Hömpum morðingjunum sem hetjum Salvör Gullbrá Þórarinsdóttir. skrifar 16. október 2025 17:46 „Ísrael getur ekki barist við allan heiminn, Bibi[1]“ sagðist Trump hafa sagt við Netanyahu til að sannfæra hann um að skrifa undir vopnahléssamkomulag við Hamas. Þegar Trump sagði hróðugur frá sannfæringarkrafti sínum í fjölmiðlum á dögunum, viðurkenndi hann þar með að vopnahléð hefði ekki komið til vegna þess að honum eða Netanyahu hefði nú þótt nóg komið af morðum á saklausum borgurum, aflimunum á börnum eða eyðileggingu spítala og menntastofnana. Nei, það kom til vegna þess að Trump og Netanyahu vissu að Ísrael væri að tapa stríðinu á vettvangi almenningsálits: Síðustu vikur höfðu mótmæli almennings gegn þjóðarmorði Ísraels orðið öflugri en nokkru sinni um allan heim. Allsherjarverkföll fyrir Palestínu sem meira en tvær milljónir manns tóku þátt í skóku atvinnulíf á Ítalíu. Skipaflotar Frelsisflotans og alþjóðlega Sumud-flotans vöktu heimsathygli á ólöglegri herkví og manngerðri hungursneyð Ísraels á Gaza. Fyrirhugað var að ræða og greiða atkvæði um þátttöku Ísraels í Eurovision og alþjóðlegum íþróttakeppnum, þar sem sniðganga og öflug mótmæli voru farin að hafa áhrif á hvern einasta vettvang sem Ísrael kemur nálægt. Meira að segja Evrópusambandið hafði lýst því yfir að það ætlaði að afnema tollafríðindi fyrir útflutning Ísraels til Evrópusambandslanda. En þá kom „friðaráætlunin“ mikla. Þolendur þjóðarmorðsins áttu nú að semja við gerendurna um að hætta að sprengja sig í loft upp. Gerendurnir skrifuðu undir að hætta að svelta þolendur til dauða, samkomulag sem þeir hafa nú þegar brotið. Nú krefjast þeir þess að Hamas finni lík þeirra gísla sem, rétt eins og hundruð þúsunda annarra Palestínumanna, liggja undir ómældu magni húsarústa — lík sem munu taka mörg ár að grafa fram. Annars sé þeim að mæta. Þingmenn hér á landi keppast nú um að lepja upp eftir Trump hvað þessi magnaða “friðaráætlun” sé mikill sigur. Leiða má líkum að því að þeir myndu hampa ofbeldismanni fyrir að taka sér vatnspásu frá því að berja eiginkonu sína til óbóta. Þessi áætlun felur hins vegar ekki í sér að neinn ísraelskra ráðamanna sé dreginn til ábyrgðar fyrir stanslausa stríðsglæpi og glæpi gegn mannkyni sem allur heimurinn hefur horft uppá í meira en tvö ár. Hún felur ekki í sér sjálfstæði fyrir palestínsku þjóðina heldur einungis áframhaldandi nýlendustefnu í Palestínu. Hún felur í raun ekkert í sér nema tilraun til að sefa réttláta reiði almennings vegna þjóðarmorðsins, áður en hún verður of óþægileg fyrir valdafólk. Staðreyndin er að Trump hefur getað stöðvað þjóðarmorðið allt frá því hann tók við völdum í Hvíta Húsinu. Stuðningur Bandaríkjanna hefur verið grunnforsenda þess að ísraelsk yfirvöld hafi getað haldið sprengjuregninu gangandi svo lengi sem raun ber vitni. Eins og Trump gantaðist með á viðbjóðslegri samkundu á ísraelska þinginu á dögunum[2], þá gaf hann Netanyahu öll þau vopn sem hann vildi fá til að halda árásum á skóla, spítala, tjöld og mannúðarstofnanir Palestínumanna áfram. Bandaríkin hafa því ekki aðeins gerst meðsek í þjóðarmorðinu - þau eru beinir þátttakendur. Og þá að íslenskri ríkisstjórn: Forsætisráðherra Íslands, Kristrún Frostadóttir, talaði síðast í gær um téðan Trump sem fýsilegan gest hingað til lands sem fengi hér höfðinglegar móttökur - það kemur kannski ekki á óvart þar sem Valkyrjustjórnin hefur heldur ekki haft neinn áhuga á því að koma í veg fyrir að morðingjar í Ísraelsher komi hingað til að slaka á eftir að hafa tekið þátt í árásum á Gaza. Utanríkisráðherra og forsætisráðherra sögðu á dögunum alþjóðasamfélagið hafa brugðist, en virtust grunlausar um hver ástæðan fyrir því gæti nú mögulega verið. Ástæðan er auðvitað aðgerðaleysi þeirra sjálfra og þeirra líka, fólks í valdastöðum sem er svo skíthrætt við að hætta að þóknast fasistanum í Hvíta Húsinu að það er til í að bregðast palestínskum börnum sem hafa grátbeðið þær um að fá að lifa á hverjum einasta degi í tvö ár (þau hafa misst úr tvo vetur í skóla). Ekki aðeins hafa þær brugðist Palestínumönnum, heldur erum við öll óöruggari fyrir vikið, sama hvað þær ausa miklum peningum í hergögn fyrir bandaríska herinn. Við erum óöruggari akkúrat vegna þessara bandamanna okkar sem þær brosa við. En þrátt fyrir það mun Ísrael aldrei komast upp með að hafa framið þjóðarmorð fyrir allra augum. Ísrael verður sakfellt fyrir þjóðarmorð fyrir Alþjóðadómstólnum í Haag. Það er öllum ljóst, rétt eins og það var öllum ljóst að hernámið yrði úrskurðað ólöglegt fyrir sama dómstól, eins og raunin varð í júlí 2024. Þegar það gerist, ætlar Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utanríkisráðherra virkilega að fara í sögubækurnar sem manneskjan sem talaði um Ísrael sem “vinaþjóð á villigötum” í stað þess að banna innflutning á ísraelskum vörum, tala fyrir að Ísrael yrði einangrað á alþjóðasviðinu og banna morðhundunum í ísraelska hernum að slaka á á íslandi eftir drápsvertíð? Ísrael er búið að tapa almenningsáliti alls heimsins, svo það er engin hætta á því að nú linni andstöðu við þjóðarmorðið, hernámið og stríðsglæpina. Við munum ekki hætta að sniðganga. Við munum ekki hætta að mótmæla. Við munum aldrei samþykkja að hampa nú þeim sem hefðu getað stöðvað þjóðarmorðið í tvö ár fyrir að gera með sér sýndarmennskusamning sem tryggir engan frið og ekkert réttlæti. Og Ísrael getur ekki barist við allan heiminn. Höfundur er sviðslistakona. [1] https://www.instagram.com/reel/DPlDN7ljIuJ/ [2] https://www.youtube.com/shorts/GunwkptDpWY Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Átök í Ísrael og Palestínu Mest lesið Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen Skoðun Skoðun Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Sjá meira
„Ísrael getur ekki barist við allan heiminn, Bibi[1]“ sagðist Trump hafa sagt við Netanyahu til að sannfæra hann um að skrifa undir vopnahléssamkomulag við Hamas. Þegar Trump sagði hróðugur frá sannfæringarkrafti sínum í fjölmiðlum á dögunum, viðurkenndi hann þar með að vopnahléð hefði ekki komið til vegna þess að honum eða Netanyahu hefði nú þótt nóg komið af morðum á saklausum borgurum, aflimunum á börnum eða eyðileggingu spítala og menntastofnana. Nei, það kom til vegna þess að Trump og Netanyahu vissu að Ísrael væri að tapa stríðinu á vettvangi almenningsálits: Síðustu vikur höfðu mótmæli almennings gegn þjóðarmorði Ísraels orðið öflugri en nokkru sinni um allan heim. Allsherjarverkföll fyrir Palestínu sem meira en tvær milljónir manns tóku þátt í skóku atvinnulíf á Ítalíu. Skipaflotar Frelsisflotans og alþjóðlega Sumud-flotans vöktu heimsathygli á ólöglegri herkví og manngerðri hungursneyð Ísraels á Gaza. Fyrirhugað var að ræða og greiða atkvæði um þátttöku Ísraels í Eurovision og alþjóðlegum íþróttakeppnum, þar sem sniðganga og öflug mótmæli voru farin að hafa áhrif á hvern einasta vettvang sem Ísrael kemur nálægt. Meira að segja Evrópusambandið hafði lýst því yfir að það ætlaði að afnema tollafríðindi fyrir útflutning Ísraels til Evrópusambandslanda. En þá kom „friðaráætlunin“ mikla. Þolendur þjóðarmorðsins áttu nú að semja við gerendurna um að hætta að sprengja sig í loft upp. Gerendurnir skrifuðu undir að hætta að svelta þolendur til dauða, samkomulag sem þeir hafa nú þegar brotið. Nú krefjast þeir þess að Hamas finni lík þeirra gísla sem, rétt eins og hundruð þúsunda annarra Palestínumanna, liggja undir ómældu magni húsarústa — lík sem munu taka mörg ár að grafa fram. Annars sé þeim að mæta. Þingmenn hér á landi keppast nú um að lepja upp eftir Trump hvað þessi magnaða “friðaráætlun” sé mikill sigur. Leiða má líkum að því að þeir myndu hampa ofbeldismanni fyrir að taka sér vatnspásu frá því að berja eiginkonu sína til óbóta. Þessi áætlun felur hins vegar ekki í sér að neinn ísraelskra ráðamanna sé dreginn til ábyrgðar fyrir stanslausa stríðsglæpi og glæpi gegn mannkyni sem allur heimurinn hefur horft uppá í meira en tvö ár. Hún felur ekki í sér sjálfstæði fyrir palestínsku þjóðina heldur einungis áframhaldandi nýlendustefnu í Palestínu. Hún felur í raun ekkert í sér nema tilraun til að sefa réttláta reiði almennings vegna þjóðarmorðsins, áður en hún verður of óþægileg fyrir valdafólk. Staðreyndin er að Trump hefur getað stöðvað þjóðarmorðið allt frá því hann tók við völdum í Hvíta Húsinu. Stuðningur Bandaríkjanna hefur verið grunnforsenda þess að ísraelsk yfirvöld hafi getað haldið sprengjuregninu gangandi svo lengi sem raun ber vitni. Eins og Trump gantaðist með á viðbjóðslegri samkundu á ísraelska þinginu á dögunum[2], þá gaf hann Netanyahu öll þau vopn sem hann vildi fá til að halda árásum á skóla, spítala, tjöld og mannúðarstofnanir Palestínumanna áfram. Bandaríkin hafa því ekki aðeins gerst meðsek í þjóðarmorðinu - þau eru beinir þátttakendur. Og þá að íslenskri ríkisstjórn: Forsætisráðherra Íslands, Kristrún Frostadóttir, talaði síðast í gær um téðan Trump sem fýsilegan gest hingað til lands sem fengi hér höfðinglegar móttökur - það kemur kannski ekki á óvart þar sem Valkyrjustjórnin hefur heldur ekki haft neinn áhuga á því að koma í veg fyrir að morðingjar í Ísraelsher komi hingað til að slaka á eftir að hafa tekið þátt í árásum á Gaza. Utanríkisráðherra og forsætisráðherra sögðu á dögunum alþjóðasamfélagið hafa brugðist, en virtust grunlausar um hver ástæðan fyrir því gæti nú mögulega verið. Ástæðan er auðvitað aðgerðaleysi þeirra sjálfra og þeirra líka, fólks í valdastöðum sem er svo skíthrætt við að hætta að þóknast fasistanum í Hvíta Húsinu að það er til í að bregðast palestínskum börnum sem hafa grátbeðið þær um að fá að lifa á hverjum einasta degi í tvö ár (þau hafa misst úr tvo vetur í skóla). Ekki aðeins hafa þær brugðist Palestínumönnum, heldur erum við öll óöruggari fyrir vikið, sama hvað þær ausa miklum peningum í hergögn fyrir bandaríska herinn. Við erum óöruggari akkúrat vegna þessara bandamanna okkar sem þær brosa við. En þrátt fyrir það mun Ísrael aldrei komast upp með að hafa framið þjóðarmorð fyrir allra augum. Ísrael verður sakfellt fyrir þjóðarmorð fyrir Alþjóðadómstólnum í Haag. Það er öllum ljóst, rétt eins og það var öllum ljóst að hernámið yrði úrskurðað ólöglegt fyrir sama dómstól, eins og raunin varð í júlí 2024. Þegar það gerist, ætlar Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utanríkisráðherra virkilega að fara í sögubækurnar sem manneskjan sem talaði um Ísrael sem “vinaþjóð á villigötum” í stað þess að banna innflutning á ísraelskum vörum, tala fyrir að Ísrael yrði einangrað á alþjóðasviðinu og banna morðhundunum í ísraelska hernum að slaka á á íslandi eftir drápsvertíð? Ísrael er búið að tapa almenningsáliti alls heimsins, svo það er engin hætta á því að nú linni andstöðu við þjóðarmorðið, hernámið og stríðsglæpina. Við munum ekki hætta að sniðganga. Við munum ekki hætta að mótmæla. Við munum aldrei samþykkja að hampa nú þeim sem hefðu getað stöðvað þjóðarmorðið í tvö ár fyrir að gera með sér sýndarmennskusamning sem tryggir engan frið og ekkert réttlæti. Og Ísrael getur ekki barist við allan heiminn. Höfundur er sviðslistakona. [1] https://www.instagram.com/reel/DPlDN7ljIuJ/ [2] https://www.youtube.com/shorts/GunwkptDpWY
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar