Að kveðja 2025 og mæta 2026 með mildi og forvitni Ingrid Kuhlman skrifar 2. janúar 2026 07:31 Áramót eru kjörinn tímapunktur til að staldra við og líta yfir árið sem er að ljúka, ekki til að dæma það eða flokka í „gott“ og „slæmt“, heldur til að skilja betur hvað það gaf þér, hvað þú lærðir og hvað þú vilt taka með þér áfram. Þegar við gefum okkur rými til að líta til baka verður auðveldara að sjá heildarmyndina: hápunktana, áskoranirnar og það sem nærði okkur. Spurningarnar hér fyrir neðan bjóða upp á að líta yfir árið 2025 með mildi og forvitni og skapa rými fyrir minningar, þakklæti, lærdóm og innsýn. Þú þarft hvorki að svara þeim öllum né hafa skýr svör. Veldu þær spurningar sem tala til þín og leyfðu ferlinu að vera heiðarlegt, opið og ófullkomið. Spurningar um árið sem er að líða Hvað gekk vel á þessu ári? Hverjir voru hápunktarnir? Fyrir hvað eða hvern er ég þakklát/ur? Hvað eða hverjir lögðu mest af mörkum til vellíðanar minnar á þessu ári? Hvaða áskoranir sigraði ég á þessu ári og hvernig? Hvað lærði ég um sjálfa/n mig, aðra og heiminn? Hvaða athafnir eða fólk færði mér gleði? Ef ég gæti lifað þetta ár aftur, myndi ég gera eitthvað öðruvísi? Á hvaða hátt hef ég vaxið eða orðið seigari? Hvenær fannst mér ég vera mest í takt við sjálfa/n mig og vera sönn sjálfri/sjálfum mér? Hver var erfiðasta ákvörðunin sem ég tók á þessu ári og hvað lærði ég af henni? Hvað hefði ég sagt við sjálfa/n mig í upphafi ársins ef ég gæti farið aftur í tímann? Hvað eða hver lét mig finna að ég skipti raunverulega máli og gaf mér tilfinningu fyrir merkingu? Þegar við gefum okkur tíma til að líta til baka með mildi og heiðarleika vaknar oft næsta spurning af sjálfu sér: Hvernig vil ég halda áfram? Hér fyrir neðan eru spurningar sem beina sjónum að árinu 2026. Spurningar um komandi ár Hvers hlakka ég til á næsta ári? Hvað vil ég halda áfram með eða halda í þegar ég geng inn í nýtt ár? Á hvaða sviði ætti ég að sleppa takinu á eða hætta að verja orku? Hvað vil ég byrja á eða bjóða inn í líf mitt? Hvernig vil ég hlúa að mér, bæði líkamlega, andlega og tilfinningalega? Með hverjum vil ég verja meiri tíma? Með hverjum vil ég verja minni tíma? Hvaða gildi vil ég lifa eftir og hvernig get ég iðkað þau í daglegu lífi? Í hverju vil ég vaxa, læra meira eða dýpka skilning minn á næsta ári? Hvaða ótta vil ég mæta og hvað gæti hjálpað mér að gera það? Hvaða áskoranir gætu beðið mín og hvernig vil ég mæta þeim? Á hvaða hátt vil ég hafa vaxið þegar árið 2026 er liðið? Í hvað er ég tilbúin/n að fjárfesta í þágu eigin þroska (tíma, orku, athygli, peninga)? Ef árið 2026 reynist mér gott og nærandi á helstu sviðum lífsins (sambönd, vinna, heilsa o.s.frv.), hvernig lítur það út? Og hvernig líður mér þá? Komandi ár þarf ekki að vera verkefni sem þú þarft að ná tökum á. Það má vera ferðalag sem þú stígur inn í, skref fyrir skref, með forvitni og mildi að leiðarljósi. Þú þarft ekki að vita allt núna. Það nægir að vita hvernig þú vilt mæta sjálfri/sjálfum þér á leiðinni. Leyfðu gildunum sem skipta þig máli að vera eins og leiðarljós, ekki til að dæma þig, heldur til að minna þig á það sem nærir þig og gefur lífinu merkingu. Mundu að vöxtur er ekki alltaf sýnilegur strax. Stundum á hann sér stað í kyrrðinni: í því að sleppa, í því að hlusta dýpra, í því að velja sjálfsumhyggju þar sem áður var sjálfsgagnrýni. Höfundur er leiðbeinandi hjá Þekkingarmiðlun og með meistaragráðu í hagnýtri jákvæðri sálfræði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ingrid Kuhlman Mest lesið Hálfsannleikur og ósannindi Magnúsar Árna Skjaldar Magnússonar Hjörvar Sigurðsson Skoðun Þöggun - Okkar Borg Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþóirsson Skoðun Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson Skoðun Meira er ekki alltaf betra í skólastarfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Halldór 28.03.2026 Halldór Mikið vona ég að þetta sé ekki rétt Jón Pétur Zimsen Skoðun Fjármálaáætlun - satíriskt leikrit í óteljandi þáttum Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Píslargangan gleymd – og börnin bera afleiðingarnar Sigurður Sigurðsson Skoðun Trump, Íran, Úkraína og NATO Arnór Sigurjónsson Skoðun Um Ketilsbraut 7-9 – Stjórnsýsluhús Norðurþings Rúnar Traustason Skoðun Skoðun Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki um val milli lífs og dauða heldur um það hvernig við hlúum að fólki í lok lífs Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Fjármálaáætlun - satíriskt leikrit í óteljandi þáttum Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hálfsannleikur og ósannindi Magnúsar Árna Skjaldar Magnússonar Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Píslargangan gleymd – og börnin bera afleiðingarnar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trump, Íran, Úkraína og NATO Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Þöggun - Okkar Borg Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþóirsson skrifar Skoðun Meira er ekki alltaf betra í skólastarfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Um Ketilsbraut 7-9 – Stjórnsýsluhús Norðurþings Rúnar Traustason skrifar Skoðun Frá hásæti orkudrottningar Kristín Linda Árnadóttir skrifar Skoðun Að hafna viðræðum er að hafna upplýsingum Magnús Árni Skjöld Magnússon skrifar Skoðun Einn mánuður af átökum: Börn gjalda mest fyrir stríðið í Mið-Austurlöndum Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Mikið vona ég að þetta sé ekki rétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Veldur hver á heldur! Andrés Pétursson skrifar Skoðun Gott samfélag verður ekki til af sjálfu sér Marta Rut Ólafsdóttir skrifar Skoðun Gerðir samningar sviknir af ESB Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki byggt vernd barna á tilviljunum! Arnrún María Magnúsdóttir skrifar Skoðun Ekki minn kaffibolli Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Sniðgöngum ísraelska lyfjarisann Teva eins og Rapyd Björn B Björnsson skrifar Skoðun Tveggja ára reynsla af samkeppnisundanþágum á kjötmarkaði Breki Karlsson, Ólafur Stephense skrifar Skoðun Erindislaus meirihluti leggur á flótta Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Bókasafnið mitt - Heimili að heiman Lísa Z. Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Útvistun, Minna gott, meira vont Halldór Ólafsson skrifar Skoðun Afhverju skiptir tilfinningin um að tilheyra meira máli en Instagram? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Suðurnesin bíða ekki, við verðum að fylgja eftir Fida Abu Libdeh skrifar Skoðun Ég var rekinn Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Svona stöðvum við hallarekstur ríkisins, loksins Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Auðveldum kynslóðaskipti bænda Lilja Rafney Magnúsdóttir skrifar Skoðun Aumingja tryggingafélögin Agnar Þór Guðmundsson,Haukur Freyr Axelsson skrifar Skoðun Þarf að kæra íslenska ríkið? Eyþór Eðvarðsson skrifar Sjá meira
Áramót eru kjörinn tímapunktur til að staldra við og líta yfir árið sem er að ljúka, ekki til að dæma það eða flokka í „gott“ og „slæmt“, heldur til að skilja betur hvað það gaf þér, hvað þú lærðir og hvað þú vilt taka með þér áfram. Þegar við gefum okkur rými til að líta til baka verður auðveldara að sjá heildarmyndina: hápunktana, áskoranirnar og það sem nærði okkur. Spurningarnar hér fyrir neðan bjóða upp á að líta yfir árið 2025 með mildi og forvitni og skapa rými fyrir minningar, þakklæti, lærdóm og innsýn. Þú þarft hvorki að svara þeim öllum né hafa skýr svör. Veldu þær spurningar sem tala til þín og leyfðu ferlinu að vera heiðarlegt, opið og ófullkomið. Spurningar um árið sem er að líða Hvað gekk vel á þessu ári? Hverjir voru hápunktarnir? Fyrir hvað eða hvern er ég þakklát/ur? Hvað eða hverjir lögðu mest af mörkum til vellíðanar minnar á þessu ári? Hvaða áskoranir sigraði ég á þessu ári og hvernig? Hvað lærði ég um sjálfa/n mig, aðra og heiminn? Hvaða athafnir eða fólk færði mér gleði? Ef ég gæti lifað þetta ár aftur, myndi ég gera eitthvað öðruvísi? Á hvaða hátt hef ég vaxið eða orðið seigari? Hvenær fannst mér ég vera mest í takt við sjálfa/n mig og vera sönn sjálfri/sjálfum mér? Hver var erfiðasta ákvörðunin sem ég tók á þessu ári og hvað lærði ég af henni? Hvað hefði ég sagt við sjálfa/n mig í upphafi ársins ef ég gæti farið aftur í tímann? Hvað eða hver lét mig finna að ég skipti raunverulega máli og gaf mér tilfinningu fyrir merkingu? Þegar við gefum okkur tíma til að líta til baka með mildi og heiðarleika vaknar oft næsta spurning af sjálfu sér: Hvernig vil ég halda áfram? Hér fyrir neðan eru spurningar sem beina sjónum að árinu 2026. Spurningar um komandi ár Hvers hlakka ég til á næsta ári? Hvað vil ég halda áfram með eða halda í þegar ég geng inn í nýtt ár? Á hvaða sviði ætti ég að sleppa takinu á eða hætta að verja orku? Hvað vil ég byrja á eða bjóða inn í líf mitt? Hvernig vil ég hlúa að mér, bæði líkamlega, andlega og tilfinningalega? Með hverjum vil ég verja meiri tíma? Með hverjum vil ég verja minni tíma? Hvaða gildi vil ég lifa eftir og hvernig get ég iðkað þau í daglegu lífi? Í hverju vil ég vaxa, læra meira eða dýpka skilning minn á næsta ári? Hvaða ótta vil ég mæta og hvað gæti hjálpað mér að gera það? Hvaða áskoranir gætu beðið mín og hvernig vil ég mæta þeim? Á hvaða hátt vil ég hafa vaxið þegar árið 2026 er liðið? Í hvað er ég tilbúin/n að fjárfesta í þágu eigin þroska (tíma, orku, athygli, peninga)? Ef árið 2026 reynist mér gott og nærandi á helstu sviðum lífsins (sambönd, vinna, heilsa o.s.frv.), hvernig lítur það út? Og hvernig líður mér þá? Komandi ár þarf ekki að vera verkefni sem þú þarft að ná tökum á. Það má vera ferðalag sem þú stígur inn í, skref fyrir skref, með forvitni og mildi að leiðarljósi. Þú þarft ekki að vita allt núna. Það nægir að vita hvernig þú vilt mæta sjálfri/sjálfum þér á leiðinni. Leyfðu gildunum sem skipta þig máli að vera eins og leiðarljós, ekki til að dæma þig, heldur til að minna þig á það sem nærir þig og gefur lífinu merkingu. Mundu að vöxtur er ekki alltaf sýnilegur strax. Stundum á hann sér stað í kyrrðinni: í því að sleppa, í því að hlusta dýpra, í því að velja sjálfsumhyggju þar sem áður var sjálfsgagnrýni. Höfundur er leiðbeinandi hjá Þekkingarmiðlun og með meistaragráðu í hagnýtri jákvæðri sálfræði.
Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki um val milli lífs og dauða heldur um það hvernig við hlúum að fólki í lok lífs Ingrid Kuhlman skrifar
Skoðun Einn mánuður af átökum: Börn gjalda mest fyrir stríðið í Mið-Austurlöndum Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar
Skoðun Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Tveggja ára reynsla af samkeppnisundanþágum á kjötmarkaði Breki Karlsson, Ólafur Stephense skrifar
Skoðun Afhverju skiptir tilfinningin um að tilheyra meira máli en Instagram? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar