Telur út­færslu kennara á verk­föllum ekki lík­lega til árangurs

Samningsaðilar hafa ekki fundað formlega í að verða tvær vikur núna. Ástráður Haraldsson ríkissáttasemjari sagði þó fyrr í dag að það væri ofsögum sagt að menn væru ekki að tala saman. Fyrirsvarsmenn deiluaðila séu að hittast og ræða málin en það sem sé aðallega rætt sé hvernig eigi að koma viðræðum í einhvern farveg.

Með öðrum orðum þá er verið að tala um hvað eigi síðan að tala um þegar menn hittast og setjast formlega niður en það verður næst gert fyrir hádegi á morgun.

Eins og fram hefur komið eru starfsmenn þriggja grunnskóla, eins framhaldsskóla og eins tónlistarskóla í verkfalli ásamt fjórum leikskólum sem eru í ótímabundnu verkfalli. Svo bætist MR við á mánudaginn. Viku síðar bætast við þrír grunnskólar, einn í Garðabæ, einn í Reykjavík og einn í Reykjanesbæ.

Eitt sem hefur verið til umræðu í kjaradeilunni er samkomulag frá árinu 2016, um að laun milli almenns og opinbers markaðar verði jöfnuð. Gylfi Dalmann Aðalsteinsson, prófessor og sérfræðingur í vinnumarkaðsmálum, segir umræðuna nokkuð snúna.

„Þetta er mjög flókið úrlausnarefni að ætla að fara að jafna kjör á milli vinnumarkaða, sem er þetta ákvæði frá 2016. Það hafa verið skrifaðar skýrslur um hvernig eigi að gera þetta. En það gleymist stundum að launasetning þessara tveggja vinnumarkaða er mjög ólík. Starfmsenn ríkis og sveitarfélaga eru nánast allir á töxtum, en hinn almenni vinnumarkaður, því oft er verið að bera kennara saman við háskólamenntaða sérfræðinga, en þeir fá greidd laun eftir markaðsaðstæðum, þar sem framboð og eftirspurn ræður málum,“ segir Gylfi.

Samband íslenskra sveitarfélaga hefur sagt að frá árinu 2016 hafi mörg skref verið stigin til þess að ná samkomulagi. Rangt sé hjá Kennarasambandinu að halda öðru fram.

„Ég get nú ekki lagt mat á það hvernig efndir hafa verið, en það var búið að leggja fram einhverskonar markmiðasetningu, hvernig menn ætla að jafna laun á milli vinnumarkaða. Það er bara búið að taka allt of langan tíma.“

Kennaraverkföll hafi almennt verið langvinn, og skiplag verkfallanna nú sé nýtt af nálinni á opinberum markaði. Þá bitni verkföll ekki á fyrirtækjaeigendum líkt og á almenna markaðnum, heldur notendum þjónustunnar, það er að segja nemendum skólanna og í sumum tilfellum foreldrum. Yfirleitt fari opinberir starfsmenn í verkfall í stærri hópum, sem skapi meiri þunga og pressu á ríki eða sveitarfélög.

„Það er kannski erfitt að sjá það hvernig þessi strategía, ef við orðum það þannig, verkfall kennara, muni bera árangur. Það er flókið og erfitt að segja til um það.“

Finnst þér þetta góð leið til að ná fram kröfum, þessi tegund af verkföllum?

„Nei.“