Hræðsluáróður og staðreyndir um orkuauðlindir Jóhann Páll Jóhannsson skrifar 25. ágúst 2026 08:10 Þessa dagana er rekin vel fjármögnuð auglýsingaherferð þar sem reynt er að telja fólki trú um að við missum forræði yfir auðlindum okkar ef teknar verða upp aðildarviðræður við Evrópusambandið. Það er eðlilegt að tekist sé hraustlega á í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu og að stór orð séu látin falla í hita leiksins. En það slær mann illa þegar fjársterk öfl virðast ala skipulega á ótta með málflutningi sem ekki á sér stoð í raunveruleikanum. Sem ráðherra orkumála finnst mér rétt að koma eftirfarandi staðreyndum á framfæri: Það er viðurkennd grundvallarregla í þjóðarétti að ríki fara sjálf með varanlegt forræði yfir náttúruauðlindum sínum. Í þessu felst að ákvörðunarvald um eignarhald og nýtingu auðlinda liggur hjá hverju ríki fyrir sig. Yfirráð yfir orkuauðlindum í aðildarríkjum Evrópusambandsins eru í höndum aðildarríkjanna sjálfra samkvæmt grunnreglum sambandsins. Í 194. gr. sáttmálans um starfshætti Evrópusambandsins stendur skýrum stöfum að ákvarðanir um skilyrði fyrir nýtingu orkuauðlinda, val milli mismunandi orkugjafa og almenna uppbyggingu orkuframboðs liggi hjá aðildarríkjunum sjálfum, ekki hjá stofnunum Evrópusambandsins. Í 192. gr. sama sáttmála er að finna sérstaka varúðarreglu um að ráðstafanir sem hafa veruleg áhrif á val ríkis milli orkugjafa eða almenna uppbyggingu orkuframboðs þurfi almennt einróma samþykki ríkja í ráðherraráði Evrópusambandsins. Þá segir í 345. gr. sáttmálans að reglur um skipan eignaréttar liggi hjá aðildarríkjunum sjálfum, sem þýðir að þeim er í sjálfsvald sett hvort auðlindir og fyrirtæki sem nýta auðlindir séu í opinberri eigu, einkaeigu eða blönduðu eignarhaldi. Ísland hefur þegar tekið upp meginhluta orkulöggjafar Evrópusambandsins í gegnum EES-samninginn og reglur ESB um fjórfrelsið, samkeppni og ríkisstyrki gilda nú þegar um íslenskan raforkumarkað á grundvelli EES-samningsins. Innganga Íslands í ESB hefði því óveruleg áhrif á umgjörð orkumála hér á landi. Evrópusambandið hefur engar heimildir til þess að knýja á um lagningu sæstrengs milli aðildarríkja. Ekkert í lögum eða dómaframkvæmd gefur tilefni til að draga slíka ályktun. Þetta var skoðað rækilega í umræðunni um þriðja orkupakkann fyrir nokkrum árum, fjöldi sérfræðinga kallaður til og niðurstaðan var afgerandi: sama hvort horft er til EES-samningsins eða reglna Evrópusambandsins, þá liggur valdið hjá okkur sjálfum. Með því að hefja viðræður við Evrópusambandið er ekkert vald framselt og engar ákvarðanir teknar um forræði yfir auðlindum. Tilgangur viðræðna er að leiða í ljós hvernig samningur stendur Íslandi til boða, hvaða undanþágur eða sérlausnir koma til greina og hvort full aðild að Evrópusambandinu þjóni heildarhagsmunum Íslands. Enginn aðildarsamningur tekur gildi nema að hann verði samþykktur af þjóðinni í annarri þjóðaratkvæðagreiðslu. Íslendingar eru stolt fullvalda þjóð og forræði Íslands yfir orkuauðlindum er óumsemjanlegt. Leyfum engum að telja okkur trú um annað. Höfundur er umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jóhann Páll Jóhannsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Orkumál Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Skoðun Skoðun Protocol 35: Could Iceland be right after all? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nei nú stækkar nefið þitt Gosi.. sönn frásögn Sonja Lind Eyglóardóttir skrifar Skoðun Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Sjá meira
Þessa dagana er rekin vel fjármögnuð auglýsingaherferð þar sem reynt er að telja fólki trú um að við missum forræði yfir auðlindum okkar ef teknar verða upp aðildarviðræður við Evrópusambandið. Það er eðlilegt að tekist sé hraustlega á í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu og að stór orð séu látin falla í hita leiksins. En það slær mann illa þegar fjársterk öfl virðast ala skipulega á ótta með málflutningi sem ekki á sér stoð í raunveruleikanum. Sem ráðherra orkumála finnst mér rétt að koma eftirfarandi staðreyndum á framfæri: Það er viðurkennd grundvallarregla í þjóðarétti að ríki fara sjálf með varanlegt forræði yfir náttúruauðlindum sínum. Í þessu felst að ákvörðunarvald um eignarhald og nýtingu auðlinda liggur hjá hverju ríki fyrir sig. Yfirráð yfir orkuauðlindum í aðildarríkjum Evrópusambandsins eru í höndum aðildarríkjanna sjálfra samkvæmt grunnreglum sambandsins. Í 194. gr. sáttmálans um starfshætti Evrópusambandsins stendur skýrum stöfum að ákvarðanir um skilyrði fyrir nýtingu orkuauðlinda, val milli mismunandi orkugjafa og almenna uppbyggingu orkuframboðs liggi hjá aðildarríkjunum sjálfum, ekki hjá stofnunum Evrópusambandsins. Í 192. gr. sama sáttmála er að finna sérstaka varúðarreglu um að ráðstafanir sem hafa veruleg áhrif á val ríkis milli orkugjafa eða almenna uppbyggingu orkuframboðs þurfi almennt einróma samþykki ríkja í ráðherraráði Evrópusambandsins. Þá segir í 345. gr. sáttmálans að reglur um skipan eignaréttar liggi hjá aðildarríkjunum sjálfum, sem þýðir að þeim er í sjálfsvald sett hvort auðlindir og fyrirtæki sem nýta auðlindir séu í opinberri eigu, einkaeigu eða blönduðu eignarhaldi. Ísland hefur þegar tekið upp meginhluta orkulöggjafar Evrópusambandsins í gegnum EES-samninginn og reglur ESB um fjórfrelsið, samkeppni og ríkisstyrki gilda nú þegar um íslenskan raforkumarkað á grundvelli EES-samningsins. Innganga Íslands í ESB hefði því óveruleg áhrif á umgjörð orkumála hér á landi. Evrópusambandið hefur engar heimildir til þess að knýja á um lagningu sæstrengs milli aðildarríkja. Ekkert í lögum eða dómaframkvæmd gefur tilefni til að draga slíka ályktun. Þetta var skoðað rækilega í umræðunni um þriðja orkupakkann fyrir nokkrum árum, fjöldi sérfræðinga kallaður til og niðurstaðan var afgerandi: sama hvort horft er til EES-samningsins eða reglna Evrópusambandsins, þá liggur valdið hjá okkur sjálfum. Með því að hefja viðræður við Evrópusambandið er ekkert vald framselt og engar ákvarðanir teknar um forræði yfir auðlindum. Tilgangur viðræðna er að leiða í ljós hvernig samningur stendur Íslandi til boða, hvaða undanþágur eða sérlausnir koma til greina og hvort full aðild að Evrópusambandinu þjóni heildarhagsmunum Íslands. Enginn aðildarsamningur tekur gildi nema að hann verði samþykktur af þjóðinni í annarri þjóðaratkvæðagreiðslu. Íslendingar eru stolt fullvalda þjóð og forræði Íslands yfir orkuauðlindum er óumsemjanlegt. Leyfum engum að telja okkur trú um annað. Höfundur er umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra.
Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar