Fegurðin hefur aðdráttarafl

Og himinninn kristallast er stór uppfærsla með sjö dönsurum, flóknum sviðshreyfingum, ljósum og flugeldum. Það er gríðarlega mikið í hana lagt,“ segir Sigríður Soffía Níelsdóttir þegar hún er beðin að útskýra dansverkið sitt sem lifnar á stóra sviði Borgarleikhússins í kvöld.

Verkið er framhald flugeldasýninga þriggja menningarnátta síðustu ára í Reykjavík sem Sigríður Soffía hafði veg og vanda af.

„Þetta er endapunktur minn á því að kynna það fyrir almenningi að fugleldasýning geti verið samin sem dansverk, nú geri ég flugeldasýninguna að dansverki,“ segir Sigríður Soffía og segir verkið nánast endursköpun á flugeldasýningunni Stjörnubrim sem flutt var á Menningarnótt Reykjavíkur 2015.

Hún þvertekur fyrir að hún segi sögu í sýningunni.

„Ég er einmitt að fá fólk til að njóta dansins á sama hátt og það nýtur flugeldasýningar. Það dettur engum í hug að segja eftir flugeldasýningu: „Ég fattaði ekki hver var vondi karlinn og hver góði.“  Hið sama gildir hér, það er ekkert að skilja. Í sumum dansverkum má fólk koma og njóta hreyfinga og hughrifa og sjónarspils.“

Sigríður Soffía vinnur að sýningunni með Hildi Yeoman fatahönnuði og Helga Má Kristinssyni listamanni en þau skipuðu hið listræna teymi sýningarinnar Svartar fjaðrir sem var opnunarsviðsverk Listahátíðar í Reykjavík 2015. Þau hlutu öll mikið lof fyrir verkið og var Sigríður Soffía tilnefnd til Grímunnar 2015 sem Sproti ársins og Hildur Yeoman fyrir búninga ársins.

Sýningar sínar kveðst Sigríður Soffía vinna upp úr heimspekilegum pælingum um fegurðina og skynjun heilans á henni. Í framhaldinu hafi komið vangaveltur um af hverju við heillumst, til dæmis af hverju okkur þykja flugeldasýningar svo æðislegar.

„Það er fegurð þeirra sem hefur aðdráttarafl,“ segir hún. „Flugeldasýning er sett upp niðri í miðbæ og hundrað þúsund manns koma til að horfa á hana, nánast eins og flugur sem fljúga á ljós.“