„Sagði upp vinnunni og ákvað að gefa þessu séns“

Kolbeinn Höður hefur lengi verið í fremstu röð frjálsíþróttafólks á Íslandi en þessi 27 ára gamli spretthlaupari hefur aldrei verið betri en einmitt núna.

Í vetur bætti hann þrjátíu ára gamalt met í 60 metra hlaupi innanhúss og stórbætti eigið met í 200 metra hlaupi innanhúss. Í Danmörku um þarsíðustu helgi sló hann svo metið sitt í 200 metra hlaupi utanhúss, og hljóp langt undir metinu í 100 metra hlaupi en í aðeins of miklum meðvindi. Hann jafnaði svo metið í 100 metra hlaupi í Noregi á laugardaginn, þegar hann hljóp á 10,51 sekúndum.

„Númer eitt, tvö og þrjú er að ég er búinn að ná að halda mér nokkuð meiðslalausum í ágætan tíma. Svo tók ég þá ákvörðun í fyrra að fara „all in“, og einbeita mér alveg að sportinu,“ segir Kolbeinn, aðspurður hvað geri það að verkum að hann sé í þeim metaham sem hann hefur verið í síðustu mánuði. Hann segir það mikinn mun að þurfa ekki að sinna vinnu og námi samhliða æfingum.

Allt of mikið álag með vinnu

„Maður hefur alltaf verið að vinna 100 prósent vinnu með þessu og því fylgir allt of mikið álag. Fyrir ári síðan sagði ég upp vinnunni og ákvað að gefa þessu séns. Maður var búinn að safna sér í smásjóð og vildi sjá hvort að maður kæmist ekki eitthvað lengra. Þetta er aðalástæðan fyrir því hvernig mér hefur gengið – að maður gat einbeitt sér að þessu en ekki einhverju öðru,“ segir FH-ingurinn og bætir við:

„Maður er náttúrulega þreyttur eftir langan vinnudag og nær þá ekki þeim gæðum sem að maður þarf, aftur og aftur. Maður verður að geta einbeitt sér alfarið að þessu.“

Kúrfan færst framar og ÓL í París nær

Kolbeinn gælir við þá tilhugsun að komast á heimsmeistaramótið í Búdapest í ágúst, og markmið hans er að keppa á Ólympíuleikunum í París 2024. Síðustu mánuðir hafa ekkert annað gert en að efla trúna á að það takist.

„Ég get nú ekki sagt að þetta komi mér á óvart en ég var ekki endilega að búast við þessum árangri í ár. Þetta gerist svolítið fljótt. Ég var búinn að búast við að þessi árangur myndi kannski koma á næsta ári. Maður er á undan kúrfunni sem maður bjóst við, og það er bara skemmtilegt og þýðir að vonandi geti maður hlaupið hraðar á næsta ári,“ segir Kolbeinn. 

Hann þarf annað hvort að ná mjög erfiðum lágmörkum eða vera nógu ofarlega á heimslista, til að komast á allra stærstu mótin. Ólympíulágmarkið í 100 metra hlaupi karla er 10 sekúndur sléttar, og í 200 metra hlaupi er það 20,16 sekúndur. Lágmörkin eru svona ströng til þess að heimslistarnir hafi mikið vægi.

„Það er aldrei að vita nema að maður detti inn á HM í ágúst, þó ég sé ekkert að búast við því, en það yrði skemmtileg viðbót við þetta góða ár.

Þessi árangur undanfarið er auðvitað mjög jákvæður upp á það að gera [að komast á Ólympíuleikana]. Þetta eru rosalega erfið lágmörk, og okkur Íslendingum er gert erfitt fyrir með því að þurfa að sækja sterk mót erlendis til að safna stigum. En ég hef komist á mót eins og þessi sem ég hef verið á hér í Danmörku og Noregi, og skorað nokkuð hátt með því að ná góðum sætum og hlaupa á góðum tíma. Þetta gefur rosalega góð fyrirheit og vonandi get ég haldið svona áfram, og bætt ennþá við á næsta ári. Þá held ég að þetta sé alveg möguleiki [að komast á Ólympíuleikana].“