Raunhæf leið til að bæta heilbrigðiseftirlit Kolbrún Georgsdóttir skrifar 5. júní 2026 16:31 Tvö umdeild frumvörp liggja fyrir Alþingi sem snúa að því að leggja niður Heilbrigðiseftirlit sveitarfélaganna annað er um Stofnun atvinnuveganna hjá atvinnuveganefnd og hitt um einföldun regluverks og aukin skilvirkni með eftirliti með hollustuháttum og mengunarvörnum hjá umhverfis- og samgöngunefnd. Fyrirhugaðar breytingar eru kynntar sem einföldun regluverks og aukin skilvirkni. Í reynd er þó um að ræða flóknari stjórnsýslu, fleiri aðila sem koma að eftirliti og aukið flækjustig fyrir bæði almenning og atvinnulíf. Heilbrigðiseftirlit sveitarfélaganna hefur þróast í takt við íslenskar aðstæður í meira en 100 ár. Kerfið hefur margsannað gildi sitt sem svokallað „one stop shop“, þar sem rekstraraðilar geta leitað til eins staðbundins aðila um eftirlit, ráðgjöf og úrlausn mála. Það er ekki einföldun að rjúfa það fyrirkomulag án þess að skýra hvernig nýtt kerfi á að virka í raun. Fyrrnefnd frumvörp byggja að verulegu leyti á því að færa verkefni af sveitarstjórnarstigi yfir til ríkisins, en slík tilfærsla ein og sér tryggir hvorki betri samræmingu né meiri skilvirkni. Þvert á móti eykur hún kostnað, tvíverknað og skapar óvissu. Eitt sameiginlegt skráningarkerfi, skýr verkaskipting og sterkari yfirstofnanir (eða jafnvel ein yfirstofnun) væri mun raunhæfari leið til umbóta. Yfirstofnanir sem hafa það ábyrgðarhlutverk að sjá um samræmingu, leiðbeina og móta stefnu í eftirlitinu verða að gefa þessu hlutverki sínu meira vægi. Þessar stofnanir mega ekki verða svo stórar að þær missa sjónar á því sem fellur undir þeirra ábyrgð. Það sem vantar í umræðuna er að heilbrigðiseftirlit sinnir gríðarlega mikilvægu forvarnarstarfi sem verndar heilsu almennings, stuðlar að neytendavernd og heilnæmu umhverfi. Þegar slíkt kerfi er skert eða flutt í fjarlægari stofnanir bitnar það á þjónustu sem verður óljósari og viðbrögð hægari. Umbætur eru nauðsynlegar, en þær verða að byggja á raunhæfum útfærslum, ekki slagorðum um einföldun sem standast ekki skoðun. Höfundur er heilbrigðisfulltrúi í Reykjavík og formaður Félags heilbrigðisfulltrúa á Íslandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðiseftirlit Mest lesið „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Útlensk skólabörn, íslenska og enska Roza Matijević Ismailovski Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson skrifar Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson skrifar Sjá meira
Tvö umdeild frumvörp liggja fyrir Alþingi sem snúa að því að leggja niður Heilbrigðiseftirlit sveitarfélaganna annað er um Stofnun atvinnuveganna hjá atvinnuveganefnd og hitt um einföldun regluverks og aukin skilvirkni með eftirliti með hollustuháttum og mengunarvörnum hjá umhverfis- og samgöngunefnd. Fyrirhugaðar breytingar eru kynntar sem einföldun regluverks og aukin skilvirkni. Í reynd er þó um að ræða flóknari stjórnsýslu, fleiri aðila sem koma að eftirliti og aukið flækjustig fyrir bæði almenning og atvinnulíf. Heilbrigðiseftirlit sveitarfélaganna hefur þróast í takt við íslenskar aðstæður í meira en 100 ár. Kerfið hefur margsannað gildi sitt sem svokallað „one stop shop“, þar sem rekstraraðilar geta leitað til eins staðbundins aðila um eftirlit, ráðgjöf og úrlausn mála. Það er ekki einföldun að rjúfa það fyrirkomulag án þess að skýra hvernig nýtt kerfi á að virka í raun. Fyrrnefnd frumvörp byggja að verulegu leyti á því að færa verkefni af sveitarstjórnarstigi yfir til ríkisins, en slík tilfærsla ein og sér tryggir hvorki betri samræmingu né meiri skilvirkni. Þvert á móti eykur hún kostnað, tvíverknað og skapar óvissu. Eitt sameiginlegt skráningarkerfi, skýr verkaskipting og sterkari yfirstofnanir (eða jafnvel ein yfirstofnun) væri mun raunhæfari leið til umbóta. Yfirstofnanir sem hafa það ábyrgðarhlutverk að sjá um samræmingu, leiðbeina og móta stefnu í eftirlitinu verða að gefa þessu hlutverki sínu meira vægi. Þessar stofnanir mega ekki verða svo stórar að þær missa sjónar á því sem fellur undir þeirra ábyrgð. Það sem vantar í umræðuna er að heilbrigðiseftirlit sinnir gríðarlega mikilvægu forvarnarstarfi sem verndar heilsu almennings, stuðlar að neytendavernd og heilnæmu umhverfi. Þegar slíkt kerfi er skert eða flutt í fjarlægari stofnanir bitnar það á þjónustu sem verður óljósari og viðbrögð hægari. Umbætur eru nauðsynlegar, en þær verða að byggja á raunhæfum útfærslum, ekki slagorðum um einföldun sem standast ekki skoðun. Höfundur er heilbrigðisfulltrúi í Reykjavík og formaður Félags heilbrigðisfulltrúa á Íslandi.
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun