Varlega skal farið í að „skipta um þjóð í þjóðinni“: Fyrri saga Einar G Harðarson skrifar 15. janúar 2024 12:01 Þegar ég var við nám í Svíþjóð 1976 til 1979. Í Svíþjóð var mikil velmegun upp úr árinu 1960; fyrirtækjum fjölgaði og þau uxu og döfnuðu. Vandamál þeirra daga var að ekki var til nægt vinnuafl til að sinna öllum þeim störfum sem sköpuðust við þessa miklu framþróun. Hafist var því handa við að flytja inn fólk til að sinna öllum nýju störfunum sem sérstaklega Svíarnir vildu ekki vinna. Innflutningur á fólki frá Júgóslavíu og Tyrklandi var áberandi og þeir þjóðfélagshópar flykktust til Svíþjóðar. Allt lék í lyndi og gekk vel. Þjóðfélagið dafnaði og í raun spratt út. Áratug eða tveimur síðar fór svo að halla undan fæti. Vöxturinn hafði náð hæstu hæðum og niðursveifla var óumflýjanleg. Fyrirtækjum fækkaði og sum hættu rekstri. Við það fækkaði eðlilega fólki í vinnu og þegar fyrirtæki hættu urðu allir þar atvinnulausir. Þá hófu þeir sem misst höfðu vinnuna atvinnuleit. Þeir komu í hvert fyrirtækið á fætur öðru en fengu ekki vinnu. Frekar var verið að fækka fólki en að ráða nýtt. Þegar Svíarnir skoðuðu málið betur var mikill fjöldi Tyrkja og Júgóslava í vinnu hjá fyrirtækjunum sem enn voru í rekstri. Svíarnir fengu hins vegar ekki vinnu. Umtal og kergja gróf um sig í þjóðfélaginu og fjölskyldur töluðu opinskátt um vanda Svíanna. Þegar betur var að gáð hafði þetta umtal dreift sér um þjóðfélagið svo djúpt að fólk gerði sér ekki grein fyrir afleiðingunum. Afleiðingum sem komu fram í niðrandi framkomu við þessa þjóðfélagsþegna og illa var talað um þá. Gerðar voru kannanir og sjónvarpsþættir um afleiðingarnar sem voru orðnar sýnilegar. T.a.m. var búinn til sjónvarpsþáttur um börn fólks frá öðrum þjóðum. Útkoman var svo sláandi að sagt er að Svíar hafi ekki þorað út úr húsi í marga daga á eftir af skömm. Niðurstaða þessa kannana var að kergjan hafði smitast til barnanna og börnin báru út boðskapinn í skólunum. Niðurstaðan var sem sagt sú að börn fólks frá þessum þjóðum voru lamin og barin á hverjum degi. Á hverjum degi komu þau heim úr skólanum með nýjan marblett eða sár; afleiðingar eineltis, barsmíða og niðurlægingar. Við þetta skapaðist gjá á milli erlendra íbúa og Svía. Gjáin hefur aldrei verið fyllt af nokkru ráði og nú nokkrum tugum ára síðar hófst innflutningur á erlendu fólki á ný, en var það ekki einungis til að útvega atvinnufyrirtækjum vinnuafl heldur einnig af mannúðarástæðum í formi verndar fólks á flótta. Vandinn sem Svíar glíma við núna er af sömu undirrót en útkoman er önnur. Gjá hafði þegar skapast á milli Svía annars vegar og annarra þjóðfélagsþegna hins vegar sem ekki hafði verið fyllt í. Þannig að ekkert nýtt hófst, heldur var bætt ofan á það sem fyrir var. Í þetta sinn kom fólk ekki í leit að vinnu heldur í leit að betra lífi, og oftar en ekki betra lífi á kostnað þjóðarinnar í formi styrkja, bóta og annarra réttinda sem nýtt voru út í ystu æsar. Nú hafa glæpagengi náð að skjóta svo djúpum rótum að spurt er hvort Svíar ráði í raun sínu eigin landi. Höfurndur er löggiltur fasteignasali. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Einar G. Harðarson Svíþjóð Tyrkland Efnahagsmál Ofbeldi gegn börnum Innflytjendamál Tengdar fréttir ONE um allan heim Rafmyntina ONE er nú að finna í 194 löndum og telur milljónir notenda og tólf milljónir reikninga. Hagkerfi hefur því myndast. Myntin byggir á því í kjölinn að fara eftir öllum reglum, reglugerðum og lögum í hverju því landi sem myntin er í. 5. janúar 2024 10:01 Að mála mynd af borg er allt annað en að byggja borg Munurinn á rafmyntinni ONE, One Ecosystem (OES) og öðrum rafmyntum má líkja saman á þann hátt að mála mynd eða byggja borg. 3. janúar 2024 08:01 Ísland eftir 100 ár Fyrir tíu þúsund árum, voru þúsundir samfélaga á jörðinni. Í dag eru hundrað níutíu og fimm þjóðir. Línuritið er skýrt. Samkvæmt þessari þróun verður mannkynið eftir rúm tvö hundruð ár aðeins ein þjóð. Það hljómar einkennilega og einnig sem langur tími en barn sem fæðist í dag getur átt barnabarn sem mun lifa áramótin 2250. 16. september 2023 14:01 Mest lesið Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason Skoðun Skoðun Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þorgerður leitar ESB-stuðnings úr ótrúlegustu áttum Júlíus Valsson skrifar Sjá meira
Þegar ég var við nám í Svíþjóð 1976 til 1979. Í Svíþjóð var mikil velmegun upp úr árinu 1960; fyrirtækjum fjölgaði og þau uxu og döfnuðu. Vandamál þeirra daga var að ekki var til nægt vinnuafl til að sinna öllum þeim störfum sem sköpuðust við þessa miklu framþróun. Hafist var því handa við að flytja inn fólk til að sinna öllum nýju störfunum sem sérstaklega Svíarnir vildu ekki vinna. Innflutningur á fólki frá Júgóslavíu og Tyrklandi var áberandi og þeir þjóðfélagshópar flykktust til Svíþjóðar. Allt lék í lyndi og gekk vel. Þjóðfélagið dafnaði og í raun spratt út. Áratug eða tveimur síðar fór svo að halla undan fæti. Vöxturinn hafði náð hæstu hæðum og niðursveifla var óumflýjanleg. Fyrirtækjum fækkaði og sum hættu rekstri. Við það fækkaði eðlilega fólki í vinnu og þegar fyrirtæki hættu urðu allir þar atvinnulausir. Þá hófu þeir sem misst höfðu vinnuna atvinnuleit. Þeir komu í hvert fyrirtækið á fætur öðru en fengu ekki vinnu. Frekar var verið að fækka fólki en að ráða nýtt. Þegar Svíarnir skoðuðu málið betur var mikill fjöldi Tyrkja og Júgóslava í vinnu hjá fyrirtækjunum sem enn voru í rekstri. Svíarnir fengu hins vegar ekki vinnu. Umtal og kergja gróf um sig í þjóðfélaginu og fjölskyldur töluðu opinskátt um vanda Svíanna. Þegar betur var að gáð hafði þetta umtal dreift sér um þjóðfélagið svo djúpt að fólk gerði sér ekki grein fyrir afleiðingunum. Afleiðingum sem komu fram í niðrandi framkomu við þessa þjóðfélagsþegna og illa var talað um þá. Gerðar voru kannanir og sjónvarpsþættir um afleiðingarnar sem voru orðnar sýnilegar. T.a.m. var búinn til sjónvarpsþáttur um börn fólks frá öðrum þjóðum. Útkoman var svo sláandi að sagt er að Svíar hafi ekki þorað út úr húsi í marga daga á eftir af skömm. Niðurstaða þessa kannana var að kergjan hafði smitast til barnanna og börnin báru út boðskapinn í skólunum. Niðurstaðan var sem sagt sú að börn fólks frá þessum þjóðum voru lamin og barin á hverjum degi. Á hverjum degi komu þau heim úr skólanum með nýjan marblett eða sár; afleiðingar eineltis, barsmíða og niðurlægingar. Við þetta skapaðist gjá á milli erlendra íbúa og Svía. Gjáin hefur aldrei verið fyllt af nokkru ráði og nú nokkrum tugum ára síðar hófst innflutningur á erlendu fólki á ný, en var það ekki einungis til að útvega atvinnufyrirtækjum vinnuafl heldur einnig af mannúðarástæðum í formi verndar fólks á flótta. Vandinn sem Svíar glíma við núna er af sömu undirrót en útkoman er önnur. Gjá hafði þegar skapast á milli Svía annars vegar og annarra þjóðfélagsþegna hins vegar sem ekki hafði verið fyllt í. Þannig að ekkert nýtt hófst, heldur var bætt ofan á það sem fyrir var. Í þetta sinn kom fólk ekki í leit að vinnu heldur í leit að betra lífi, og oftar en ekki betra lífi á kostnað þjóðarinnar í formi styrkja, bóta og annarra réttinda sem nýtt voru út í ystu æsar. Nú hafa glæpagengi náð að skjóta svo djúpum rótum að spurt er hvort Svíar ráði í raun sínu eigin landi. Höfurndur er löggiltur fasteignasali.
ONE um allan heim Rafmyntina ONE er nú að finna í 194 löndum og telur milljónir notenda og tólf milljónir reikninga. Hagkerfi hefur því myndast. Myntin byggir á því í kjölinn að fara eftir öllum reglum, reglugerðum og lögum í hverju því landi sem myntin er í. 5. janúar 2024 10:01
Að mála mynd af borg er allt annað en að byggja borg Munurinn á rafmyntinni ONE, One Ecosystem (OES) og öðrum rafmyntum má líkja saman á þann hátt að mála mynd eða byggja borg. 3. janúar 2024 08:01
Ísland eftir 100 ár Fyrir tíu þúsund árum, voru þúsundir samfélaga á jörðinni. Í dag eru hundrað níutíu og fimm þjóðir. Línuritið er skýrt. Samkvæmt þessari þróun verður mannkynið eftir rúm tvö hundruð ár aðeins ein þjóð. Það hljómar einkennilega og einnig sem langur tími en barn sem fæðist í dag getur átt barnabarn sem mun lifa áramótin 2250. 16. september 2023 14:01
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun