Til hvers var þá barist?

Kynslóðir á undan okkur hafa komið Íslandi frá því að vera eitt fátækasta ríki Evrópu til þess að vera eitt það ríkasta.

Barist var fyrir sjálfstæði og fullveldi með kjafti og klóm, oft við ofurefli, en að lokum náðum við okkar fram.

Jón Sigurðsson og samherjar hans börðust fyrir þeirri einföldu en mikilvægu hugsjón að Íslendingar ættu sjálfir að ráða sínum málum. Sú hugsjón á ekkert síður við í dag.

Við stöndum ekki ein. Við eigum náið samstarf við Evrópu, aðgang að innri markaðnum og getum jafnframt, sem sjálfstæð þjóð, gert okkar eigin fríverslunarsamninga utan sameiginlegrar viðskiptastefnu ESB.

Af hverju ættum við að gefa það frá okkur?

Leyfum komandi kynslóðum að njóta þess sem fyrri kynslóðir færðu okkur og leyfum þeim að ráða sér sjálfar.

Höldum þjóðinni ekki í biðstöðu næstu árin með þrasi eins og því sem við höfum upplifað í sumar, um samning sem óhjákvæmilega felur í sér framsal á hluta þess ákvörðunarvalds sem við höfum í dag.

Til hvers var þá barist, ef við ætlum sjálfviljug að afhenda öðrum hluta þess valds sem fyrri kynslóðir börðust fyrir að færa okkur?

Segjum NEI 29.08.2026.

Skilum komandi kynslóðum Íslandi þar sem Íslendingar ráða áfram sínum málum.

Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins