslum? Stærsta rökvillan er auðvitað að neita upplýsingum og þykjast vita fyrir fram hvernig lokasamningur mun líta út. Það er einfaldlega ekki hægt sama hversu vel þau þykjast vera að sér í hvernig Evrópusambandið starfar. Þau halda að þau séu spámenn sem geti séð framtíðina. Auðvitað er hægt að gera sér í hugarlund ákveðnar sviðsmyndir útfrá öðrum samningum við önnur lönd en aldrei áður hefur verið samið við eyju sem er á mótum Evrópu og Ameríku og reiðir sig svo mikið á sjávarútveginn eins og við gerum. Það er einfaldlega staðreynd að við getum ekki spáð fyrir lokasamningi með fullri vissu. Að halda öðru fram eru einfaldlega rangfærslur. Innihald gjammsins hans Sigmundar í Silfrinu var í stórum dráttum það að segja að með því að sækja um aðild og fara í samningsviðræður værum við svo gott sem gengin inn. Að við þurfum svo mikið að aðlaga okkur og breyta lögum og reglum meðan á samningsferlinu stendur. Það er eins og hann viti ekki að við erum með um 80% löggjafar okkar nú þegar í samræmi við ESB í gegnum EES samninginn. Fyrir utan það erum við mikið til með sömu gildi um lýðræði og mannréttindi þó svo að ég efist stundum um hvar Miðflokkurinn stendur þar. En þessi málflutningur er ein stór rökvilla. Að halda fram að með því að fara í samningsviðræður séum við svo gott sem gengin inn er eins og að segja að með því að smakka fyrsta bjórinn sértu hvort sem er að fara enda sem sprautufíkill á götunni. Ég kalla þetta snjóboltarökvillu. Þetta eru svo miklar ýkjur og sem byggja á ótta að þú þorir ekki í snjóboltaleik við barnið þitt því þú ert svo hræddur um að það endi með snjóflóði í fjallinu. Það þarf ekki að horfa lengra en til Noregs til að sjá að það er vel hægt að hafna inngöngu þrátt fyrir aðildaviðræður. Sömuleiðis heldur Lilja Alfreðsdóttir fram að með því að segja já í lok ágúst séum við þar með búin að afsala okkur auðlindum hafsins. Þetta er sams konar rökvilla og horft er framhjá þeirri staðreynd að þjóðin getur neitað lokasamningi í annarri þjóðaratkvæðagreiðslu síðar ef það verður staðreyndin. Núverandi stjórnvöld hafa alla vega sagt það að þau samþykki ekki slíkt og ég veit að þjóðin mun ekki gera það. En þau eru örugglega bara að hlusta á fyrrverandi forseta Ólaf Ragnar sem hefur einmitt haldið fram rangfærslu um að það verði ekki seinni atkvæðagreiðsla. Óttinn veldur ranghugmyndum. Sams konar málflutning viðhafði Páll Vilhjálmsson bloggari og fyrrverandi kollegi minn á facebook síðu í gær. Þegar ég benti honum á rökvillurnar og spurði hann einfaldlega hvernig hann gæti neitað upplýsingum sem fyrrum kennari og blaðamaður, svaraði hann: Taktu lyfin þín! Þetta er auðvitað hámark rökþrots að henda í eins persónurökvillu (ad hominem). Sjálf hef ég verið mjög opin með það á facebook að ég tek geðlyf til að glíma við mínar áskoranir í lífinu og fyrir það er ég mjög þakklát. Ég velti fyrir mér hvort ekki sé kominn tími fyrir Pál að hitta lækni og skoða slíkt hið sama. Höfundur er heimspekikennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
Það er magnað að fylgjast með málflutningi stjórnarandstöðunnar og „Nei sinna“ þessa dagana. Það er augljóst hvað þau eru orðin örvæntingarfull enda er málflutningur þeirra fullur af rökvillum og rangfærslum og á ekkert í heilbrigða skynsemi „Já sinna“. Gott dæmi er Sigmundur Davíð í þætti Silfrisins í gær. Gjammandi stöðugt með frammíköll. En hvað á ég við með rökvillum og rangfærslum? Stærsta rökvillan er auðvitað að neita upplýsingum og þykjast vita fyrir fram hvernig lokasamningur mun líta út. Það er einfaldlega ekki hægt sama hversu vel þau þykjast vera að sér í hvernig Evrópusambandið starfar. Þau halda að þau séu spámenn sem geti séð framtíðina. Auðvitað er hægt að gera sér í hugarlund ákveðnar sviðsmyndir útfrá öðrum samningum við önnur lönd en aldrei áður hefur verið samið við eyju sem er á mótum Evrópu og Ameríku og reiðir sig svo mikið á sjávarútveginn eins og við gerum. Það er einfaldlega staðreynd að við getum ekki spáð fyrir lokasamningi með fullri vissu. Að halda öðru fram eru einfaldlega rangfærslur. Innihald gjammsins hans Sigmundar í Silfrinu var í stórum dráttum það að segja að með því að sækja um aðild og fara í samningsviðræður værum við svo gott sem gengin inn. Að við þurfum svo mikið að aðlaga okkur og breyta lögum og reglum meðan á samningsferlinu stendur. Það er eins og hann viti ekki að við erum með um 80% löggjafar okkar nú þegar í samræmi við ESB í gegnum EES samninginn. Fyrir utan það erum við mikið til með sömu gildi um lýðræði og mannréttindi þó svo að ég efist stundum um hvar Miðflokkurinn stendur þar. En þessi málflutningur er ein stór rökvilla. Að halda fram að með því að fara í samningsviðræður séum við svo gott sem gengin inn er eins og að segja að með því að smakka fyrsta bjórinn sértu hvort sem er að fara enda sem sprautufíkill á götunni. Ég kalla þetta snjóboltarökvillu. Þetta eru svo miklar ýkjur og sem byggja á ótta að þú þorir ekki í snjóboltaleik við barnið þitt því þú ert svo hræddur um að það endi með snjóflóði í fjallinu. Það þarf ekki að horfa lengra en til Noregs til að sjá að það er vel hægt að hafna inngöngu þrátt fyrir aðildaviðræður. Sömuleiðis heldur Lilja Alfreðsdóttir fram að með því að segja já í lok ágúst séum við þar með búin að afsala okkur auðlindum hafsins. Þetta er sams konar rökvilla og horft er framhjá þeirri staðreynd að þjóðin getur neitað lokasamningi í annarri þjóðaratkvæðagreiðslu síðar ef það verður staðreyndin. Núverandi stjórnvöld hafa alla vega sagt það að þau samþykki ekki slíkt og ég veit að þjóðin mun ekki gera það. En þau eru örugglega bara að hlusta á fyrrverandi forseta Ólaf Ragnar sem hefur einmitt haldið fram rangfærslu um að það verði ekki seinni atkvæðagreiðsla. Óttinn veldur ranghugmyndum. Sams konar málflutning viðhafði Páll Vilhjálmsson bloggari og fyrrverandi kollegi minn á facebook síðu í gær. Þegar ég benti honum á rökvillurnar og spurði hann einfaldlega hvernig hann gæti neitað upplýsingum sem fyrrum kennari og blaðamaður, svaraði hann: Taktu lyfin þín! Þetta er auðvitað hámark rökþrots að henda í eins persónurökvillu (ad hominem). Sjálf hef ég verið mjög opin með það á facebook að ég tek geðlyf til að glíma við mínar áskoranir í lífinu og fyrir það er ég mjög þakklát. Ég velti fyrir mér hvort ekki sé kominn tími fyrir Pál að hitta lækni og skoða slíkt hið sama. Höfundur er heimspekikennari.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar