Hugsum fíknivanda upp á nýtt - Ný nálgun í meðhöndlun fíknivanda og áhættuhegðunar Svala Jóhannesdóttir og Lilja Sif Þorsteinsdóttir skrifa 27. september 2025 07:03 Þrátt fyrir áratugalanga viðleitni velferðarkerfis og dómskerfis stöndum við enn frammi fyrir því að stór hluti samfélagsins okkar glímir við vímuefnavanda og áhættuhegðun. Það er varla ofmælt að segja að hver einasta fjölskylda á landinu hafi einhvern tíma fundið fyrir áhrifum vandans – beint eða óbeint. Við höfum flest séð fólk sem okkur þykir vænt um dragast inn í mikla áfengis- og vímuefnanotkun, og alltof oft höfum við horft á kerfin sem eiga að styðja þau, bregðast algjörlega. Hefðbundnar meðferðir hafa lengi metið árangur út frá einum mælikvarða: hvort fólk hættir að nota vímuefni eða ekki. En þegar það er eini mælikvarðinn verða fjölmargir útundan. Sumir treysta sér ekki til að hætta, aðrir vilja ekki hætta. Enn aðrir hætta en byrja aftur – og mæta einstaklingar oft skömm, höfnun og útilokun frá úrræðum sem ættu að styðja þau. Við vitum nú að vímuefnavandi er ekki spurning um viljastyrk eða siðferði. Hann er flókið samspil líffræði, umhverfis og oft óunninna áfalla. Með nýrri sýn á vandann verður líka að fylgja ný nálgun í meðferð og þjónustu. Skaðaminnkun Skaðaminnkun er ein slík leið og er viðurkennd aðferðafræði innan fíknifræða. Hún snýst ekki um að gefast upp á bata, heldur um að skapa öryggi og traust, og bjóða fólki hjálp þar sem það er statt, ekki aðeins þar sem við viljum að það sé statt, viðhorf sem ríkir oft í kerfinu. Skaðaminnkun leggur áherslu á að draga úr áhættu og skaða, minnka skömm og bjóða fram stuðning án skilyrða. Þannig opnar skaðaminnkun dyr sem annars væru lokaðar. Hún gerir fólki kleift að taka skref í átt að öruggara og heilbrigðara lífi á eigin hraða. Í öðrum löndum hefur þessi nálgun sýnt fram á árangur. Hún hefur dregið úr dauðsföllum af völdum ofnotkunar og sjálfsvíga, minnkað útbreiðslu smitsjúkdóma og sýkinga, og hjálpað fólki að byggja upp líf með meiri reisn og tilgangi. Á Íslandi hefur skaðaminnkun oft verið misskilin og jafnvel lítilsvirt. Enn er áherslan oftar en ekki á að meðferð verði að byggjast á algerri edrúmennsku, þótt vitað sé að sú leið hentar ekki öllum. Fólk sem ekki nær að falla inn í þau viðmið falla milli skips og bryggju, og stundum með hörmulegum afleiðingum. Það er kominn tími til að við horfum til annarra leiða: aðferða sem byggja á gagnreyndri þekkingu og samkennd. Samþætt skaðaminnkandi meðferð Ein þeirra er samþætt skaðaminnkandi meðferð (Integrative Harm Reduction Psychotherapy), þróuð af bandaríska sálfræðingnum Dr. Andrew Tatarsky. Hún sameinar meginreglur skaðaminnkunar og sálfræðimeðferðar og snýst ekki aðeins um vímuefnanotkun eða áhættuhegðun heldur líka um undirliggjandi áföll, tengsl og tilfinningavanda sem oft liggja að baki vandans. Dr. Tatarsky er brautryðjandi á þessu sviði og hefur unnið að því í yfir þrjá áratugi, bæði sem meðferðaraðili og kennari. Hann hefur kennt starfsfólki víða um heim hvernig hægt er að innleiða skaðaminnkun í meðferð og ráðlagt stjórnvöldum við að þróa nýja þjónustu og meðferðir. Fræðsludagur 6. október Í byrjun október kemur Dr. Tatarsky til Íslands í annað sinn, í boði Matthildarsamtakanna og Heilshugar. Dr. Tatarsky mun halda þriggja daga námskeið fyrir fagfólk þann 6. – 8. október og er fyrsti dagur námskeiðis 6. október sérstakur fræðsludagur sem opinn er öllum almenningi. Þar er boðið velkomið allt frá starfsfólki og stjórnendum úrræða til aðstandenda, notenda, nemenda og allra sem hafa áhuga á málefninu. Nauðsynlegt er að skrá sig á viðburðinn og er hægt að finna upplýsingar á facebook viðburðinum „Hugsum fíknivanda upp á nýtt – fræðsludagur með Dr. Andrew Tatarsky“, eða hægt er að senda póst á heilshugar@heilshugar.is. Þau sem vilja fræðast nánar um þessa nálgun og meðferð hafa nú tækifæri til að taka þátt í nýrri og mannúðlegri umræðu um hvernig við getum sem samfélag brugðist við ört stækkandi vímuefnavanda með meiri skilningi, árangri og samkennd. Það er okkur hjartans mál að ná sem flestum að borðinu. Svala Jóhannesdóttir er formaður Matthildar, samtaka um skaðaminnkun. Lilja Sif Þorsteinsdóttir er sérfræðingur í klínískri sálfræði hjá Heilshugar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Fíkn Heilbrigðismál Mest lesið Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar Skoðun Viljum við kvótavæða sjókvíaeldið? Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas skrifar Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Sjá meira
Þrátt fyrir áratugalanga viðleitni velferðarkerfis og dómskerfis stöndum við enn frammi fyrir því að stór hluti samfélagsins okkar glímir við vímuefnavanda og áhættuhegðun. Það er varla ofmælt að segja að hver einasta fjölskylda á landinu hafi einhvern tíma fundið fyrir áhrifum vandans – beint eða óbeint. Við höfum flest séð fólk sem okkur þykir vænt um dragast inn í mikla áfengis- og vímuefnanotkun, og alltof oft höfum við horft á kerfin sem eiga að styðja þau, bregðast algjörlega. Hefðbundnar meðferðir hafa lengi metið árangur út frá einum mælikvarða: hvort fólk hættir að nota vímuefni eða ekki. En þegar það er eini mælikvarðinn verða fjölmargir útundan. Sumir treysta sér ekki til að hætta, aðrir vilja ekki hætta. Enn aðrir hætta en byrja aftur – og mæta einstaklingar oft skömm, höfnun og útilokun frá úrræðum sem ættu að styðja þau. Við vitum nú að vímuefnavandi er ekki spurning um viljastyrk eða siðferði. Hann er flókið samspil líffræði, umhverfis og oft óunninna áfalla. Með nýrri sýn á vandann verður líka að fylgja ný nálgun í meðferð og þjónustu. Skaðaminnkun Skaðaminnkun er ein slík leið og er viðurkennd aðferðafræði innan fíknifræða. Hún snýst ekki um að gefast upp á bata, heldur um að skapa öryggi og traust, og bjóða fólki hjálp þar sem það er statt, ekki aðeins þar sem við viljum að það sé statt, viðhorf sem ríkir oft í kerfinu. Skaðaminnkun leggur áherslu á að draga úr áhættu og skaða, minnka skömm og bjóða fram stuðning án skilyrða. Þannig opnar skaðaminnkun dyr sem annars væru lokaðar. Hún gerir fólki kleift að taka skref í átt að öruggara og heilbrigðara lífi á eigin hraða. Í öðrum löndum hefur þessi nálgun sýnt fram á árangur. Hún hefur dregið úr dauðsföllum af völdum ofnotkunar og sjálfsvíga, minnkað útbreiðslu smitsjúkdóma og sýkinga, og hjálpað fólki að byggja upp líf með meiri reisn og tilgangi. Á Íslandi hefur skaðaminnkun oft verið misskilin og jafnvel lítilsvirt. Enn er áherslan oftar en ekki á að meðferð verði að byggjast á algerri edrúmennsku, þótt vitað sé að sú leið hentar ekki öllum. Fólk sem ekki nær að falla inn í þau viðmið falla milli skips og bryggju, og stundum með hörmulegum afleiðingum. Það er kominn tími til að við horfum til annarra leiða: aðferða sem byggja á gagnreyndri þekkingu og samkennd. Samþætt skaðaminnkandi meðferð Ein þeirra er samþætt skaðaminnkandi meðferð (Integrative Harm Reduction Psychotherapy), þróuð af bandaríska sálfræðingnum Dr. Andrew Tatarsky. Hún sameinar meginreglur skaðaminnkunar og sálfræðimeðferðar og snýst ekki aðeins um vímuefnanotkun eða áhættuhegðun heldur líka um undirliggjandi áföll, tengsl og tilfinningavanda sem oft liggja að baki vandans. Dr. Tatarsky er brautryðjandi á þessu sviði og hefur unnið að því í yfir þrjá áratugi, bæði sem meðferðaraðili og kennari. Hann hefur kennt starfsfólki víða um heim hvernig hægt er að innleiða skaðaminnkun í meðferð og ráðlagt stjórnvöldum við að þróa nýja þjónustu og meðferðir. Fræðsludagur 6. október Í byrjun október kemur Dr. Tatarsky til Íslands í annað sinn, í boði Matthildarsamtakanna og Heilshugar. Dr. Tatarsky mun halda þriggja daga námskeið fyrir fagfólk þann 6. – 8. október og er fyrsti dagur námskeiðis 6. október sérstakur fræðsludagur sem opinn er öllum almenningi. Þar er boðið velkomið allt frá starfsfólki og stjórnendum úrræða til aðstandenda, notenda, nemenda og allra sem hafa áhuga á málefninu. Nauðsynlegt er að skrá sig á viðburðinn og er hægt að finna upplýsingar á facebook viðburðinum „Hugsum fíknivanda upp á nýtt – fræðsludagur með Dr. Andrew Tatarsky“, eða hægt er að senda póst á heilshugar@heilshugar.is. Þau sem vilja fræðast nánar um þessa nálgun og meðferð hafa nú tækifæri til að taka þátt í nýrri og mannúðlegri umræðu um hvernig við getum sem samfélag brugðist við ört stækkandi vímuefnavanda með meiri skilningi, árangri og samkennd. Það er okkur hjartans mál að ná sem flestum að borðinu. Svala Jóhannesdóttir er formaður Matthildar, samtaka um skaðaminnkun. Lilja Sif Þorsteinsdóttir er sérfræðingur í klínískri sálfræði hjá Heilshugar.
Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar
Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar