Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar 2. september 2026 16:30 Sæl Inga. Ég skrifa til þín sem kjósandi og vil biðja þig um skýrt svar varðandi afstöðu þína til Evrópusambandsins. Ég vil rekja þetta frá upphafi, því mér finnst mikilvægt að kjósendur fái að skilja hvað hefur breyst. Í kosningabaráttunni 2024 var afstaða Flokks fólksins skýr. Flokkurinn lagðist eindregið gegn ESB-aðild og einnig gegn því að þjóðaratkvæðagreiðsla um málið færi fram á kjörtímabilinu. Þetta kemur fram í gögnum Alþingis um málið. (Alþingi) Þetta var því ekki þannig að flokkurinn segði: „Við vitum ekki hvað við viljum gera og ætlum að sjá til.“ Afstaðan var gegn aðild og gegn því að fara þessa leið. Þú hefur líka sjálf ítrekað lýst því yfir að þú værir á móti aðild Íslands að ESB. Í þingræðu 16. mars 2026 sagðir þú meðal annars að það hefði verið stefna Flokks fólksins frá öndverðu að flokkurinn væri ekki hlynntur aðild að Evrópusambandinu. (ESB Vaktin) Það sem mér finnst því mikilvægt er það sem gerðist næst. Flokkur fólksins fór inn í ríkisstjórn með Samfylkingunni og Viðreisn og samþykkti stjórnarsáttmála þar sem gert var ráð fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu um framhald aðildarviðræðna við ESB. Þannig varð til sú mjög sérstaka staða að flokkur sem hafði verið andvígur ESB-aðild sat í ríkisstjórn sem samþykkti að fara þessa leið. (Alþingi) Og nú, í ágúst 2026, hefur þú sjálf sagt að þú ætlir að kjósa JÁ við því að halda aðildarviðræðunum áfram. Samkvæmt þeim upplýsingum sem nú liggja fyrir ert þú þar með komin í minnihluta innan eigin þingflokks, þar sem tveir þingmenn Flokks fólksins hyggjast kjósa JÁ en fjórir NEI. (Mbl.is) Ég skil alveg að það sé hægt að segja: „Ég er enn á móti aðild en vil sjá hvað kemur út úr viðræðunum áður en endanleg ákvörðun er tekin.“ En þá er samt um verulega breytingu að ræða frá þeirri pólitísku afstöðu sem kjósendur fengu kynnta fyrir kosningar. Þess vegna spyr ég þig, Inga: Hvað nákvæmlega breyttist? Hvað gerðist á þessum tíma sem varð til þess að þú, sem áður varst á móti því að fara þessa leið, ákvaðst nú að greiða atkvæði með því að hefja viðræðurnar? Ég er ekki að halda því fram að stjórnmálamaður megi ekki skipta um skoðun. Auðvitað má fólk endurskoða afstöðu sína þegar nýjar upplýsingar eða nýjar aðstæður koma upp. En þegar um er að ræða jafn stórt mál og ESB, og þegar maður hefur beðið kjósendur um umboð á grundvelli mjög skýrrar afstöðu, þá finnst mér ég sem kjósandi eiga rétt á að vita hvað olli stefnubreytingunni. Ég vil ekki fá svar um það hvað aðrir flokkar gera. Ég vil vita hvað breyttist hjá þér. Var það ríkisstjórnarsamstarfið? Var það eitthvað sem þú komst að eftir kosningar? Hefur þú breytt eigin afstöðu til ESB? Eða telur þú enn að aðild sé röng en teljir nú rétt að fara í viðræður þrátt fyrir það? Ég vona að þú svarir þessu af hreinskilni. Ég spyr ekki til þess að ráðast á þig heldur vegna þess að ég kaus í kosningunum með ákveðna stefnu í huga. Sem kjósandi finnst mér ég eiga rétt á skýringu þegar sú afstaða breytist eftir kosningar. Kær kveðja,Ásta Höfundur er kjósandi og öryrki. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Flokkur fólksins Mest lesið Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson Skoðun „Mamma, af hverju viltu láta sprengja Ísland?“ Bryndís Matthíasdóttir Skoðun Hvernig á kynlíf að vera? Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir Skoðun Framtíð lýðveldisins Íslands Snorri Sturluson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Skoðun Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Framtíð lýðveldisins Íslands Snorri Sturluson skrifar Skoðun Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hvernig á kynlíf að vera? Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver á að leggja símann frá sér? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun „Mamma, af hverju viltu láta sprengja Ísland?“ Bryndís Matthíasdóttir skrifar Skoðun Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir skrifar Skoðun Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sammála – leggjum þjóðinni ekki orð í munn Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Spírallinn Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Sæl Inga. Ég skrifa til þín sem kjósandi og vil biðja þig um skýrt svar varðandi afstöðu þína til Evrópusambandsins. Ég vil rekja þetta frá upphafi, því mér finnst mikilvægt að kjósendur fái að skilja hvað hefur breyst. Í kosningabaráttunni 2024 var afstaða Flokks fólksins skýr. Flokkurinn lagðist eindregið gegn ESB-aðild og einnig gegn því að þjóðaratkvæðagreiðsla um málið færi fram á kjörtímabilinu. Þetta kemur fram í gögnum Alþingis um málið. (Alþingi) Þetta var því ekki þannig að flokkurinn segði: „Við vitum ekki hvað við viljum gera og ætlum að sjá til.“ Afstaðan var gegn aðild og gegn því að fara þessa leið. Þú hefur líka sjálf ítrekað lýst því yfir að þú værir á móti aðild Íslands að ESB. Í þingræðu 16. mars 2026 sagðir þú meðal annars að það hefði verið stefna Flokks fólksins frá öndverðu að flokkurinn væri ekki hlynntur aðild að Evrópusambandinu. (ESB Vaktin) Það sem mér finnst því mikilvægt er það sem gerðist næst. Flokkur fólksins fór inn í ríkisstjórn með Samfylkingunni og Viðreisn og samþykkti stjórnarsáttmála þar sem gert var ráð fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu um framhald aðildarviðræðna við ESB. Þannig varð til sú mjög sérstaka staða að flokkur sem hafði verið andvígur ESB-aðild sat í ríkisstjórn sem samþykkti að fara þessa leið. (Alþingi) Og nú, í ágúst 2026, hefur þú sjálf sagt að þú ætlir að kjósa JÁ við því að halda aðildarviðræðunum áfram. Samkvæmt þeim upplýsingum sem nú liggja fyrir ert þú þar með komin í minnihluta innan eigin þingflokks, þar sem tveir þingmenn Flokks fólksins hyggjast kjósa JÁ en fjórir NEI. (Mbl.is) Ég skil alveg að það sé hægt að segja: „Ég er enn á móti aðild en vil sjá hvað kemur út úr viðræðunum áður en endanleg ákvörðun er tekin.“ En þá er samt um verulega breytingu að ræða frá þeirri pólitísku afstöðu sem kjósendur fengu kynnta fyrir kosningar. Þess vegna spyr ég þig, Inga: Hvað nákvæmlega breyttist? Hvað gerðist á þessum tíma sem varð til þess að þú, sem áður varst á móti því að fara þessa leið, ákvaðst nú að greiða atkvæði með því að hefja viðræðurnar? Ég er ekki að halda því fram að stjórnmálamaður megi ekki skipta um skoðun. Auðvitað má fólk endurskoða afstöðu sína þegar nýjar upplýsingar eða nýjar aðstæður koma upp. En þegar um er að ræða jafn stórt mál og ESB, og þegar maður hefur beðið kjósendur um umboð á grundvelli mjög skýrrar afstöðu, þá finnst mér ég sem kjósandi eiga rétt á að vita hvað olli stefnubreytingunni. Ég vil ekki fá svar um það hvað aðrir flokkar gera. Ég vil vita hvað breyttist hjá þér. Var það ríkisstjórnarsamstarfið? Var það eitthvað sem þú komst að eftir kosningar? Hefur þú breytt eigin afstöðu til ESB? Eða telur þú enn að aðild sé röng en teljir nú rétt að fara í viðræður þrátt fyrir það? Ég vona að þú svarir þessu af hreinskilni. Ég spyr ekki til þess að ráðast á þig heldur vegna þess að ég kaus í kosningunum með ákveðna stefnu í huga. Sem kjósandi finnst mér ég eiga rétt á skýringu þegar sú afstaða breytist eftir kosningar. Kær kveðja,Ásta Höfundur er kjósandi og öryrki.
Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun