Hótaði dóttur sinni svo miklum bar­smíðum að hún gæti ekki andað fyrir blóði

Þetta segir í dómi Héraðsdóms Reykjaness, sem kveðinn var upp í lok ágúst og birtur í dag. Þar segir að maðurinn hafi annars vegar verið ákærður fyrir að hafa í ágúst árið 2016 veist að dóttur sinni með ofbeldi að heimili þeirra og slegið hana í andlit og því næst elt hana inn í svefnherbergi og sparkað í efri búk hennar, allt með þeim afleiðingum að hún hlaut sprungna vör, roða og eymsli í kringum rifbein.

Hins vegar fyrir að hafa í mars árið 2019 hótað dóttur sinni svo miklum barsmíðum að hún gæti ekki andað fyrir blóði ef hún færi ekki inn í herbergi sitt og í kjölfarið hótað syni sínum barsmíðum, en hótanirnar hafi verið til þess fallnar að vekja ótta um líf, heilbrigði og velferð barnanna.

Gat ekki talið upp öll tilvik ofbeldis

Í dóminum segir að stúlkan hafi í ágúst árið 2018 mætt á lögreglustöð og lagt fram kæru á hendur föður sínum. Í lögregluskýrslu hafi verið haft eftir henni að hún hafi alltaf búið við mikið ofbeldi á heimilinu af hendi föður síns.

Í skýrslunni er haft eftir stúlkunni að hún geti ekki talið upp öll þau tilvik þar sem hún hafi orðið fyrir ofbeldi en hún muni eftir að faðirinn hafi slegið hana utan undir fjögurra ára gamla eftir að hún hafi misst niður glas. Þá beiti hann fjölskylduna „miklu andlegu ofbeldi“ og fyrir framan börnin saki hann móður þeirra um ótryggð.

Alvarlegasta atvikið sem hún hafi orðið fyrir hafi orðið 30. ágúst 2016 þegar fjölskyldan hafi verið nýflutt til Íslands, en í dóminum segir að fjölskyldan sé frá ótilgreindu landi. Stúlkan hafi verið heima, grátandi og leið, en hún hafi ekki viljað flytja til Íslands. 

Móðir hennar hafi verið farin út. Maðurinn hafi komið að dóttur sinni og barið hana í andlitið og svo slegið hana með þeim afleiðingum að vör sprakk. Hún hafi þá farið inn í herbergi sitt en hann komið þangað og sparkað í hana með þeim afleiðingum að hún hafi orðið rauð og aum í kringum rifbein.

Haft er eftir henni að ástandið á heimilinu sé þannig að öllum í fjölskyldunni standi ógn af manninum. Kornið sem fyllt hafi mælinn hafi verið þegar hann, daginn fyrir skýrslugjöfina, hafi sýnt henni ógnandi framkomu sem lokið hafi með því að hann hafi hellt yfir hana úr vatnsglasi.

Ákvörðun um niðurfellingu snúið við í tvígang

Í dóminum segir að með bréfi í september árið 2020 hafi lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu fellt niður það mál sem varðaði meðal annars ætlaða líkamsárás mannsins á hendur dótturinni sem fjallað er um í fyrri ákærulið. Af hálfu dótturinnar hafi ákvörðunin verið kærð til ríkissaksóknara í október árið 2020. Hinn 5. janúar 2021 hafi ríkissaksóknari fellt ákvörðun lögreglustjóra úr gildi.

Sama dag hafi ríkissaksóknari fellt ákvöðrun lögreglustjóra sama efnis varðandi rannsókn á máli sem snýr að seinni ákærulið úr gildi.

Í niðurstöðum dómsins segir að með hliðsjón af þessu sé rétt að ríkið beri einn fjórða hluta málsvarnarlauna verjanda mannsins og þrjá fjórðu hluta þóknunar réttargæslumanns barnanna tveggja.

Sagði móðurina hafa snúið börnunum gegn honum

Fyrir dómi neitaði maðurinn öllum sakargiftum og sagðist aldrei hafa beitt börn sín eða nokkurn annan mann ofbeldi. Hann bar meðal annars fyrir sig að hafa verið of önnum kafinn í vinnu til þess að hafa haft tíma til þess að beita börnin ofbeldi.

Þá sagði hann að fyrrverandi eiginkona hans hefði „misnotað hreint hjarta“ hans „til að heilaþvo saklausu börnin“ og hefði breytt börnunum í „óvin gagnvart“ sér.

Móðir barnanna krafðist skilnaðar frá manninum árið 2019 vegna hjúskaparbrots. Maðurinn viðurkenndi hjúskaparbrot og skilnaðarleyfi var því veitt.

Ekkert benti til þess að móðirin væri driffjöður ásakana

Í dóminum segir að að ekkert hefði komið fram í málinu sem sem benti til þess að fyrrverandi eiginkona mannsins væri nokkur driffjöður þeirra ásakana sem á hann höfðu verið bornar í málinu.

Með vísan til vættis barnanna tveggja og móður þeirra og gagna málsins taldi dómurinn að ákæruvaldið hafi fært lögfulla sönnun fyrir því að maðurinn hafi framið þau brot sem hann var ákærður fyrir.

Hann var því sakfelldur í báðum ákæruliðum og dæmdur til átta mánaða fangelsisvistar en fullnustu refsingar var frestað til tveggja ára, haldi hann almennt skilorð.

Í málinu hafði verið farið fram að maðurinn greiddi dóttur sinni tvær milljónir króna í skaðabætur og syni sínum eina milljón króna.

Maðurinn var dæmdur til að greiða dótturinni eina milljón króna og syninum 400 þúsund krónur.

Þá var honum gert að greiða þrjá fjórðu hluta tæplega 1.700 þúsund króna málsvarnarlaun verjanda síns og fjórðung tæplega 2,9 milljóna króna þóknun réttargæslumanns.