Atvinnuvegaráðherra vill leyfa fyrirtækjum að fara illa með dýr gegn gjaldi Jón Kaldal skrifar 6. janúar 2026 10:30 „Rekstrarleyfishafi skal greiða árlegt umhverfisgjald vegna affalla í sjókvíaeldi.“ Þetta er tilvitnun úr drögum að frumvarpi til laga um lagareldi sem Hanna Katrín Friðriksson atvinnuvegaráðherra lagði fram til samráðs seint í desember. Á venjulegri íslensku er þýðingin á þessu stofnanamáli ráðherrans svona: „Fyrirtæki sem stundar sjókvíaeldi á laxi skal greiða árlegt gjald fyrir laxana sem það lætur drepast í kvíum sínum.“ Í drögum Hönnu Katrínar er hvergi nefnt að fyrirtæki sem fara svo illa með eldisdýrin sín að þau drepast í stórum stíl muni missi leyfi til að ala dýr. Þau skulu hins vegar greiða gjald fyrir það í ríkissjóð. Hrollvekjandi miskunnarleysi Því miður er þetta hrollvekjandi miskunnarleysi lýsandi fyrir frumvarpsdrögin í heild. Afar vont frumvarp síðustu ríkisstjórnar, sem var stoppað vorið 2024, hefur verið gert enn verra í meðförum atvinnuvegaráðherra. Ekki er einu sinni reynt að þykjast lengur að það eigi að ná utanum sleppingar eldislaxa úr sjókvíunum, lúsafárið eða gríðarlegan dauða eldisdýranna. Frumvarp Hönnu Katrínar er klæðskerasniðið að hagsmunum stóru norsku kauphallarfyrirtækjanna þriggja sem hér starfa, Arctic Fish, Arnarlax og Kaldvík, gegn afkomu bændafjölskyldna um allt land, almannahagsmunum, velferð eldisdýranna, lífríki og náttúru Íslands. Það er sérstakt rannsóknarefni hvernig frumvarpsvinna getur farið svona illa út af sporinu einsog hefur gerst í þessu tilviki. Lögreglumál Matvælastofnun birtir einu sinni í mánuði tölur yfir dauða eldislaxa í sjókvíum við Ísland. Þó enn eigi eftir að birta tölur fyrir desember liggur fyrir að dauðinn á síðasta ári er sá mesti í 40 ára sögu sjókvíaeldis við landið. Á fyrstu ellefu mánuðum 2025 drápust rúmlega fimm milljón eldislaxar í kvíunum. Það er um 400.000 meira en allt árið 2024, sem var það versta í sögunni eftir fyrra rmetár 2023. Allt stefnir í að dauðinn 2025 verði um 20 prósent meiri í fyrra en árið þar á undan. Þetta ástand er með öðrum orðum stjórnlaust. Á Vestfjörðum var allt á kafi í lús í kvíunum í haust. Í sumar og vor var dauðinn gríðarlegur á Austfjörðum vegna þörungablóma sem sogaði súrefnið úr sjónum og eldislaxarnir köfnuðu.Kaldvík er eina sjókvíaeldisfyrirtækið sem starfar á Austfjörðum. Á síðasta ári sektaði Matvælastofnun Kaldvík vegna brota á dýravelferðarlögunum í einu máli og vísað öðru enn verra til lögreglu vegna gruns um brota á sömu lögum. Í miðju þessu ástandi vill atvinnuvegaráðherra opna Mjóafjörð á Austförðum fyrir sjókvíaeldi. Myndin sýnir austfirskan eldislax með vetrarsár. Um það bil annar hver eldislax sem Kaldvík hefur sett í í sjókvíar á Austfjörðum undanfarin tvö ár hefur drepist af völdum vetrarsára, sníkjudýra, marglittna eða kafnað vegna þörungarblóma. Þetta er iðnaður sem nýtur sérstakrar blessunar atvinnuvegaráðherra, Hönnu Katrínar Friðrikssonar. Ásættanlegt? Atvinnuvegaráðherra hefur hvergi minnst á að henni finnist þessi meðferð sjókvíaeldisfyrirtækjanna á eldisdýrunum ekki í lagi. Þvert á móti vill hún auka veg þessa dýraníðs með því að opna fleiri firði fyrir sjókvíum.Vorið 2024 reyndi síðasta ríkisstjórn að koma í gegn lögum þar sem dauði eldislaxa hefði mátt vera yfir 20 prósent í 18 eldistímabil (hver eldislota er tæp tvö ár) í röð áður en fyrirtækin hefðu missti leyfi. Var þó gildistími leyfa sextán ár. Þetta ákvæði var sem sagt algjör leikaraskapur. Atvinnuvegaráðherra hefur fellt þessa grímu í nýju drögunum. Nú skulu fyrirtækin bara greiða gjald fyrir eldislaxana sem kafna í kvíunum eða drepast vegna vetrarsára eða áverka af völdum lúsar. Í maí 2023 bókaði sjálfstætt ráðgefandi fagráð Matvælastofnunar um velferð dýra þessa ályktun: „Fagráð um velferð dýra óskar eftir því að fram fari á vegum MAST og Matvælaráðuneytisins mun ítarlegri umræða þegar í stað um hvers konar afföll séu í raun ásættanleg í sjókvíaeldi.“ Á þeim tæpu þremur árum sem eru liðin frá bókun fagráðsins hefur fjöldi dauðra eldislaxa í sjókvíum nánast tvöfaldast. Hvorki stjórn Matvælastofnunar né þeir ráðherrar, sem hafa setið í því ráðuneyti sem fer með laxeldi, hafa brugðist við ósk fagráðsins um hvort þetta sé ásættanlegt. Núverandi atvinnuvegaráðherra gekk beint inn í það þagnarbandalag. Dýraníð á iðnaðarskala Sú pólitíska sýn sem birtist í þessum drögum atvinnuvegaráðherra gerir Viðreisn ekki aðeins að harðsnúnasta stóriðju- og sérhagsmunagæsluflokki seinni tíma heldur fer líka af hörku gegn sjónarmiðum kjósenda Viðreisnar og hinna flokkanna í ríkisstjórn landsins. Í nýjustu skoðanakönnun Gallups um málefnið kemur fram að 70 prósent stuðningsmanna Viðreisnar eru neikvæð í garð opins sjókvíaeldis, aðeins 5 prósent eru jákvæð, restin hvorki né. Andspyrnan er enn meiri í flokki forsætisráðherra, 80 prósent á móti, aðeins 5 prósent jákvæð, og línurnar svipaðar meðal stuðningsfólks Flokks fólksins. Í heild eru 64,5 prósent þjóðarinnar á móti sjókvíaeldi, aðeins 13,5 prósent eru því fylgjandi restin hvorki né.Samstarfsflokkar Viðreisnar hljóta að taka í taumana. Vonandi eiga málleysingjarnir áfram traust skjól hjá Ingu Sæland. Það dýraníð á iðnaðarskala sem Hanna Katrín boðar má ekki verða að lögum. Höfundur er talsmaður Íslenska náttúruverndarsjóðsins. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Jón Kaldal Sjókvíaeldi Mest lesið Styttum nám lækna Haraldur F. Gíslason Skoðun Heilsa og veikindadagar - nýtt ár og ný tækifæri Victor Guðmundsson Skoðun Mannasættir Teitur Atlason Skoðun Opið bréf vegna langvarandi einangrunar Ragnheiður Svava Þórólfsdóttir Skoðun Íslenskan í andarslitrunum Steingrímur Jónsson Skoðun Börnin borga verðið þegar kerfið bregst Svava Björg Mörk Skoðun Verum ekki föst í umferð næsta áratuginn Róbert Ragnarsson Skoðun Atvinnuþátttaka eldra fólks og sjálfbærni Halldór S. Guðmundsson,Kolbeinn H. Stefánsson Skoðun ESB og Kvótahopp Eggert Sigurbergsson Skoðun Meirihluti vill lögfesta rétt til leikskólapláss Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Villi er allt sem þarf Birgir Liljar Soltani skrifar Skoðun Börnin borga verðið þegar kerfið bregst Svava Björg Mörk skrifar Skoðun Ómissandi innviðir – undirstaða öryggis og viðnáms samfélagsins Sólrún Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Atvinnuþátttaka eldra fólks og sjálfbærni Halldór S. Guðmundsson,Kolbeinn H. Stefánsson skrifar Skoðun Mannasættir Teitur Atlason skrifar Skoðun ESB og Kvótahopp Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Meirihluti vill lögfesta rétt til leikskólapláss Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Lesblinda til rannsóknar Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Í lok jólanna og upphafi nýs árs Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Heilsa og veikindadagar - nýtt ár og ný tækifæri Victor Guðmundsson skrifar Skoðun Styttum nám lækna Haraldur F. Gíslason skrifar Skoðun Vangaveltur um trú og aukinn áhuga ungs fólks á henni Gunnar Jóhannesson skrifar Skoðun Íslenskan í andarslitrunum Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Frá nýlendu til þjóðar: Lærdómur sem Íslendingar þekkja Bernharð S. Bernharðsson skrifar Skoðun Opið bréf vegna langvarandi einangrunar Ragnheiður Svava Þórólfsdóttir skrifar Skoðun Hinseginfræðsla er forvarnaraðgerð Kári Garðarsson skrifar Skoðun Fjölskyldur í fyrsta sæti í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Verum ekki föst í umferð næsta áratuginn Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Birta í borgarstjórn – fyrir barnafjölskyldur og úthverfin Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þátttaka í bandalögum styrkir fullveldið Pawel Bartoszek skrifar Skoðun Loftslagsmál og framtíð íslenskrar ferðaþjónustu Inga Hlín Pálsdóttir,Margrét Wendt skrifar Skoðun Hvers vegna hönnunarmenntun skiptir máli núna Katrín Ólína Pétursdóttir skrifar Skoðun Stórútgerðin og MSC vottunin: Rangtúlkun sem hamlar þjóðhagslegri nýtingu þorsks Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Er netsala áfengis lögleg? Einar Ólafsson skrifar Skoðun Hafnarfjörður er ekki biðstofa Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Fáar vísbendingar um miklar breytingar í Venesúela Gunnlaugur Snær Ólafsson skrifar Skoðun Eru Fjarðarheiðargöng of löng? (og aðrar mýtur í umræðunni) Stefán Ómar Stefánsson van Hagen skrifar Skoðun Félagslegur stuðningur í fangelsi er ekki munaður heldur nauðsyn Tinna Eyberg Örlygsdóttir skrifar Skoðun Leikskólar sem jafnréttismál og áskoranir sem þarf að leysa sameiginlega Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að jarða megrunar- og útlitsmenningu? Nanna Kaaber skrifar Sjá meira
„Rekstrarleyfishafi skal greiða árlegt umhverfisgjald vegna affalla í sjókvíaeldi.“ Þetta er tilvitnun úr drögum að frumvarpi til laga um lagareldi sem Hanna Katrín Friðriksson atvinnuvegaráðherra lagði fram til samráðs seint í desember. Á venjulegri íslensku er þýðingin á þessu stofnanamáli ráðherrans svona: „Fyrirtæki sem stundar sjókvíaeldi á laxi skal greiða árlegt gjald fyrir laxana sem það lætur drepast í kvíum sínum.“ Í drögum Hönnu Katrínar er hvergi nefnt að fyrirtæki sem fara svo illa með eldisdýrin sín að þau drepast í stórum stíl muni missi leyfi til að ala dýr. Þau skulu hins vegar greiða gjald fyrir það í ríkissjóð. Hrollvekjandi miskunnarleysi Því miður er þetta hrollvekjandi miskunnarleysi lýsandi fyrir frumvarpsdrögin í heild. Afar vont frumvarp síðustu ríkisstjórnar, sem var stoppað vorið 2024, hefur verið gert enn verra í meðförum atvinnuvegaráðherra. Ekki er einu sinni reynt að þykjast lengur að það eigi að ná utanum sleppingar eldislaxa úr sjókvíunum, lúsafárið eða gríðarlegan dauða eldisdýranna. Frumvarp Hönnu Katrínar er klæðskerasniðið að hagsmunum stóru norsku kauphallarfyrirtækjanna þriggja sem hér starfa, Arctic Fish, Arnarlax og Kaldvík, gegn afkomu bændafjölskyldna um allt land, almannahagsmunum, velferð eldisdýranna, lífríki og náttúru Íslands. Það er sérstakt rannsóknarefni hvernig frumvarpsvinna getur farið svona illa út af sporinu einsog hefur gerst í þessu tilviki. Lögreglumál Matvælastofnun birtir einu sinni í mánuði tölur yfir dauða eldislaxa í sjókvíum við Ísland. Þó enn eigi eftir að birta tölur fyrir desember liggur fyrir að dauðinn á síðasta ári er sá mesti í 40 ára sögu sjókvíaeldis við landið. Á fyrstu ellefu mánuðum 2025 drápust rúmlega fimm milljón eldislaxar í kvíunum. Það er um 400.000 meira en allt árið 2024, sem var það versta í sögunni eftir fyrra rmetár 2023. Allt stefnir í að dauðinn 2025 verði um 20 prósent meiri í fyrra en árið þar á undan. Þetta ástand er með öðrum orðum stjórnlaust. Á Vestfjörðum var allt á kafi í lús í kvíunum í haust. Í sumar og vor var dauðinn gríðarlegur á Austfjörðum vegna þörungablóma sem sogaði súrefnið úr sjónum og eldislaxarnir köfnuðu.Kaldvík er eina sjókvíaeldisfyrirtækið sem starfar á Austfjörðum. Á síðasta ári sektaði Matvælastofnun Kaldvík vegna brota á dýravelferðarlögunum í einu máli og vísað öðru enn verra til lögreglu vegna gruns um brota á sömu lögum. Í miðju þessu ástandi vill atvinnuvegaráðherra opna Mjóafjörð á Austförðum fyrir sjókvíaeldi. Myndin sýnir austfirskan eldislax með vetrarsár. Um það bil annar hver eldislax sem Kaldvík hefur sett í í sjókvíar á Austfjörðum undanfarin tvö ár hefur drepist af völdum vetrarsára, sníkjudýra, marglittna eða kafnað vegna þörungarblóma. Þetta er iðnaður sem nýtur sérstakrar blessunar atvinnuvegaráðherra, Hönnu Katrínar Friðrikssonar. Ásættanlegt? Atvinnuvegaráðherra hefur hvergi minnst á að henni finnist þessi meðferð sjókvíaeldisfyrirtækjanna á eldisdýrunum ekki í lagi. Þvert á móti vill hún auka veg þessa dýraníðs með því að opna fleiri firði fyrir sjókvíum.Vorið 2024 reyndi síðasta ríkisstjórn að koma í gegn lögum þar sem dauði eldislaxa hefði mátt vera yfir 20 prósent í 18 eldistímabil (hver eldislota er tæp tvö ár) í röð áður en fyrirtækin hefðu missti leyfi. Var þó gildistími leyfa sextán ár. Þetta ákvæði var sem sagt algjör leikaraskapur. Atvinnuvegaráðherra hefur fellt þessa grímu í nýju drögunum. Nú skulu fyrirtækin bara greiða gjald fyrir eldislaxana sem kafna í kvíunum eða drepast vegna vetrarsára eða áverka af völdum lúsar. Í maí 2023 bókaði sjálfstætt ráðgefandi fagráð Matvælastofnunar um velferð dýra þessa ályktun: „Fagráð um velferð dýra óskar eftir því að fram fari á vegum MAST og Matvælaráðuneytisins mun ítarlegri umræða þegar í stað um hvers konar afföll séu í raun ásættanleg í sjókvíaeldi.“ Á þeim tæpu þremur árum sem eru liðin frá bókun fagráðsins hefur fjöldi dauðra eldislaxa í sjókvíum nánast tvöfaldast. Hvorki stjórn Matvælastofnunar né þeir ráðherrar, sem hafa setið í því ráðuneyti sem fer með laxeldi, hafa brugðist við ósk fagráðsins um hvort þetta sé ásættanlegt. Núverandi atvinnuvegaráðherra gekk beint inn í það þagnarbandalag. Dýraníð á iðnaðarskala Sú pólitíska sýn sem birtist í þessum drögum atvinnuvegaráðherra gerir Viðreisn ekki aðeins að harðsnúnasta stóriðju- og sérhagsmunagæsluflokki seinni tíma heldur fer líka af hörku gegn sjónarmiðum kjósenda Viðreisnar og hinna flokkanna í ríkisstjórn landsins. Í nýjustu skoðanakönnun Gallups um málefnið kemur fram að 70 prósent stuðningsmanna Viðreisnar eru neikvæð í garð opins sjókvíaeldis, aðeins 5 prósent eru jákvæð, restin hvorki né. Andspyrnan er enn meiri í flokki forsætisráðherra, 80 prósent á móti, aðeins 5 prósent jákvæð, og línurnar svipaðar meðal stuðningsfólks Flokks fólksins. Í heild eru 64,5 prósent þjóðarinnar á móti sjókvíaeldi, aðeins 13,5 prósent eru því fylgjandi restin hvorki né.Samstarfsflokkar Viðreisnar hljóta að taka í taumana. Vonandi eiga málleysingjarnir áfram traust skjól hjá Ingu Sæland. Það dýraníð á iðnaðarskala sem Hanna Katrín boðar má ekki verða að lögum. Höfundur er talsmaður Íslenska náttúruverndarsjóðsins.
Skoðun Ómissandi innviðir – undirstaða öryggis og viðnáms samfélagsins Sólrún Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Atvinnuþátttaka eldra fólks og sjálfbærni Halldór S. Guðmundsson,Kolbeinn H. Stefánsson skrifar
Skoðun Birta í borgarstjórn – fyrir barnafjölskyldur og úthverfin Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Loftslagsmál og framtíð íslenskrar ferðaþjónustu Inga Hlín Pálsdóttir,Margrét Wendt skrifar
Skoðun Stórútgerðin og MSC vottunin: Rangtúlkun sem hamlar þjóðhagslegri nýtingu þorsks Kjartan Sveinsson skrifar
Skoðun Eru Fjarðarheiðargöng of löng? (og aðrar mýtur í umræðunni) Stefán Ómar Stefánsson van Hagen skrifar
Skoðun Félagslegur stuðningur í fangelsi er ekki munaður heldur nauðsyn Tinna Eyberg Örlygsdóttir skrifar
Skoðun Leikskólar sem jafnréttismál og áskoranir sem þarf að leysa sameiginlega Magnea Marinósdóttir skrifar