Segir ein­hverfu og ADHD hafa hjálpað sér á toppinn

Bronze hefur um árabil verið í hópi bestu knattspyrnukvenna heims og unnið flest sem hægt er að vinna. Hún er til að mynda ríkjandi Evrópumeistari með enska landsliðinu, vann Meistaradeild Evrópu tvö síðustu ár með Barcelona og áður þrisvar með Lyon.

Bronze, sem fór til Chelsea síðasta sumar, segir móður sína lengi hafa grunað að hún væri með einhverfu og ADHD þó að það væri ekki fyrr en í landsleikjahléi árið 2021 sem að hún fékk greiningu.

„Þetta var eitthvað sem ég vissi samt í raun alltaf af. Greiningin breytti þannig séð engu en hún opnaði samt augu manns aðeins. Ég lærði meira um sjálfa mig og af hverju ég sé hlutina öðruvísi eða haga mér öðruvísi en annað fólk í ákveðnum aðstæðum,“ segir Bronze í viðtali við BBC.

„Það var gott að geta sest niður og talað um eiginleika mína og hvaða áhrif þetta hefur á mig, aðstæður sem láta mér líða vel eða illa. Það var svona það sem lét allt smella í hausnum á mér og mér leið mun betur,“ segir Bronze.

Í viðtalinu segist hún hafa hermt eftir hegðun annarra allan þrítugsaldurinn, til að fela einhverfuna, en slík hegðun getur haft alvarlegar afleiðingar á andlega heilsu.

Hermdi eftir Jill Scott

„Þegar ég kom fyrst í enska landsliðið þá gat ég ekki talað við neinn. Ég man að Casey Stoney sagði við mig: „Þú horfir aldrei í augun á mér þegar við tölum saman“ og ég var bara „það er ert ekki þú heldur ég“.

Ég fylgdist með Jill Scott og hvernig hún talaði við fólk. Ég hugsaði með mér að ég gæti hermt eftir henni. Ég er betri í því núna en mér líður samt svolítið óþægilega stundum. Það að faðma fólk og ná augnsambandi þegar maður talar er eitthvað sem ég þurfti að læra því fólki finnst það eðlilegt en mér fannst það svo erfitt,“ segir Bronze.

Núna skilji fólkið í kringum hana hins vegar að hún vilji ekki faðmlög og að það dæmi hana ekki fyrir það.

Þráhyggja frekar en ástríða

Eins og fyrr segir þá hefur Bronze unnið flest sem hægt er að vinna í fótbolta og hún segir einhverfuna og ADHD hafa hjálpað sér að verða ein besta knattspyrnukona heims.

„Fólk segir að ég hafi svo mikla ástríðu fyrir fótbolta og nái þannig að vera ofureinbeitt. Ég veit ekki hvort ég myndi kalla þetta ástríðu. Ég er með þráhyggju [fyrir fótbolta]. Það er einhverfan mín, ofurfókus á fótbolta,“ segir Bronze sem er orðin 33 ára og hefur spilað í meistaraflokki í 17 ár en lætur engan bilbug á sér finna.

„Það er mjög gott varðandi ADHD og einhverfu að æfa. Að geta einbeitt sér og verið á hreyfingu. Það er magnað fyrir mig að æfa á hverjum degi. Sumar af hinum stelpunum segja bara: „Ertu viss um að þú sért 33 ára því þú hættir bara ekki?“ Allt það sem fylgir einhverfunni hefur hjálpað mér.“