For­eldrar geti nú stillt út­lit og falið hvatningu í Læsi

„Álagið hefur oft verið mikið og tekið sinn toll af fjölskyldulífinu. Það sem hefur drifið okkur áfram er málstaðurinn, skólarnir og reynslusögur frá kennurum og foreldrum,“ segir Málfríður í færslu á Facebook-síðu sinni.

Umræðan er sprottin út frá opnu bréfi sem Jóhannes Haukur Jóhannsson leikari skrifaði til Ingu Sæland, mennta- og barnamálaráðherra, um helgina. Þar sagði hann appið ekkert annað en samfélagsmiðil sem ýtti undir óþarfa samanburð á milli barna. Hann sagðist vilja fá lestrarheftið aftur. Fjöldi foreldra hefur frá þeim tíma lýst því yfir að þau séu afar hrifin af appinu og að jafnvel sé auðveldara að fá börnin til að lesa, með tilkomu þess. Það eru því skiptar skoðanir á því. Rúm þúsund hafa líkað við færsluna Málfríðar og um 170 skilið eftir athugasemd, nánast allt jákvæðar athugasemdir. Um 97 skólar nota forritið, 1.700 kennarar og um 26 þúsund foreldrar eða forráðamenn. 

Málfríður segir málið erfitt og í opinni færslu á Facebook-síðu sinni segir hún að málið sé persónulegt og hún finni sig knúna til að segja nokkur orð. Hún segir lengi hafa verið kallað eftir einhverri lausn til að halda betur utan um heimalestur og það hafi verið drifkraftur hennar og annarra stofnenda. Hún segir að sem dæmi hafi þau ávallt stillt verðinu fyrir notkun á forritinu í hóf og þau hafi ekki getað haft sitt lífsviðurværi af þessu.

Trúi að þetta skipti máli fyrir lestur barna

„Við erum ekki að þessu til að verða fræg eða rík, heldur vegna þess að við trúum því að þetta skipti máli fyrir lestur barna. Talandi um frægð, við Aníta erum reyndar báðar svo afskaplega lítið fyrir athygli að margir í okkar nánasta hring meira að segja höfðu ekki hugmynd um að við stæðum á bak við þessa lausn.“

Hún segir síðustu daga hafa tekið á og í slíkri hringiðu sé auðvelt að missa sjónar á markmiðinu. Hún kæri sig ekki um að vera dregin inn í deilur á samfélagsmiðlum og ætli ekki að taka þátt í þeim. Hún segir þau öll, sem standa að forritinu, deila áhyggjum annarra foreldra af skjánotkun barna, bæði sem kennarar og foreldrar.

„Einmitt þess vegna á Læsir heima í síma foreldranna en ekki barnanna. Skráningin tekur innan við mínútu, barnið þarf aldrei að koma nálægt skjánum og lestrarstundin sjálf er áfram skjálaus. Já, það er hvatning í forritinu, límmiðar og áfangar. Hún er þar meðal annars vegna þess að foreldrar og kennarar óskuðu eftir henni þegar gömlu lestrarkortin með stimplunum og límmiðunum hurfu. Hún er líka þar vegna þess að okkur þótti skipta máli að heimalesturinn væri hvetjandi fyrir börnin sjálf og að þau hefðu eitthvað til að gleðjast yfir þegar þeim miðar áfram. Við erum ekki hafin yfir gagnrýni og tökum hana til okkar.“

Málfríður segir forritið hafa þróast áfram í samtali við bæði foreldra og kennara og til dæmis sé núna hægt að fela hvatninguna í forritinu.

„Mér finnst mikilvægt að það komi fram að við erum að þróa verkfæri sem skólar geta valið að nota en það eru skólarnir sjálfir sem ákveða hvort og hvernig það er gert. Við gerum enga kröfu um að Læsir sé skylda fyrir alla og við höfum aldrei sagt að orðavinna, skriftaræfingar eða endurgjöf eigi að víkja,“ segir hún en það er eitt af því sem Jóhannes gagnrýndi, að skriftaræfingarnar fylgdu ekki lengur því þær hafi verið að finna í heftinu.

Ákvarðanir þurfi að byggjast á staðreyndum

Málfríður segist að lokum hafa áhyggjur af skólunum sem stöðugt séu að þróa sitt starf og leita nýrra leiða til að gera betur fyrir nemendur.

„Það er eðlilegt að eitthvað henti ekki öllum en það á ekki að leiða til þess að enginn megi nota það. Ákvarðanir um skólastarf þurfa að byggjast á staðreyndum, reynslu og samtali, alltaf með hagsmuni barnanna að leiðarljósi,“ segir hún og bendir fólki á að hafa samband við skólana hafi það fyrirspurnir um notkun forritisins.